Valsblaðið - 24.12.1967, Blaðsíða 4

2
VALSBLAÐIÐ

SEMl, AUÐMÝKTAR, FÓRNFÝSl og TRÚ-
MENNSKU kemst enginn íþróttamáSur langt á
framabraut sinni.
Og þar mœtti einnig bœta við, að án virðingar og
metnaSar gagnvart þjóS sinni og œttjörð ásamt stöðugu
þolgæði öllum mætti œðra, verða sigrar lítilsvirði og
sjaldgæfir.
tslenzkir íþróttamenn hafa allir verið stoltir af
landi sínu og þjóð og viljað gefa því dýrðina. Allt
frá Kjartani Ólafssyni frá Hjarðarholti og Gunnlaugi
ormstungu til Jóhannesar Jósefssonar og Alberts Guð-
mundssonar, hafa íþróttamenn Islands einmitt borið
hróSur síns lands fram undir merkinu „tslandi allt“.
Kirkjan varð arftaki hinnar grísku fegurðardýrk-
unar, sem vissi hina æðstu fegurð í fögrum líkama
og hreinni sál.
Kostir íþróttaæskunnar voru yfirfœrðir á andleg-
an þroska kristinnar œsku, skrúðgöngur íþróttalífsins
urðu helgigöngur kristinnar kirkju.
Stundum gleymdist líkamleg þjálfun og líkamleg-
ur þróttur og þótti jafnvel lítilsvert í samanburði við
hinn andlega, þegar tímar liðu.
En alltaf kom í Ijós, að þetta tvennt varð að fylgj-
ast að. Andlegur þroski og líkamleg þjálfun og þrótt-
ur varð ekki aðskiliS hjá heildinni, þótt einstaka ein-
staklingar kæmust langt án þess að hugsa um hvort-
tveggja.
Vegurinn til þeirrar fullkomniiruir kristins manns,
sem heldur jól í fegurstu merkingu, sú fullkomnun,
sem Kristur talar um sem ímynd guðlegs þroska,
liggur um það einstigi, sem nefnt hefur verið:
„Heilbrigð sál í hraustum líkama“. Þetta verður
ekki áSskilið án taps. Þe$s \p#gp(i<,\erHníþ>\6ttir svo
mikils virði.
Þegar þetta gleymdist og óhóf og nautnir höfðu
hina fornu Grikki á valdi sinu, gátu synir og sonar-
synir ekki valdið þeim íþróttatœkjum, sem feður og
afar höfðu varpað milli sín og glötun frœgðar og
snilli varð glötun frelsis og lífshamingju.
Þegar munkar og helgir menn gleymdu líkams-
rækt sinni og fyrirlitu daglega umhirðu, hreyfingu
og líkamlega vinnu urðu þeir einnig andleg dusil-
menni, sem leiddu jafnvel sjálfa kirkju Krists afleiðis.
Þess vegna þarf íþróttaæskan íslenzka áð standa
vörð við vöggu hvers barns, ef svo mætti segja og
varna þeim vanda sem misrœrni í uppeldi líkama og
sálar getur haft í för með sér.
Og aldrei er íþróttaæskan fegri en á vegum Krists.
Nefnum þar enn einn foringjann. Kristur og Páll
postuli hafa þegar verið taldir forvígismenn á full-
komnunarleið.
En var þáð ekki œskulýðsleiðtoginn: Séra Friðrik
Friðriksson, sem stofnáði íslenzka íþróttafélagið Val
og gaf því blessun sína og starf í þeirri fullu vissu,
þeim djúpa skilningi að fátt veitir ungu fólki meiri
andlegan þrótt og fegurð en drengilegt íþróttalíf. Og
hann mundi hafa óskað áð unnt yrði að segja um
hvern íslenzkan ungling orðin, sem Kristur sagði um
einn af sínum ágætu lœrisveinum: „Sjá, þarna er
Islendingur, sem engin svik verða fundin í“.
Rezta jólagjöfin, sem íslenzk íþróttaœska getur gef-
ið œttjörð sinni nú og ævinlega verður fólgin í orð-
um viturs manns, sem sagði við ungan vin sinn að
skilnaði:
„Hváð sem þú vinnur í verki eða leik,
þá verðu þér öllum t.il“.
Reyndu á kraftana, hlífðu þér ekki, sláðu ekki und-
an við augnablikslanganir og áðstœður. Stefndu heill
og sannur að marki sóma þíns, hvort sem það kallast
leikur eða starf, sem beita þarf kröftum við.
„Fram á lýsandi leið,
sé þér litið í trú,
þar sem Ijómandi takmark þér skín“.
Hátíð Ijóssins boðar vonir og vor. Áfram með sól-
inni.
Gléðileg jól.
Árelíus Níelsson.
KNATTSPYRNUFÉLAGID VALUR
Óskar öllum félögum sínum, vinum og keppinautum
FARSÆLS NÝÁRS
Hittumst öll heil á nýju ári í leik og starfi fyrir hugsjón
íþróttahreyfingarinnar.