Æskan - 01.11.1984, Blaðsíða 5

Frá Stórstúku íslands:
Breyting á ritstjórn
Æskunnar
Til vinstri Kristján Guðmundsson,
framkvæmdastjóri Æskunnar
og Grímur Engilberts ritstjóri.
Með þessu blaði verða verulegar breytingar á starfsliði Æskunnar. Grímur Engilberts ritstjóri
og Kristján Guðmundsson framkvæmdastjóri hverfa nú úr sínum stöðum við blaðið en báðir eiga
að baki áratuga starf við útgáfufyrirtæki Reglunnar. Enginn ritstjóri Æskunnar hefur starfað þar
eins lengi og Grímur og fáir eins vel. Það var verk Gríms að gera Æskuna að mikið lesnu og
fallegu blaði, sennilega vandaðasta barnablaði sem nú er gefið út á Norðurlöndum. Margir hafa
undrast að þetta verk vann Grímur að mestu einn og óstuddur. Fyrirþetta vill Stórstúkan þakka af
alhug. Á sama veg vil ég þakka Kristjáni Guðmundssyni hans þátt í útgáfu Æskunnar á liðnum
árum og rekstri bókabúðarinnar. En Bókabúð Æskunnar var fyrst og fremst hugsuð sem
hjálpartæki við rekstur blaðsins.
Við ritstjórn Æskunnar taka tveir ungir menn sem þegar eru lesendum að góðu kunnir: Karl
Helgason og Eðvarð Ingólfsson. Vil ég bjóða þá velkomna og vona að Æskan megi undir þeirra
stjórn eflast og aukast.
Hilmar Jónsson, stórtemplar
- Veður var lygnt, nokkuð frost
en snjóþungt. Hann átti engin skíði
en þau hefðu komið sér vel nú,
sem oft áður.
Leiðin sem Rósberg þurfti að
fara var um 8-9 km. Fyrst fram
dalinn 3 km og síðan gegnum
Strjúgsskarð 5 km. Það er fjalla-
skarð milli Laxárdals og Langadals,
en Gunnsteinsstaðir eru rétt sunn-
an við mynni skarðsins.
Nú gef ég Rósberg orðið.
Mér sóttist ferðin vel til að byrja
hieð, óþreyttur og fullur eftirvænt-
'ngar og áhuga. í skarðinu var ekki
alveg eins mikill snjór og uppi á
dalnum og fór minnkandi eftir því
sem nær dró góðsveitinni, Langa-
ðal. Þar mátti heita auð jörð.
Ég kom að Gunnsteinsstöðum
um hádegisbilið og bar skjótt upp
erindi. Hafsteinn heitinn Pétursson
bjó til allrar hamingju vel, hvað
snerti lampaglös, hafði keypt heilan
kassa um haustið. Ég varð því
strax vonglaður þegar hann fór að
leita í kassanum. Þó fóru leikar
þannig að þegar við vorum búnir að
skoða hvert einasta glas í kassan-
um höfðum við ekki fundið eitt ein-
asta 8 línu glas, heldur ýmist stærri
eða minni. Mér leist ekki á blikuna
og tók að örvænta um erindislokin
en Hafsteinn uppgötvaði þá ráð
sem dugði. Það var hægt að notast
við 6 línu glas á 8 línu lampa með
því móti að þrengja kransinn örlítið,
beygja álmurnar sem héldu glas-
inu. Hann prófaði þetta vel og
vandlega og útskýrði fyrir mér. Ég
þóttist himin höndum taka við
þessa lausn. Hafsteinn bjó svo um
eitt 6 línu glas eins vel og föng voru
á.
Eftir þetta tafði ég alllengi við
góðgerðir og rabb, aðallega dvald-
ist mér þó með bróður mínum við
ýmis störf sem hann hafði að sinna.
Og dagurinn leið að kvöldi áður
en mig varði - og það sem verra
var það fór að hvessa og snjóa. Ég
kveið þó engu og hugsaði víst lítið
um veðrið á Laxárdal og þær tálm-
anir sem þar gætu orðið á vegi
mínum.
En þegar ég var að kveðja fólkið
og búa mig til heimferðar leist Haf-
steini ekki á veðrið, sagði að stór-
hríð mundi uppá Laxárdal og ég
5