Tímarit íslenzkra samvinnufélaga - 01.11.1918, Blaðsíða 35

173
■innkaupi rnatvæla og íleiru (t. d. Hvítárbakka), en að
öðru leyti ræður matarstjórnin hvar er verzlað, hvað
er keypt, hvernig matræði er hagað o. s. frv. Við
suma skólana ráða nemendur eða matarstjórnin lika
stúlkur til matseldar og þjónustu (Flensborg), en ann-
arsstaðar selja skólastjórar matarfélaginu matreiðslu og
þjónustu fyrir víst gjald af hverjum nemanda, sem í
félaginu er. Gjald þetta var hér áður 35 kr. við bænda-
skólana, en mun nú orðið mikið hærra (1917—1918
víst 55 kr. og 1918 — 1919 hefi eg heyrt það væri
•90 kr.).
Þessar heimavi9tir eða matarfélög hafa gefist mæta
vel. Félagslifið og viðkynningin milli nemenda hefir
• orðið meiri en ella, og fæðið hefir orðið ódýrara en
hægt hefir verið að fá fæði keypt fyrir hjá einstökum
mönnum eða í matsöluhúsum.
Þó hefir enginn af þeim skólum, sem í Reykjavík
■eru, heimavistir, og mætti þó ætla, að nemendur þar
þyrftu þeirra ekki 9íður en nemendur í sveitaskólunum.
Þetta er lika aðalástæðan til þess, að um helmingi
dýrara er að stunda vetrarlangt nám við skóla í Reykja-
vík en einhvern sveitaskóla með heimavist (Hólum,
Hvanneyri, Hvítárbakka, Flensborg). Þegar litið er á
efnahag nemenda er augljóst, að margir þeirra verða
að halda spart á til þess að geta stundað nám sitt, og
með tilliti til þessa finst mér harla undarlegt, að ekk-
ert skuli gert til þess að hjálpa nemendum við Reykja-
víkurskólana til að koma á heimavistum. Er þetta at-
■riði, sem vert væri að athuga sérstaklega, en verður
iþó ekki gert frekar hér.
Alt, sem nú hefir sagt verið, snertir ekki kaupfé-
ilögin, en nú kem eg þá að nýrri hlið á heimavistun-
um, sem snýr að kaupfélögunum. En áður en eg sný
,mér frekar að henni verð eg að dvelja ögn við kaup-
ijélögin.
12