Æskan - 01.11.1984, Page 36

Á aðfangadagskvöld hefur Hanna Sólrún oftast
borðað hamborgarahrygg. Henni þykir hann ofsa-
lega góður. Fjölskyldan borðar á meðan messan er í
útvarpinu og það finnst henni setja ennþá meiri svip
á hátíðina. En í hvað langar Hönnu Sólrúnu mest í
jólagjöf?
„Skíðaútbúnað," svaraði hún. „En hann er bara
mjög dýr. Ég fæ oftast mikið af bókum. Ég les
ævintýrabækur og flestar þær barna- og ungl-
ingabækur sem ég næ í. Ég hlakka til að hafa nógan
tíma að lesa í jólaleyfinu.“
Ætlar að búa til margar
lyftiduftssprengjur
Einar Garðarsson 9 ára kallar ekki allt ömmu sína.
Samtal okkar varð á þessa leið:
- Hvað ætlar þú að gera í jólaleyfinu, Einar?
„Ég ætla að búa til margar lyftiduftssprengjur og
nógu rnargar."
- Hvað ætlarðu svo að gera við þær?
„Nú, auðvitað að sprengja þær. Það er ofsalega
spennandi. Ég sprengi þær í kofa sem pabbi smíðaði
og er á lóðinni heima.“
- Ætlarðu að sprengja á aðalhátíðisdögunum?
„Nei, ég hef sennilega nóg að leika mér og stríða
öðrum."
- Nú, ertu dálítið stríðinn?
„Já, mér finnst gaman að henda snjóboltum í fólk
og tyggjóklessum í hárið á stelpunum í bekknum.
Þær eru líka óþolandi grenjuskjóður. (Einar lék fyrir
okkur hvernig þær grenja.)
- Þykir þér gaman í skólanum?
„Nei-hei. Maður má ekki einu sinni vera með
tyggjó. Kennararnir verða vitlausir.
- Þú sagðist henda oft snjóboltum í fólk. Verður
það ekki reitt?
„Jú, en maður þarf að vera nógu fljótur að hlaupa í
burtu. Einu sinni elti bílstjóri mig og ók mér heim. Svo
braut ég einu sinni rúðu í fjölbýlishúsi og pabbi þurfti
að borga hana. Konan, sem bjó í íbúðinni, náði í vin
minn og sagði: - Ef þú segir mér hver braut rúðuna
sleppi ég honum við að borga hana. Hann gerði það
en þá sveik konan loforðið.“
- Varstu ekki hræddur og skammaðist þín?
Smá þögn. Einar varð vandræðalegur.
„Jú, svolítið," sagði hann svo. „Ég ætlaði ekki að
brjóta rúðuna. Boltinn var of harður."
Við vékum umræðunni aftur að jóiunum.
- Vakirðu lengi frameftir aðalhátíðisdagana?
„Já, svona til klukkan þrjú. Ég leik mér að Sinclair-
Spectrum tölvu sem pabbi á. í henni get ég teiknað
kennarana í fýlu með því að ýta á nokkra stafi."
- Hugsarðu um Guð á jólunum?
Elnar Garðarsson
„Nei, aldrei."
- Biðurðu ekki bænir?
„Jú, næstum á hverju kvöldi en stundum gleymi ég
því.“
- Þá hlýturðu að trúa á Guð?
„Já, kannski."
- Gefur þú vinum þínum gjafir?
„Já, einum í Svíþjóð. Ég hefði helst viljað gefa
honum byssu en mamma hans er því miður á móti
því.“
- Heldurðu að þú fáir margar gjafir?
„Já, ég fæ líklega sex eða sjö.“
- Hvað langar þig mest í?
„Fjarstýrðan rafmagnsbíl. Ég er búinn að láta
mömmu hafa óskalista með tíu gjöfum og það á eftir
að koma í Ijós hvað ég fæ.“
- Þakka þér fyrir rabbið, Einar.
„Það er ekkert að þakka, nú get ég haldið áfram að
sprengja lyftiduftssprengjur.“ Síðan var hann rokinn.
Setja skóinn út í glugga
„Ég hef nóg að gera í jólaleyfinu," sagði Ingvar
Árni Ingvarsson 8 ára í samtali við okkur. „Ég leik
mér mikið í snjónum, bý til snjókarla og snjóhús.
Skemmtilegast við jólin er að fá jólapakkana. Ég fse
ellefu pakka frá frændum og frænkum, systkinum og
foreldrum. í fyrra fékk ég Star-Wars tæki frá mömmu
og pabba. Það er leiktæki sem gengur fyrir raf-
hlöðum.
Á aðfangadag borðum við kjöt, ég man ekki hvað
það heitir. Ég fæ að vaka eins lengi og ég vil. Það er
gaman. Ættmenni koma í heimsókn og ég leik mér
við krakka á mínum aldri.“
Árni Geir Eyþórsson, vinur Ingvars, sagðist lesa
mikið um jólin og tala við fólk sem kæmi í heimsókn.
36