Vikan

Tölublað

Vikan - 26.06.1975, Blaðsíða 7

Vikan - 26.06.1975, Blaðsíða 7
^ vélhjólum um alla sveitina. —En ég er yfirleitt i eldhúsinu. Það er Hka skemmtilegasti staöurinn i hilsinu. Mér finnst notalegt að vera þar, enda finnst mér það miðdepill heimilisins og ég sjálf miðjan i þeim depli. EldhUsið er lika skemmtilegt, gæti verið óskadraumur hverrar hUsmóður. Þar er jafnvel skrif- borð i notalegum krók, þar sem Olive getur annast bréfaskriftir slnar,milli þess sem hiín litur eft- irpottunum. Þareru líka öll þæg- indi, til dæmis dósaeyðir, svo hUn getur stungið öllum tómum dós- um I hann, skaftpottar með áföst- um sjálfvirkum sleifum, sem hræra i pottunum. En það sem henni finnst best af óllu, er fjar- skiptatæki, sem gerir henni kleift að fylgjast með allri fjölskyldunni án þess að fara út úr eldhúsinu. HUn viðurkenndi, að hUn hefði sannarlega öll fáanleg þægindi, en sagði, að annars gæti hUn ekki annað störfunum. — Ég skrifa alltaf hjá mér, það, sem ég þarf að muna og geri það ennþá, sagði hUn. 1 gamla daga, — já eiginlega frá barns- aldri, hefi ég haldið dagbók. HUn brosti. — Ég man, að þegar ég hitti George i fyrsta sinn, skrifaði ég: ,,t dag hitti ég mann, sem ég veit, að á eftir að hafa mikil áhrif á llf mitt." Það var árið 1944. — NU hef ég ekki tima til að skrifa neitt að ráði i dagbók mfna, en samt skrifa ég eitthvað smá- vegis á hverjum morgni, sérstak- lega um það sem iiggur fyrir þann daginn. HUn segist hafa svo mikið að gera daglega, að hUn verði að taka daginn snemma, venjulega fer hUn á fætur milli hálf fimm og sex og þá byrjar hUn á þvi að skrifa nokkurs konar áætlun fyrir daginn. Vinstra megin skrifar hUn það, sem hUn vonar að geta aflokið. — Venjulega fer ég i rUmið klukkan ellefu, og þá skrifa ég hægra megin i bókina það, sem ég hefi getað komið i verk. Ég reyni að fá það mesta úr úr hverjum degi, segir Olive. — Ég veit, að það hljómar nokkuðdrembilega, en mér finnst dásamlegt að gera sem mest og leyfa ekki sjálfri mér að slóra. Og það er sannarlega nóg að horfast i augu við i hUshaldi minu. Það er margt fleira en hUsverkin ein, ég verð að sjá um dagskipan drengj- anna, heimsækja stUdió, útvarps- stöðvar, hugsa um fötin þeirra, og ef ég hefði ekki fastar reglur, færi þetta allt Ur skorðum. — Að sjálfsögðu kemst ég ekki alltaf yfir allt, sem ég hefi gert áætlunum.get ekki lokiðþvi, sem ég skrifa vinstra megin, svo ég verð að hafa aðra minnisbók, þar sem ég skrifa það, sem verður Utundan, til að reyna að kreista Ut tima til að gera það sem fyrst. — Ég hef þessar minnisbækur með mér hvert, sem ég fer, og reyni að fá börnin til að gera það sama. Það er eina leiðin til að láta það nauðsynlegasta sitja i fyrir- rúmi. Mér fannst þetta ágætis hug- mynd og að foreldrar ættu að venja börn sín á slikt bókhald. Olive er full af hugmyndum um það sem hún getur gert fyrir sinn stóra barnahóp. Hvað finnst henni nauðsynlegast að innræta bbrnunum? — Að gera aldrei mikið Ur hlut- unum, sagði hUn alvarlega. — Það liggur i augum uppi, að þau hefðu aldrei komist svona langt, nema með geysilegri vinnu. En á hinn bóginn er ég þakklát fyrir það, sem þeim er gefið. Þau hafa hlotið hæfileika og góöa heilsu i vöggugjöf og lika mikið þrek. Ég brýni fyrir þeim, aö þakka guði daglega fyrir þær gjafir. Ég brýni lika fyrir þeim að sýna alltaf litillæti. Þau hafa ver- iö mjög lánsöm fram að þessu, og ég hvet þau til að fá það mesta Ut Ur hverjum degi, sem liður, það veit enginn hve lengi þetta varir, það vitum við öll. -i^arnma, maðurinn, er að spyrja hvenær þu veroir heirna. 26. TBl. VIKAN 7

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.