Æskan - 01.11.1984, Blaðsíða 8

STÍ
J-QBÍ®
M\Ð\
Þat
bua

Seinnihluta ágústmánaðar var
blaðamaður Æskunnar á ferð um
Snæfellsnes og kom m. a. við í
Ólafsvík. Þar tók hann þrjá ellefu
ára krakka tali og fara viðtölin
hér á eftir.
Var í hreppsvinnunni
Á Ólafsbrautinni, sem er aðal-
gata kaupstaðarins, hittum við
Svandísi Sif Jónsdóttur. Hún var að
koma úr sundi og var á leið heim.
Hún hefur átt heima í Ólafsvík frá
því að hún var 5 mánaða. - Við
spurðum hana hvað hún hefði haft
fyrir stafni í sumar.
„Ég hef verið að passa bróður
minn og svo var ég í hreppsvinn-
unni í þrjár vikur,“ sagði hún.
- Þú hefur þá haft góðar tekjur?
„Ég fæ hundrað krónur á viku
fyrir að passa bróður minn en fékk
eitt þúsund og eitthvað krónur fyrir
hreppsvinnuna. Ég er ánægð með
þetta."
- Hvað var vinnudagurinn
langur í hreppsvinnunni?
„Frá kl. 8-12 fyrir hádegi."
- Fannst þér ekki erfitt að-
vakna svona snemma?
„Nei, nei, það var allt í lagi. Ég er
vön því úr skólanum."
- Hvaða áhugamál áttu?
„Passa og lesa.“
- Hvernig bækur lestu helst?
„Ævintýrabækur. Uppáhaldsrit-
höfundurinn minn er Ármann Kr.
Einarsson.
- Þykir þér aldrei leiðinlegt að
passa?
„Bara þegar bróðir minn er
óþekkur."
- Hafið þið krakkarnir í Ólafsvík
fengið mörg diskótek í sumar?
*JI
Svandís Sif Jónsdóttir.
„Já, það hafa verið nokkur.
Skátafélagið heldur þau. Ég er búin
að fara á tvö og þau voru ágæt.“
Svandís sagði að diskótekin fyrir
hennar aldurshóp stæðu frá kl. hálf
átta til tíu á kvöldin. Kl. tíu kæmu
svo 12-16 ára krakkar og dönsuðu
til kl. eitt.
- Jú, það verður meira spenn-
andi.“
Við spurðum Svandísi að lokum
um hvort hún hefði ferðast eitthvað
á þessu ári. Það hafði hún svo
sannarlega gert.
„Ég fór til Vestmannaeyja um pásk-
ana til að vera viðstödd ferm-
ingu,“ sagði hún. „Svo fór ég afturtil
Eyja 30. júní og þá með skátafé-
laginu. Við fórum á skátamót. Það
var ofsalega gaman. Svo fór ég
suður til Reykjavíkur með mömmu
og pabba í sumar."
ÞAÐ ER SVO GAMAN
AÐ „BREIKA“
Við Hraðfrystihús Ólafsvíkur
sáum við tvo stráka á harða
hlaupum. Við ókum þá uppi og töl-
uðum við annan þeirra, Benjamín
Þorgrímsson. Við spurðum hann
fyrst hvort þeir væru að flýja undan
lögreglu eða bófum.
„Nei, nei,“ stundi hann móður.
„Við erum að fara að hitta hann
Elías, kunningja okkar, út af diskó-
tekinu sem á að halda í kvöld. Við
eigum nefnilega að vera plötu-
snúðar."
- Hvers konar tónlist ætlið þið
svo að leika?
„Lög með Duran Duran. Alveg
pottþétt!" sagði hann. „Það verður
bara að koma í ljós.“
- Færðu kaup fyrir að vera
plötusnúður?
„Nei-ei, ég er bara að aðstoða
skátana. Ég er ekki einu sinni í
skátafélaginu."
- Er gott að búa í Ólafsvík?
Brúnin lyftist á okkar manni. „Já,
það er alveg æðislegt,“ sagði
hann.
- Hvað er svona gaman?
„Maður hefur alltaf nóg að gera.
Það er svo gaman að „breika".
- Breikal!
„Já, ég „breika" mikið. Við strák-
arnir komum oft saman og
„breikum". Stundum æfum við okk-
ur inni í stofu heima hjá okkur. Það
er líka hægt að æfa sig úti ef maður
er með kassettutæki.“
- Hvað hefurðu verið að gera
annað í sumar?
„Ég æfi með 5. flokk Víkings.
Stundum fæ ég að keppa en stund-
um er ég varamaður."
Benjamín Þorgrímsson.

8