Vikan

Tölublað

Vikan - 26.06.1975, Blaðsíða 19

Vikan - 26.06.1975, Blaðsíða 19
um. Hún greip tebollann og saup drjUgum á. — Hvers vegna er þér svona illa viö karlmenn? Susan svaraði: — Ég býst við að þtí hafir getið þér þess til, að ég ætlaði að fara að búa með Bill. Viö fundum stórkostlega ibúð. Meö húsgögnum. En þegar við fórum að ræða um smáatriðin, komst ég að þvi, að Bill ætlaðist til þess, að ég annaðist alein elda- mennskuna og hiísverkin. Allt saman. Hann sagði, að ef ég bæði hann vel, gæti verið, að hann þvæðiupp með mér stöku sinn- um. Þá sagði ég honum, að ég væri hætt við allt saman. Dorothy sat hreyfingarlaus. — Mamma, Bill lét eins og ég væri fiis til að gera hvað sem væri, bara fyrir að fá að sofa hjá honum. Mér fannst ég vera dauð- ur hlutur, en ekki manneskja. Bara eins og hvert annað heim- ilistæki. Dorothy hugsaði. Ég veít ekki, hvort ég á heldur að drepa þenn- an Bill fyrir að særa hana, eða kyssa hann fyrir að láta henni finnast þetta óhugsandi. Susan sagði: — Ég ákvað að halda áfram að vera manneskja. Ekki bara eitthvað, sem langaði til að vera fornleifafræðingur eins og vesalings Chloe. — Ég myndi ekki vorkenna Chloe svo mjög i þinum sporum, tautaði Dorothy. — Ég ætla ekki að fara að binda mig við einhvern karlmann. Ég ætla að verða eitthvað sjálf. — Jæja þá, sagði Dorothy. — Frelsisyfirlýsing þin er bókuð og samþykkt, og þér er meira að segja heimilt að fara aftur að sofa. Jón og Chloe stóðu hvort gegnt öðru á gangstéttinni við enda veg- arins. — Viltu giftast mér? sagði Jón. -Ha, hvers vegna? Hann tók um axlir hennar. — Þegar dyrnar lokuðust milli okk- ar, vissi ég, að við yrðum að gera alvöru Ur þvi. — En það er alvara i þvi, sagði hUn undrandi. — Við höfum hvort annað, án nokkurra lagalegra skuldbindinga. Hun hugsaði um andartökin, sem hUn hafði aldrei ónáðað hann með þvi að tala um — sársaukann I hjartanu, þegar hún sá fallegan brUðarkjól og hlægilega löngun- ina til að vera kölluð frU. — Ég skil ekki, hvers vegna nóttin i nótt getur hafa breytt nokkru, sagði hún blátt áfram og hreinskilnislega. Hann svaraði ákafur: — Ég átt- aði mig allt i einu á þvi — að þU varst ekki min. Þú getur farið frá mér. Hvenær sem er. — ÞU getur lika farið frá mér. Það er mergurinn málsins. — Ég held það sé betra að gift- ast. — Ég elska þig Jón, sagði hún. — En ég hef ákveðið að reyna að verða fornleifafræðingur. HUn sá vonbrigðin í svip hans og kyssti hann bliðlega á vang- ann. Ateiknuö vöggusett í miklu úrvali. * Áteiknuð punthandklæði, Amma, segðu mér sögu og Spunakonan. Haustlaufa löber og klukkustrengur í ullarjafa, svo má nota munstrið í rennibraut. * HATTA- OG HANNYRÐAVERZLUNIN Jettný fmsqem . SMInttrfintlt 13» - Slmi 19746 - P6.tt.6t) 58 - Rtyfcj.vU Kannski hafði hann ekki vitað, að hann hafði haldið, að giftingin gæti breytt öllu, hugsaði Chloe. En hún ætlaði að gefa honum gjöf, sem aldrei yrði aftur tekin. HUn elskaði hann. — Kannski seinna, sagði hún. badeclas BAÐ Eftir Badedas Vitaniíns bað mun yður liða sérstaklega vel. Skinn yðar mýkist og verður ferskt, liflegt, og blóðið rennur eðlilega um likamann. Umboð H. A.Tulinius heildverzlun 26. TBL. VIKAN 19

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.