Æskan - 01.11.1984, Blaðsíða 26

aðeins einn maður, ökumaðurinn, verið í bílnum. Hann
skreiddist út sáralítið meiddur, dálítið blóðugur en óbrotinn.
Þetta mátti kalla kraftaverk. Bíllinn var hins vegar svo
gersamlega ónýtur að í honum var ekki heil brú. Þetta skeði
reyndar á Straumey stutt frá hótelinu. Á leiðinni frá Leirvik
til Skálafjarðar sáu þau kaupstaðinn í Fuglafirði og síðan
var haldið áfram til Syðrigötu þar sem þau fóru í enn eitt
„kaupfélagið". Ýmsir minjagripir voru keyptir í öllum þess-
um verslunarferðum en víðast var aðeins stuttur stans og
þetta var meira til þess að rétta úr sér milli bílferðanna. Það
var í Götu sem þeir sáu mann með tvo til reiðar. Þeir þrættu
dálítið um litinn á hestunum og Snæþór hafði síðasta orðið
enda mestur hestamaður í ferðinni. Hann sagði að hest-
arnir væru leirljósir.
Frá Götu var haldið niður í Skálafjörð. Ekið upp að
jarðgöngunum og í gegnum sjálfan Norðskalla, en svo
heitir fjallið sem göngin eru í gegnum. Nú var haldið yfir
brúna, um Hvalvík og Hósvík og Kollafjörð. Við Leinarvatn
voru nokkrir fiskimenn en ekki fengu þeir afla svo séð yrði
frekar en hinir við Saksun.
Þau stoppuðu í Kvívík og tóku myndir. Kvöldið var sér-
staklega fallegt, kyrrt um láð og lög og allt annað veður en
þau höfðu lent í fyrr um daginn nyrst á Austurey.
AFTUR Á VOGUM
Áfram var ekið til Vestmanna. Leiðin til Vestmanna er
falleg og þau sáu yfir til Voga handan Vestmannasunds.
Vegurinn inn í Vestmanna er mjög þröngur. Þarna geta
bílar varla mæst en allt gekk vel og þau óku niður að
höfninni þar sem ferjan til Voga lendir. Um það bil er þau
komu niður að höfninni var ferjan að leggja frá. Ferjumenn
sáu hins vegar að þarna var bíll og fólk sem ætlaði að
komast með. Bökkuðu ferjunni uppað og þau voru síðustu
farþegar um borð. Síðan var lagt frá landi og siglt út á
Vestmannasund.
Uppi í farþegasalnum hittu þau tvo íslendinga, hjón frá
Borgarfirði eystra, sem voru á ökuferð um eyjarnar. Þau
höfðu enga sérstaka áætlun en ákváðu að skoða Vest-
manna og eyjuna Voga þetta kvöld. Þeir Snæþór og Hlynur
voru nú orðnir svo kunnugir í Færeyjum að þeir gátu sagt
þeim hjónum ýmislegt um eyjarnar, ökuleiðir og hvað mark-
vert væri að sjá. Ferjan lenti brátt við Oyrargjógv og nú var
ekið í land, áleiðis til Sörvogs. Þau stoppuðu í Sandavogi
því enn voru verslanir opnar og gaman að sjá hvað væri á
boðstólum í kaupfélögum hingað og þangað. Ennfremur
var stansað í Miðvogi en síðan ekið sem leið liggur til
Sörvogs og ekki hægt á ferðinni fyrr en komið var að Hótel
Vogar.
Þeim var vel tekið á hótelinu. Gott var að þvo af sér
ferðarykið og hvíla sig svolítið fyrir kvöldverðinn. Annar
eigandi þessa hótels, Hugo Fjordoy kom brátt neðan úr
Sörvogi og bauð þau velkomin. Hugo sagði þeim Hlyni °9
Snæþóri ýmislegt um eyjuna Voga. Ennfremur sagði hann
frá því þegar þeir Lars Larsen, Ragnvald Larsen og hann
sjálfur stofnuðu Flogfélag Foroya árið 1962 en upp úr Þvl
hófst Færeyjaflugið. Dagurinn var orðinn langur og hafði
verið viðburðaríkur. Eftir að hafa horft á danska kvikmynd i
videotæki hótelsins fóru þeir að sofa.
Upp rann síðasti dagur Færeyjaferðarinnar. ^
morgunverð var haldið út að þorpinu Böur en þaðan sér ve
til Tindhólma. Þarna voru teknar myndir og gaman fannst
þeim að skoða þennan litla vinalega bæ svo og Tindhólm-
ann sjálfan. Þá var haldið inn í Sörvog en nú var laugardag_
ur og verslanir ekki opnar utan ein eða tvær. Eftir var að
pakka niður dótinu sem keypt hafði verið en það tók þa
félagana ekki langan tíma. Þau óku út á flugvöll. Sveinn
skilaði bílaleigubílnum og brátt lenti Flugleiðavélin og ók
upp að flugstöðinni. Þau hittu Brynjúlf Thorvaldsson flug;
stjóra og Hallgrím Viktorsson flugmann ásamt lngiger°'
Eggertsdóttur og Guðrúnu Fanneyju Júlíusdóttur fluð'
freyjum.
Svo var brottfararstundin runnin upp. Þeir félagarnjr
Snæþór og Hlynur kvöddu Færeyjar með söknuði. Her
hafði verið gaman að dvelja og margt skemmtilegt borið
fyrir augu. Flugleiðavélin hóf sig til flugs af flugbrautinni en
Brynjólfur flugstjóri flaug lágt út Sörvogsfjörðinn þannig að
farþegarnir gátu virt fyrir sér mikilfenglegt og fagurt lands-
lag Færeyja. Þeir höfðu eyjuna Voga á hægri hönd og
eyjuna Mikines til vinstri.
Síðan voru Færeyjar að baki og nú var flugið hækkað og
stefnan sett til Egilsstaða. Eftir klukkutíma og fimmtán
mínútna flug var lent á Egilsstaðaflugvelli. Nú var kveðjú'
stund runnin upp því Snæþór fór hér úr, enda aðeins dágoð
bílferð heim til hans, að Möðrudal á Fjöllum. Hlynur hél
áfram til Reykjavíkur þar sem fjölskyldan tók á móti honum-
Þeir kvöddust á flugvellinum félagarnir, sem orðið höfðo
góðir vinir í ferðinni. Komið frábærlega vel saman og orðið
landi sínu, þjóð og þeim sem stóðu að verðlaunakeppninn'-
Æskunni og Flugleiðum, til sóma.
Framhald
26