Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 2000, Síða 25

Náttúrufræðingurinn - 2000, Síða 25
2. mynd. Dúfnahópur á Reyðaifirði. Ljósm. Skarphéðinn G. Þórisson. við Mjóafjörð og Reyðarfjörð, að bjargdúfur tækju sér þar bólfestu (2. mynd). Gekk svo í nokkur ár en fullkomnar heimildir hefi ég ekki fyrirárin 1971-1978, en árið 1979 kemurtil skjalanna höfuðheimildarmaður minn, Agúst Magnússon frá Neskaupstað, nú skipstjóri í Sandgerði, þá átta ára að aldri. Hann tók að reyna að fanga þessar bjarg- dúfur sem hann og aðrir sáu og höfðu séð að væri allt annar stofn en þær dúfur tamdar (hreinræktaðar) eða feralar (skræpur) sem þeir höfðu séð annars staðar. Agúst átti síðan slíkar dúfur frá 8 ára aldri til 17 ára aldurs er hann fór á sjó og gaf dúfur sínar, en hann átti þá einnig bréfdúfur og hreinræktaðar skrautdúfur, bæði litardúfur og formdúfur og auk þess hreinar feralar dúl'ur. þ.e. skræpur. Svo brá og við, sem við mátti búast ef kenning okkar Agústs og annarra austanmanna, þ.á nr. aðl'luttra Fær- eyinga, er rétt, að á meðan varp var í fullurn gangi hjá þeim tömdu og ferölu var ekki nokkur leið að kreista egg út úr bjarg- dúfunum villtu. Greinarhöfundur getur tekið undir þetta, þar sem hann hafði haldið fjölda dúfnastofna á Suðurnesjum og í Reykjavík og síðar á Seyðisfirði, í nágrenni Agústs; ekkert þeirra dúfnapara sem hann fékk frá Ágústi Magnússyni fékkst til að liggja á, þrátt fyrir óvenjugóðar aðstæður, meðan skrautdúfur og skræpur, sumar nánast með sömu litum og villt bjargdúfa, urpu í gríð og erg og komu upp ungum sem hann seldi frá sér. Reyndar er þess hér að geta að þar sem bjargdúfan er nánast blá er lík skræpa sem næst svört. Ágústi og félaga hans, Þráni Haraldssyni, Neskaupstað, tókst á átta árurn, þrátt fyrir mikinn íjölda para og bestu aðstæður, aðeins að fá tvö (!) egg úr stofni þessum og konta upp einum (!) unga, sem síðan var sleppt - og ekki sneri unginn aftur „heim“. Allar aðrar dúfur sem sleppt var leituðu óðar heim. Undirritaður mun að vísu hafa fengið eitt eða tvö egg en fuglarnir sinntu því ekki og átu ekki einu sinni eggið eða eggin, enda reyndist þetta ófrjótt. Um ofannefndan unga er það að segja að hann hegðaði sér aldrei í samræmi við venjubundið atferli skræpuunga eða hús- 23
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84

x

Náttúrufræðingurinn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.