Frjáls verslun - 01.01.1980, Síða 70

Tvœr forpipraðar systur sátu heima í stofu við lestur.
Þá leit önnur upp úr blaði og sagði: „Hérna er grein,
sem fjallar um dauða þriðja eiginmanns konu nokk-
urrar. Hún hefur látið brenna þá alla. “
„Er gœðum heimsins ekki misskipt?“ stundi hin.
„Sumar okkar geta ekki krækt í einn einasta á með-
an aðrar hafa ráð áþví að brennaþá hvern af öðrum. “
Löggan: Ég verð að sekta þig fyrir of hraðan akstur.
Við vorum að mæla og þú varst kominn yffir 90.
Bílstjórinn: Geturðu ekki haft það 120? Ég er að
reyna að selja drusluna.
Stína: Og úr því að þú ert að spekúlera í kossastandi
og svoleiðis, þá œtla ég að segja þér, að það snertir
mig enginn, enginn í allri borginni.
Siggi: Mikið svakalega ertu heppin. Ég er úr Kópa-
voginum.
Ástarfuninn var loksins að slokkna í þeim eftir vel-
heppnað ævintýr. „Ert þú ein af þessum stelmim, sem
segja mömmu frá öllu?“ spurði hann.
„Nei,“ sagði tátan og hristi höfuðið. „Það er mað-
urinn minn, sem alltaf er að drepast úr forvitni.“
Hann: Þessi kunningiþinn lítur nokkuð greindarlega
út og kemur vel fyrir. Það er eins og hann viti allt.
Hún: Uss, hafði ekki áhyggjur. Hann grunar ekki
neitt.
Kallinn kom heim til kellu ofsa spenntur að sjá og
sagði: „Jæja, ástin mín. Ég er búinn að læra nýja
aðferð.“
„Fínt. Drífum okkur í bólið og byrjum,“ svaraði hún.
Þá sagði hann: „Þetta er voða einfalt. Við snúum
bara bökum saman.“
„Heyrðu mig, ljúfurinn," sagði hún dálítið undrandi
eftir drykklanga stund. „Hvers konar aðferð er
þetta?“
„Já, ég gleymdi annars einu,“ svaraði bóndi. „Ég
bauð öðru pari að kíkja inn í kvöld.“
■
„Astin,“ hvíslaði hún um leið og hún hagrœddi sér á
koddanum. „Ætlarðu að elska mig áfram eftir að við
erum gift?“
„Já, það held ég. Ég hef alltaf haft smekk fyrir giftar
konur. “
Hann: „Það er sagt í þessari frétt að í New York sé
keyrt yfir mann á hálftíma fresti.“
Hún: „Aumingja maðurinn.“
Ein komin af léttasta skeiði hafði tekið sér far með
skipi landa í milli. Fyrsta kvöldið um borð barst ör-
vœntingarfullt óp um skipið. Brytinn kom á vettvang
og sú gamla stundi upp: „Meðan ég var að hátta, sá
ég annan stýrimann á gœgjum hérna við kýraugað. “
Brytinn svaraði stuttaralega: „Við hverju bjugguzt
þér eiginlega á þriðja farrými? Skipstjóranum, kan-
nski?“
„Hvað er hægt að gefa manni, sem á allt?“ spurði
unga, laglega tátan móður sína.
„Hýrt auga, Ijúfan. Hýrt auga.“
70
l\v \