Morgunblaðið - 23.07.2003, Blaðsíða 38

38 MIÐVIKUDAGUR 23. JÚLÍ 2003 MORGUNBLAÐIÐ
BRÉF
TIL BLAÐSINS
Kringlunni 1 103 Reykjavík  Sími 569 1100
 Símbréf 569 1329  Netfang bref@mbl.is
Allt efni sem birtist í Morgunblaðinu og Lesbók er varðveitt í upplýsinga-
safni þess. Morgunblaðið áskilur sér rétt t i l að ráðstafa efninu þaðan, hvort
sem er með endurbirtingu eða á annan hátt. Þeir sem afhenda blaðinu efni
ti l birtingar teljast samþykkja þetta, ef ekki fylgir fyrirvari hér að lútandi.
SENN líður að verslunarmanna-
helginni með sínum útihátíðum.
Ein af þeim sem átt hefur sér fast-
an sess í er mannræktarmótið á
Hellnum á Snæfellsnesi, en í ár er
hátíðin Mannrækt undir Jökli hald-
in þar í fimmtánda sinn.
Fyrstu mannræktarmótin sem
haldin voru á Snæfellsnesi voru ár-
ið 1987 og 1988 á Arnarstapa. Árið
1989 var mótshald flutt að Brekku-
bæ á Hellnum og hefur verið þar
allar götur síðan. Á fyrstu árum
mótsins var framboð af efni um
sjálfsrækt og andlega rækt frekar
lítið og því mikill áhugi á því sem í
boði var og flestir voru mótsgestir
sennilega árin 1990 til 1994, milli
250 og 300 manns. Mótshald fólst í
ýmiss konar fræðslu, fyrirlestrum
og námskeiðum. Síðan datt nýja
brumið smátt og smátt af því sem
hér var á dagskrá með auknu
framboði á efni víða um land og
mótsgestum fækkaði, en þó ekki
meira en svo að venjulegt mót hef-
ur dregið til sín á bilinu 100-200
manns ár hvert, að undanskildu
mótinu í fyrra, en þá rigndi mest á
landinu á sunnanverðu Snæfells-
nesi.
Mannrækt undir Jökli í ár verð-
ur síðasta mótið í sinni mynd, því
tímarnir breytast og mennirnir
með. Sú þróun sem átt átt hefur
sér stað á Brekkubæ gefur ekki
lengur færi á mótshaldi í þeirri
mynd sem við höfum þekkt það í
gegnum árin, en væntanlega verð-
ur boðið upp á þemahelgar næsta
sumar, þar sem hægt er að koma
og njóta ákveðins þema í minni
hópum.
Yngra fólkið hefur smátt og
smátt komið meira að mótsstjórn
og í ár er öll skipulagning og fram-
kvæmd mótsins í höndum hjónanna
Guðjóns Bergmann og Jóhönnu
Bóel. Stefnt er að því að slá enda-
punktinn á fimmtán ára feril mann-
ræktarmótanna á eftirminnilegan
hátt. Frítt er inn á svæðið. Móts-
gestir greiða hins vegar fyrir tjald-
svæði og þá þjónustu sem þeir
kaupa, en að auki er öllum heimil
þátttaka í ýmsum dagskrárliðum
án endurgjalds. Dagskráin er fjöl-
breytt að vanda og allir ættu að
finna eitthvað við sitt hæfi. Nánar
upplýsingar um dagskrá er að
finna á www.gbergmann.is.
GUÐRÚN G. BERGMANN,
Hellnum, Snæfellsnesi.
Síðasta stóra mótið
Frá Guðrúnu G. Bergmann
JAFNVEL blindur maður sér að
Kaninn verður farinn innan 10 ára og
eftir sitjum við með sárt ennið og
mikinn fjölda af atvinnulausu fólki.
Þetta er vandamál sem ríkisstjórnin
hefði átt að vera búin að gera sér
grein fyrir því brátt verður of seint í
rassinn gripið. En það er ekki mál
sem ég nenni að rífast yfir í dag, það
sem ég vil rífast yfir er varnir Íslands
og möguleikinn á Íslenskum her.
Þegar fólk hugsar sér her þá sér
það fyrir sér margra milljarða doll-
ara flugvélar, skriðdreka og orustu-
skip sem myndu drekkja efnahag
þessa lands, en það sem ég sé fyrir
mér er miklu minna og yrði margfalt
öflugra fyrir varnir Íslands. Það er
nefnilega heimavarnarlið.
Léttvopnað fótgöngulið þjálfað í
skæruhernaði og bardaga við setulið.
Þessir menn væru ekki í stöðugri
herþjónustu, þeir færu í þjálfun í 6
mánuði og kæmu svo aftur til síns
gamla lífs, ynnu sína vinnu en mættu
reglulega á herleiki og æfingabúðir.
Lítið mál er að þjálfa litla hópa í einu.
Æskilegur fjöldi væri um 1.000
manns, tilbúnir til að henda frá sér
öllu sínu og taka upp vopn þegar á
reyndi. Herþjónusta á ekki að vera
vel launuð því menn eiga ekki að
hugsa um fjárhagslegan gróða af
þjónustu við land sitt og þjóð, eini
kostnaðurinn væri af nokkrum þyrl-
um, jeppum, búningum og vopnum,
auðvelt er að finna menn tilbúna til
að gangast undir þessar kvaðir og
væri ég sá fyrsti til að bjóða mig
fram.
Nú þegar Kaninn hyggst fara, er
þá ekki rétt að biðja hann um loka-
aðstoð við varnir vinaþjóðar, biðja
hann að þjálfa 10 manns sem myndu
svo þjálfa 100 hver. Æskilegast væri
að þessir menn hefðu reynslu af skot-
vopnum og ströngum aga, kæmu þá
ekki upp í hugann aðrir en okkar
vösku drengir í víkingasveitinni sem
lengi hafa sannað sig sem hinir
mestu dugnaðarforkar.
Ást mín á landi þessu er slík að ég
myndi glaður gefa líf mitt til að við-
halda sjálfstæði þess og frelsi frá
hvaða árásarliði sem er og er ég þess
fullviss að þarna úti er mikill fjöldi
sömu skoðunar.
ARNAR GUÐLAUGSSON,
Eikjuvogi 2, Reykjavík.
Varnir Íslands –
lítil tillaga
Frá Arnari Guðlaugssyni