Tímarit íslenzkra samvinnufélaga - 01.11.1918, Blaðsíða 16

154
og þolað misjafnt, en varð nú loks banvæn þjóðar-
hagnum.
Og bjargráðið var landsverzlun.
Sú bending verður ekki misskilin.
Rvík 22. nóv. 1918.
Þórkell Jóhannesarson
nndir Fjalli.
I.
Alþjóðaviðskifti og alþjóðafriður.
Árleg gjöld mannkynsins til vígbúnaðar eru núJ>
áætluð eitthvað 7200 miljónir króna. Yfir 7 miljarðar
— það eru þá árleg lögverndargjöld menningarþjóð-
anna til viðhalds alþjóðafriðnum. í sannleika miðui
fjárhyggilegt ráðlag, eða öllu fremur feykna sóun, ei
sýnir hve báglega þegnfélagsvísindin hafa megnað að
ráða fram úr vandkvæðunum á hagfeldri þegnfélags-
skipun.
Enskir stjórnmálamenn hafa sagt, að það sé eink-
um sivaxandi vígbúnaðarkostnaður, er tefji framgang
stjórnskipulegra umbóta. — Áhrifamaður í lávarðadeild
brezka þingsins, ellitrygður sjálfur, lagði á móti tillögu
hinnar frjálslyndu stjórnar um almenna ellitrygging,.
vegna þeirrar nauðsynjar, að búast við væntanlegii
styrjöld við Þjrzkaland. Hinn sívaxandi heibúnaðai-
gjaldliður gleypir allan tekjuafgang menningarþjóðanna
og tefur viðreisn verkalýðsins.
En friðarstefnan og þjóðskipulagsmálið eru saman-
>) c. 1911. Vitanlega liafa þan vaxið síðan og náð enn gif-
urlegra hámarki áðnr en heimsatyrjöldin hófst 1914. A. þ.