Vikan

Tölublað

Vikan - 26.06.1975, Blaðsíða 16

Vikan - 26.06.1975, Blaðsíða 16
Smásaga eftir Libbie Block. BAÐUM MEGIN DYRANNA Málningarvörur ¦ jmmmsi juUIUEGEI á£g&agífcJH 'asrámira EBS^ m «11 •'^ I, í /IS (Vvc^cAtu^ Elsta og reyndasta málningavöruverzlun landsins i nýjum húsakynnum aö Grensásvegi 11 — simi 83500. Erum einnígá gamla staðnum Bankastræti 7 simi 11496. HUn sagði: — Þa6 yrði auðvitað auöveldara, ef við værum gift. StUlkan i litla bilnum haf&i sagt það, sem hún hafði heitið sjálfri sér aö segja aldrei. Svo hún bætti viö: — En ekkert er þess viröi, að gifst sé fyrir það. Si&ustu orðin sag&i hún samanbitnum tönnum. Hún er unaðsleg eins og þrosk- aður ávöxtur, hugsaði Jón við stýriö. Hann hristi höfuðið til að losna viö ilmvatnsilminn af henni úr vitum sér. Hún var aðlaðandi og dásamleg. Og öll hans. Þau höfðu búið saman i fimm mánuði, tvær vikur og þrjá daga. Þau voru i vorleyfi frá háskólan- um, og nú var Jón að fara með Chloe heim til foreldra sinna i Bristol eins og góðum unnusta sæmdi. Allt var eins og venja er — nema ekkert briiðkaup var fvrir- hugað. Astin hafði fært þau saman. Þau voru saman ástarinnar vegna, og ef ástin kólnaði, vildu þau engin bönd hafa, sem héldu þeim saman. Þau höfðu komist að þeirri niðurstöðu nótt eftir nótt, að hjónaband gengi af ástinni dau&ri. En heimsóknin til for- eldra Jóns hafði ýmis vandamál i för með sér. — Verðum við látin sofa i sama herbergi? spurði Chloe. Þetta smáatriði hafði verið að brjótast um I huga hennar siðan þau lögðu af stað. — Mamma lætur þig lfklega hafa herbergi systur minnar. Sue kemur ekki heim núna. En það eru dyr milli herbergjanna... HUnvissiekki, hvers vegna hUn lét sér ekki þstta svar nægja. — Elsku skildu mig ekki eina eftir hjá þeim, sagði hún. — Vertu róleg. 011 um finnst þú áreiðanlega afbragð... Hvernig ætli henni litist á þetta hUs? Dorothy Abbey stóð eins og ó- kunnug manneskja i stofunni i hUsi sínu I einu besta hverfi Bristolborgar. Hér átti hUn að taka á móti tengdadóttur sinni, sem var ekki gift syni hennar. HUn stóft kyrr framan viö arininn. Ég ver& a& reyna a& láta þeim ll&a vel hér, hugsa&i hUn. Jóni ekki si&ur en Chloe. Oghvernigá éga&kynnahana? Sem vinstUlku sonar mins? Eöa bara vin? Ekki unnustu — þaö bendir til þess, að þau ætli a& gifta sig, og þeim félli þaö afar illa. Astmey? Rúmfélaga? HUn hló, þegar henni varö hugsaö til viöbragöa kunningj- anna. Dorothy Abbey var fögur kona. Andlit hennar var snoturt og svo til hrukkulaust. HUn var vel sett kona og átti mann, sem skaffa&i vel. Ég ætla ekki að fara að hafa á- hyggjur af börnunum minum, hugsaði hUn. Þau eru bara hluti þessarar uppivöðslusömu æsku — dásamleg, en svolitið ógnvekj- andi. HUn stóð og beið og horf ði Ut á stutta og snotra heimreiðina. Um jólin hafði Jón sagt: — Kannski ég komi með Chloe hing- að I vor. Ég hef sagt henni svo margt um ykkur. Er það ekki allt ilagi? Hann hafði sagt þetta var- færnislega og gætilega — likast leynilögreglumanni. Kippir fóru um fagurlagað nef Dorothy eins og fyndi hún reykj- arlykt. Þó var hún langt frá arn- inum. — Hver er Chloe? — HUn og ég — við erum eigin- lega saman. — NU, auðvitað máttu bjóða vinum þinum hingað heim, sagði hUn. Saman? t sama háskóla- klUbbi? Mótmælahópi? SértrUar- flokki? — Hvernig eruð þið sam- an? — Viö búum saman, sagöi Jón með nokkrum létti. — Við höfum leigt okkur ibUð i borginni. George Abbey kom inn I þessu. Hann sagði: — Með hverjum býr&u, Jón? Hann var fátalaður ma&ur, en venjulega hafði hann slðasta oröið. — Með stúlku, sem heitir Chloe. — Ég býst ekki við þvi, að þið bUið saman til þess eins aö spara ykkur leigu. — Ég elska hana, sagðiJón og roðnaði við. — Ekki nóg til að giftast henni? — Nóg til að deyja fyrir hana. Ég elska hana of mikið til að gift- ast henni. Þessi smásaga f jallar um unga elskend- ur, sem kæra sig kollótta um formsatriði eins og hjónaband og lita reyndar á það sem óvin ástarinnar. En á einni nóttu skilst þeim, að það er ekki giftingin, sem bindur, heldur ástin sjálf. 16 VIKAN 26. TBL.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.