Pressan - 15.10.1992, Síða 10
10
FIMMTUDAGUR PRESSAN 15. OKTÓBER 1992
LAFUR
RAGNAR
Grímsson er sár. Það er hálft
annað ár síðan honum var sagt
að enginn vildi vera í ríkis-
stjórn með honum. Lengi vel
leit út fyrir að Ólafúr Ragnar
skildi þetta og ætlaði að vera í
stjórnarandstöðu. Svo komst
hann að því að það tók enginn
mark á honum í því hlutverki
og kjósendur vildu ekki flokk-
inn hans sem var líka klofnari
en nokkru sinni fyrr. Það
dugði ekki einu sinni að semja
við Evrópubandalagið á eigin
spýtur. Enginn vildi vera
memm. En Ólafúr veit að þjóð-
in getur ekki verið án hæfileika
hans — og hann ekki án at-
hygli hennar — svo hann bauð
upp á nýjar stjórnarmyndun-
arviðræður. Ógþóttist meira
að segja hafa meðmæli frá
bandóðum milljarðamæringi í
Texas. En þrátt fyrir meðmæl-
in tekur enn enginn mark á Ól-
afi. Það er skiljanlegt að hon-
um sárni, en jafnóskiljanlegt
að hann skuli ekki hafa séð
þetta fyrir.
HÖSKULDUR
Jónsson, forstjóri ÁTVR, hefur
álíka gott raunveruleikaskyn
og Ólafur Ragnar. Höskuldur
hefúr verið forstjóri ÁTVR
lengur en nokkur kærir sig um
að muna og var að uppgötva í
vikunni að brennivínið sem
hann selur er alltof dýrt. Þeir
eru ekki margir kaupmennirn-
ir sem kæmust upp með að
selja vöru alltof dýrt árum
saman án þess að heyra frá
kúnnunum sínum — nema ef
vera skyldi þeir sem enn eru að
selja Levi’s-gallabuxur á upp-
sprengdu verði. En Höskuldi
tókst það. Hann uppgötvaði
ekki þennan sannleika fyrr en
óánægðu kúnnamir — brugg-
meistarar íslands — vom
flestir komnir á bak við lás og
slá. En það þýðir ekki að Hös-
kuldur ætli að lækka verðið.
Ónei. Bara láta í ljós samúð
með fórnarlömbunum, en
halda áffam að rýja þau inn að
skinni. Það kæmust heldur
ekki margir kaupmenn upp
með það.
MAGNÚS
Pétursson, ráðuneytisstjóri í
fjármálaráðuneytinu, haföi líka
fréttir að færa í vikunni. Hann
tók upp reiknistokkinn sinn og
komst að því að íslenska ríkið
er miklu umsvifameira en okk-
ur hefúr verið sagt. Það gerði
hann með því að reikna ekki
aðeins það sem ríkið eyðir á
hverju ári, heldur líka það sem
foreldrar okkar frestuðu að
borga og það sem við ætlum að
láta börnin okkar borga. Þessa
reikningsaðferð hafa náttúr-
lega allar siðmenntaðar þjóðir
sem þykir vænt um börnin sín
notað árum saman, en við höf-
um aldrei verið sökuð um sér-
staka barngæsku. Magnús á
þakkir skildar fyrir að segja
okkur loksins frá þessu, en
skammir fyrir að hafa verið
fyrst að fatta þetta núna effir
margra ára starf í ráðuneytinu.
Hann á eiginlega næstum því
skilið að fa Ólaf Ragnar aftur
sem Qármálaráðherra í hegn-
ingarskyni. Næstum því.
Á stjórnarfúndi í Alþýðuflokks-
félagi Reykjavíkur í fyrradag voru
borgarmálefni til umræðu. Þar
kom fram áhugi á að fara þess á
leit við Jóhönnu Sigurðardóttur
félagsmálaráðherra að hún bjóði
sig ffam í fyrsta sæti á ffamboðs-
lista flokksins við borgarstjórnar-
kosningar 1994. Hugmyndin er að
fá vinstriflokkana til að sameinast
um hana sem borgarstjóraefni
þeirra.
Eftir stofnun kjördæmisráðs
Alþýðubandalagsins í Reykjavík
um helgina þykir sýnt að hug-
myndir um framhaldssamstarf
við Nýjan vettvang séu úr sög-
unni. Flestir kratar eru á því að
flokkurinn eigi að bjóða ffam einn
Tveir þriðjuhlutar þjóðarinnar
eru andvígir skylduáskrift að Rík-
isútvarpinu, samkvæmt niður-
stöðum skoðanakönnunar Skáís
fyrir PRESSUNA.
Könnunin var gerð fyrir tveim-
ur vikum. Spurt var: Ertu fylgjandi
eða andvígur skylduáskrift að
Ríkisútvarpinu? Af fimm hundruð
manna úrtaki tóku 94 prósent af-
stöðu. Af þeim kváðust 67,2 pró-
sent andvíg því að eigendur við-
tækja væru neyddir til að borga til
Ríkisútvarpsins, burtséð frá því
hvort þeir nýttu sér þjónustu þess
eða ekki. 32,8 prósent vildu hins
vegar að þessi háttur yrði hafður á
við næstu kosningar og flestir
munu einnig á því að finna þurfi
nýjan frambjóðanda í fyrsta sæti
listans.
Hugmyndin um framboð Jó-
hönnu hefur verið á sveimi í sum-
ar og samkvæmt heimildum
PRESSUNNAR hefur þetta verið
fært í tal við hana einslega. Hún
mun hafa tekið hugmyndinni
frekar illa og spilar eflaust inn í
þau viðbrögð tortryggni í garð
Jónanna tveggja, samráðherra
hennar. En í grasrótinni í Reykja-
vík virðist hugmyndinni stöðugt
aukast fylgi og þess ef vænst að
Þorlákur Helgason, sem nýverið
varð formaður Alþýðuflokksfé-
lagsins, fari þess fljótlega formlega
áffam.
Það fyrirkomulag, að eign á
viðtæki jafngildi áskrift að RÚV,
hefur sætt æ meiri gagnrýni á
undanförnum misserum, sérstak-
lega eftir tilkomu sjónvarps- og
útvarpsstöðva í einkaeigu og
gervihnattasendinga sem sífellt
fleiri ná. Andstaða gegn skyldu-
áskriftinni jafngildir þó ekki því
að fólk vilji einkavæða Ríkisút-
varpið. f könnun PRESSUNNAR
fyrr á árinu kom fram að stór
meirihluti var andvígur því að
Ríkisútvarpið yrði ein þeirra
stofnana sem ríkið seldi einkaaðil-
um.
á leit við hana að hún íhugi málið
alvarlega.
Kratar sjá margt snjallt við
þessa hugmynd. Jóhanna er talin
langsterkasti frambjóðandinn
sem völ er á og sú sem vinstri
flokkarnir gætu sameinast um
sem borgarstjóraefni. Þess er
vænst að hún hefði yfirburðasigur
í samanburði við Markús Örn
Antonsson og gæti sem borgar-
stjóri sinnt þeim málefnum sem
henni eru hugleiknust ekki síður
en sem félagsmálaráðherra. Það
þykir einnig líklegt til að draga úr
spennu meðal ráðherra flokksins
ef Jóhanna sneri sér að sveitar-
stjórnarmálum.
Ólína Þorvarðardóttir borgar-
fulltrúi var ekki á stjórnarfundin-
um á þriðjudag. Staða hennar inn-
an flokksins þykir hafa veikst,
vegna fyrirsjáanlegrar upplausnar
Nýs vettvangs og í kjölfar flokks-
þingsins í sumar, þar sem henni
var hafnað í kjöri til flokksstjórn-
ar.
Hæstiréttur hafnar uppboðsbeiðni
Tryggingabréf
talið vafasamt
Hæstiréttur hefur fellt dóm í
máli sem var til umfjöllunar í
PRESSUNNI fyrir skömmu. Þar
sagði frá atburðarás sem leiddi
til þess að húseign aldraðra
hjóna hér í Reykjavík var komin
í uppboðsmeðferð. Studdist
uppboðsmeðferðin við víxil sem
talinn var falsaður og áfylgjandi
tryggingabréf. Þegar málið kom
til Hæstaréttar var krafan í eigu
Jakobs Adolfs Traustasonar,
sem um skeið átti og rak veit-
ingastaðinn 22. Það var einmitt
rekstur þess veitingastaðar sem
hratt þessu máli öllu af stað.
Gömlu hjónin áfrýjuðu mál-
inu til Hæstaréttar og kröfðust
þess að uppboðsmeðferðin yrði
dæmd ógiíd. f dómi Hæstaréttar
segir að tryggingabréfið sé ekki í
neinu samræmi við lýsingu upp-
boðsheimildar í uppboðsbeiðn-
um. Telur rétturinn að upp-
boðsbeiðnir hafi ekki fullnægt
lagaskilyrðum og því ekki verið
tækar í uppboðsréttinum. Taldi
því Hæstiréttur ástæðu til að
Jakob Adolf Traustason er
kröfueigandinn nú, en Hæsti-
réttur hafnaði tryggingabréf-
inu sem lá til grundvallar
uppboðinu á húseign gömlu
hjónanna.
fella hinn kærða úrskurð úr gildi
og var Jakob Adolf dæmdur til
að greiða 40.000 krónur í máls-
kostnað.
Skoðanakönnun Skáís fyrir PRESSUNA
Meirihluti andvígur
skylduáskrift að RÚV