Frjáls verslun - 01.01.1980, Blaðsíða 54

og kynnast megin hlutanum af þeim lyfjum, sem hér
fást. Hlutverk framleiöandans og innflytjanda hans
hér er að koma upplýsingum á framfæri. Lög um
lyfjasölu ákvarða að miklu leyti hvernig þeirri upplýs-
ingamiðlun skuli háttað. Menn geta ekki staðið upp
og fullyrt eitthvað, sem ekki stenzt.
F.V.: Hafið þið oft milligöngu um að bjóða hér-
lendum læknum í heimsóknir til lyfjaframleiðenda
erlendis eða á fundi og ráðstefnur á þeirra vegum?
Einar Birnir: Lyfjaframleiðendur vilja gjarnan ná
saman til fundar sérfræðingum frá hinum ýmsu
heimshornum til að fjalla um meðferð sjúkdóma og
notkun lyfja í því sambandi. Aö sjálfsögðu stuðlum við
að því, sé þess óskað, að íslenzkir sérfræðingar
fregni af því nógu tímanlega og geti haft tækifæri til að
sækja slíkar samkomur. Því mega menn heldur ekki
gleyma, að sjúkrahúsin hafa gert, að þvi er ég bezt
veit, samkomulag við lækna í sinni þjónustu um að
þeir geti farið á ráðstefnur erlendis. Á það er litið sem
hluta af endurmenntun þeirra.
„A Igjörlega rangt að fela einvörðungu
lyfjafrœðingum og apótekurum inn-
flutning á lyfjum“
F.V.: Þeirri skoðun hefur heyrzt fleygt, að lyfja-
innflutningur væri bezt kominn í höndum samtaka
lyfsalanna eða Lyfjaverzlunar ríkisins. Hverju svara
heildsölufyrirtækin þessu?
Einar Birnir: Á þessu hef ég mjög ákveðnar skoð-
anir. í fyrsta lagi vil ég minna á, að það eru ekkert
ákaflega margir lyfjainnflytjendur í landinu. í öðru lagi
er þaö höfuðnauðsyn að samkeppni ríki milli innflytj-
enda, fyrir hönd framleiðenda, um að koma góðum og
gagnlegum upplýsingum á framfæri á meðan þær eru
nýjar. Engum trúi ég betur fyrir því en innflutnings-
fyrirtækjunum.
Það er líka höfuðnauðsyn að ákveðinn lyfjalager sé
til í landinu. Þess vegna er kostur, að innflytjendurnir
séu hóflega margir, fremur en alltof fáir. Þetta er
hreint öryggisatriði. Siðferðilega væri það algjörlega
rangt að fela lyfjafræðingum og apótekurum ein-
vörðungu að sjá um þennan innflutning. Einfaldlega
af því að lyfsalinn er á sinn hátt, eins og læknirinn,
viss trúnaðarmaður lyfjanotandans. Oft er hann meira
en þaö. Hann getur verið sérfræðingur hans. Not-
andinn á að geta leitað eftir sérfræðiáliti, sem án
minnsta efa er ólitað af söluhagsmunum en byggist
aðeins á hans vísindum. Þess vegna á lyfjafræðing-
urinn í apótekinu ekki að vera fulltrúi fyrir neinn
hagsmunaaóila í framleiðslunni.
F.V.: Hvernig er verðlagning innfluttra lyfja hér-
lendis í samanburði við önnur lönd?
Einar Birnir: Við komum afskaplega vel út úr þeim
samanburöi. Opinber athugun leiddi í Ijós fyrir
nokkru, að hér fundust lyf frá þrem aðilum, sem selt
höfðu lyf á hærra verði en í Englandi. Það var mis-
skilningur sumra aö með þessu væri verið að skamma
lyfjainnflytjendur á íslandi. Þvert á móti var verið að
hæla þeim. Þessir þrír aðilar voru framleiðendur en
ekki innflytjendur hér. Miðað var við það verð, sem
vitað er lægst um alla Vestur-Evrópu. Það er svo lágt
sem raun ber vitni vegna sérstakra samninga brezka
ríkisins við innlenda og erlenda framleiðendur, og
það verðmat gátu íslenzkir lyfjainnflytjendur boríð sig
saman við, nærri alfarið.
F.V.: Til viðbótar dagiegum önnum í fyrirtæki þínu
eru það ýmis hagsmunamál samtaka heildverzl-
unarinnar, sem efiaust krefjast mikils tíma til um-
hugsunar og athafna. Hvaða brýn verkefni Félags ísl.
stórkaupmanna viltu að lokum nefna til viðbótar við
verðlagsmálin, sem við fjölluðum um áður?
Einar Birnir: Það er afskaplega brýnt mál hjá fé-
laginu að koma tollkrítinni á. Fyrir liggur nefndarálit
sem tekur mjög jákvætt undir hugmyndina. Hins veg-
ar hefur ekki verið samið lagafrumvarp á grundvelli
nefndarálitsins. En þetta er stórmál fyrir innflutnings-
verzlunina og reyndar miklu fleiri, því að tollkrítin er
hugsuð til að spara peninga.
Útbreiðslumál hjá samtökum eins og Félagi ísl.
stórkaupmanna eru alltaf umfangsmikil og minnka í
sjálfu sér ekkert þó að samtökin „Viðskipti og ver-
zlun" séu komin til sögunnar. Það verður samvinna
við þau um útbreiðslumál.
Hagræðingarmál hafa lengi verið mjög ofarlega á
baugi hjá félaginu. Það vill leiðbeina félagsmönnum
sínum um ýmisleg hagræðingarmál. Námskeið og
kynningarfundir hafa verið haldnir í þessu skyni.
Félagið er aöili að Húsi verzlunarinnar. Þar mun
það eignast góðan samastað og í sambýli við aðra
hagsmunaaðila í verzluninni, sem er mjög jákvæð
þróun og getur reynzt mikilvæg fyrir náið samstarf
allra þessara aðila í framtíðinni.
Einar Birnir, formaður Félags ísl. stórkaupmanna, er Mosfellingur að ætt og uppruna. Hann
varð stúdent frá Menntaskólanum í Reykjavík árið 1950. Sneri sér síðan að landbúnaðar-
störfum og var síðasti bóndinn í Grafarholti. Einar var til sjós um tíma en hóf störf hjá
Samvinnutryggingum árið 1954 og var síðan starfsmaður véladeildar Sambandsins. Árið
1966 réðst hann til starfa hjá G. Ólafsson h.f. og varð aðaleigandi þess fyrirtækis um áramótin
1976/1977.
54