Fréttablaðið - 11.11.2004, Blaðsíða 24

Fréttablaðið - 11.11.2004, Blaðsíða 24
24 FAR MEÐ HERJÓLFI TIL EYJA KOSTAR 1.700 KRÓNUR Miðað við fullorðinn. 12 til 18 ára greiða 850. Ókeypis er fyrir 12 ára og yngri. HVAÐ KOSTAR ÞAÐ? „Ég get alveg sungið íslenska þjóð- sönginn og finnst hann ofboðslega fallegur,“ segir Jóhann Friðgeir Valdi- marsson, sem hefur sungið sönginn á Laugardalsvellinum við upphaf knattspyrnulandsleikja oftar en tölu verður á komið. „Ég skil hins vegar vel að einhverjir vilji skipta um lag því hann er erfiður. Hann spannar yfir stórt tónsvið og verður þar af leiðandi flókinn fyrir suma og ég veit reyndar að sumir söngvarar hafa átt erfitt með að syngja hann. En lagið er virkilega fallegt og margir útlend- ingar dást að fegurð Íslenska þjóð- söngsins.“ Spurður hvort það væri þjóð og söng til heilla og framfara ef fleiri réðu við að syngja þjóðsönginn spyr Jóhann Friðgeir á móti hvort almenningur sé jafnan að syngja þjóðsöngva. „Reynd- ar heyri ég ekki betur, þegar ég hef verið að góla þetta á vellinum, en allir taki vel undir. Við höfum hann þá í þeirri tónhæð sem fólk ræður betur við.“ Hann efast líka um að auðvelt sé að skipta um þjóðsöng á einni nóttu, slíkt geti kallað á rugling og misskilning, t.d. þegar landslið leika á erlendri grundu. „Þetta lag er til á knattspyrnuvöllum og menn gætu jafnvel ruglast ef nýtt yrði tekið upp,“ segir Jóhann Friðgeir og hlær. Hann ítrekar enn og aftur að sér finn- ist Ó, guð vors lands, sem réttu nafni nefnist Lofsöngur, virkilega fallegt lag og sömuleiðis að hann skilji þá sem finnst það flókið. „Ég veit hins vegar ekki hvort ég myndi kjósa að skipta um.“ JÓHANN FRIÐGEIR VALDIMARSSON Fallegt en flókið NÝR ÞJÓÐSÖNGUR SJÓNARHÓLL „Það er svo sem allt meinhægt að frétta héðan,“ segir Unnur Sigurþórs- dóttir, deildarstjóri fræðsludeildar Fjöl- skyldu- og húsdýragarðsins. „Við erum að undirbúa jóladagskrána okkar þessa dagana sem verður alveg svakaleg,“ segir hún og brosir. Jóladagskráin hefst fyrsta sunnudag í aðventu eins og und- anfarin ár og verður boðið upp á jóla- sveina, jólasögur og jólamarkað auk hestvagnaferða og annarra skemmtileg- heita. „Dýrin hafa það fínt, við erum með tvo kálfa sem báðir fæddust 30. september og þeim þarf að sinna. Svo eru hér tveir fálkar og annar þeirra er blindur á öðru auga.“ Óvíst er með framtíð hans en hann á erfitt með að bjarga sér sjálfur í villtri náttúrunni þar sem hann greinir illa bráðina. Það er svo undir Náttúruverndarstofnun komið hvað um hann verður. Hinn er hins vegar á góðum batavegi en sá lenti í olíubaði á Langanesi. „Honum verður sennilega sleppt um jólin,“ segir Unnur og lætur almennt vel af fálkunum. Alla jafna hefur Unnur það starf með höndum að taka á móti grunnskóla- börnum í garðinum og segja þeim frá dýrunum. Haustið hefur því verið óvenjulegt vegna verkfalls kennara. „Þetta hefur talsverð áhrif á starfið,“ segir hún og viðurkennir að hún sakni þess að fá ekki að fræða börnin um gang mála í dýraríkinu. „Það var voða gaman þegar hlé var gert á verkfallinu, þá komu tveir hópar. Annars er fullt af krökkum í garðinum í verkfallinu, gæsluhópar koma hingað og börnin eru ljúf sem lömb.“ Hálfblindur fálki og jólin undirbúin HVAÐ ER AÐ FRÉTTA? UNNUR SIGURÞÓRSDÓTTIR Í FJÖLSKYLDU- OG HÚSDÝRAGARÐINUM 11. nóvember 2004 FIMMTUDAGUR Afsagnir í beinni útsendingu Á síðustu tíu árum hafa tveir frammámenn í íslensku stjórnmálalífi sagt af sér embætti í beinni útsendingu. Þórólfur Árnason í fyrradag og Guðmundur Árni Stefánsson í nóvember 1994. Afsögn Þórólfs Árnasonar borgar- stjóra lá í loftinu, líkt og afsögn Guðmundar Árna Stefánssonar félagsmálaráðherra fyrir sléttum tíu árum. Kastljós fjölmiðlanna höfðu beinst að þeim um skeið og ágengir blaðamenn spurt ítrekað hvort þeir ætluðu ekki að segja af sér. Undir sama kastljósi tilkynntu þeir svo afsögn sína og þjóðin horfði á heima í stofu. Þórólfur og Guðmundur Árni völdu svipaðan vettvang fyrir af- sagnarfundi sína. Þórólfur kaus Höfða sem er móttökuhús borgar- stjórnar en Guðmundur Árni boð- aði fréttamenn á sinn fund í Rúgbrauðsgerðina en þar voru ráðstefnu- og veislusalir ríkisins. Báðir hafa eflaust átt gleðilegri stundir í þessum húsakynnum. Þegar yfirlýsingar þeirra eru bornar saman má sjá að báðir segja af sér án þess þó að telja að beinar gjörðir þeirra kalli á það. Þórólfur sagði það sitt mat að ákvörðun um afsögn væri best fyrir Reykjavíkurlistann og hann sjálfan og Guðmundur Árni sagð- ist vilja freista þess með afsögn sinni að Alþýðuflokkurinn fengi sanngjarna og hlutlæga umfjöllun. Hann sagðist ennfremur láta minni hagsmuni víkja fyrir meiri og að afsögnin bæri að án sakar- efna eða þrýstings. Þórólfur sagð- ist vita að margir myndu verða ósáttir við ákvörðun hans. Hann lét þess einnig getið að ekkert nýtt hefði komið fram í málinu sem breyti mati hans á eigin hlut en það sé hins vegar meira að vöxtum en nokkurn hefði órað fyrir. Báðir sögðu þeir af sér embætt- um vegna mála sem ekki tengdust þáverandi störfum þeirra. Borgar- stjórinn vegna aðgerða eða aðgerðaleysis sem framkvæmda- stjóri markaðssviðs Olíufélagsins og félagsmálaráðherrann vegna embættisfærslna í heilbrigðis- ráðuneytinu en þar réð hann ríkjum áður en hann varð félags- málaráðherra. Það er líka athyglisvert að báð- ir gegndu þeir embættum sínum í skamman tíma. Guðmundur Árni var ráðherra í tæpa 17 mánuði og þegar Þórólfur lætur af embætti um mánaðamótin hefur hann verið borgarstjóri í 19 mánuði. Enn er athyglisvert að tvímenn- ingarnir hlutu embætti sín vegna vistaskipta forvera sinna. Guð- mundur Árni varð ráðherra í kjölfar hrókeringa innan ríkis- stjórnarinnar þegar Eiður Guðna- son og Jón Sigurðsson hættu í stjórnmálum. Þórólfur varð borgarstjóri í kjölfar framboðs Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur til Alþingis. Og báðir kynntu þeir afsagnir sínar í beinni útsendingu og þjóðin horfði á heima í stofu. bjorn@frettabladis.is Áratugur frá afsögn: Leið vel í út- sendingunni „Já og nei,“ svarar Guðmundur Árni Stefánsson, spurður hvort sporin upp stigana í Rúgbrauðs- gerðinni og að púltinu fyrir framan sjónvarpsvélarnar fyrir áratug hafi verið þung. „Ég hafði tekið mína ákvörðun þegar ég kom til fundarins en auðvitað var hún erfið, því er ekki að leyna.“ Loft var lævi blandið í fundar- salnum, Guðmundur Árni hélt klukkustundar langa ræðu þar sem hann svaraði framkomnum ávirðingum lið fyrir lið. „Það vissi enginn á staðnum hver mín niðurstaða væri og það var ekki fyrr en í lokasetningunum að ég upplýsti að ég hefði afhent forsætisráðherra bréf þar sem ég sagði af mér störfum.“ Gott að svara fyrir sig Guðmundur Árni segir að sér hafi liðið býsna vel á meðan hann flutti mál sitt en dagarnir og jafnvel vikurnar á undan voru þrungin spennu og þjóðmálaum- ræðan gjörvöll snerist um hann og hans mál. „Ég veit ekki hvort rétt sé að segja að ég hafi verið í stuði en í mér var uppsafnaður þungi út af þessu rugli öllu, eins og ég kalla það stundum, þar sem sem fjölmiðlar áttu svo sem sinn þátt ásamt fleirum. Ég fann mig því ágætlega þegar ég hafði loks tækifæri fyrir framan alla fjöl- miðlana til að taka á þessum álitaefnum og gera rækilega grein fyrir þeim, allt í beinni út- sendingu.“ Þórólfur í pólitík? Guðmundur Árni man vel þennan tíu ára gamla atburð en segir þó að á heildina litið sé minningin ekki skemmtileg. „Það voru hins vegar kjósendur sem kváðu upp sinn dóm í kosningun- um á eftir,“ segir hann en þing- mannsferill Guðmundar Árna hefur verið farsæll síðan. Og hann hefur hugmyndir um fram- tíð Þórólfs Árnasonar: „Það kæmi mér ekki á óvart að Þórólfur ætti fyrir sér bjarta framtíð í ís- lenskri pólitík.“ ■ BORGARMÁL „Mér datt í hug að bjóða Reykjavíkurlistanum að ráða mig í borgarstjórastarfið til að spara prentkostnað,“ segir Þórólfur Árnason. Hann býr á Álftanesi og vinnur hjá stórfyrir- tækinu NTC sem í daglegu tali er kallað Sautján. Þórólfur Árnason er eini alnafni Þórólfs Árnasonar en að auki eiga þeir nafnann Árna Þórólf Árnason. Sá er fjórtán ára og býr á Seltjarnarnesi. Þórólfur segir það sársauka- laust að vera nafni borgarstjóra á þessum síðustu og verstu tímum, eins og sagt er, nema hvað heldur meira er hringt í hann en vana- lega. „Það er einn og einn sem slysast á vitlausan mann og þannig hefur það verið lengi, reyndar alveg síðan Þórólfur kom heim frá námi á sínum tíma. Og það er heldur meira núna.“ Þeir nafnarnir eru ekki skyldir en fundum þeirra hefur borið saman. „Ég hef aðeins hitt hann og sagt honum af mér en við þekkjumst ekki neitt.“ Þórólfur Árnason er norðan úr landi en hefur búið á Álftanesi í fjórtán ár og unir hag sínum vel. Hann hefur aðeins skipt sér af stjórnmálum, var í sveitastjórnarmálunum á Álftan- esinu en er hættur því vafstri. „Ég er í Sjálfstæðisflokknum,“ segir Þórólfur og bendir á að í pólitík eigi þeir Þórólfur ekki samleið. Hann segir svolítið gantast með nafnið í sundlaugunum en hann syndir reglulega í Sundlaug Kópavogs. „Þar hef ég reyndar vanalega verið kallaður varaborg- arstjórinn,“ segir Þórólfur og hlær. Hann þarf væntanlega að sjá á eftir þeim titli um mánaða- mótin þegar borgarstjórinn hætt- ir en gæti á móti hreppt sjálfan borgarstjórastólinn, þ.e. ef borg- arfulltrúar Reykjavíkurlistans eru hagsýnir og vilja spara sér bréfsefnið. bjorn@frettabladid.is Óvíst hver stýrir borginni: Þórólfur Árnason býður sig fram til borgarstjóra ÞÓRÓLFUR ÁRNASON Hefur verið kallaður varaborgarstjóri frá febrúar 2003. Þarf líklega að sjá á eftir titl- inum um mánaðamótin.FR ÉT TA B LA Ð IÐ /S TE FÁ N GUÐMUNDUR ÁRNI STEFÁNSSON Rúgbrauðsgerðin 11.11.’94 ÞÓRÓLFUR ÁRNASON Höfði 9.11.’04 Austfirðir: Látlaus síldarlöndun SJÁVARÚTVEGUR Allgóð síldveiði hefur verið úti af Austfjörðum að undanförnu. Um tíma var látlaus síldarlöndun á Vopnafirði, Fá- skrúðsfirði, Djúpavogi og Horna- firði. Síldin hefur bæði verið söltuð og fryst í landi en einnig eru nokkur skip sem frysta um borð, eins og til dæmis Vilhelm Þorsteinsson EA sem landaði frosinni síld beint í erlent skip í Neskaupstað. ■
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96

x

Fréttablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.