Valsblaðið - 24.12.1967, Blaðsíða 43

VALSBLAÐIÐ
41
Fyrsti leikur minn í handknatt-
leik var í B-liðinu í fyrra í fjórða
flokki, og var það æfingaleikur.
Það mæta margir á æfingum,
stundum um 40 strákar, og er
Stefán Bergsson þjálfari okkar, og
líkar okkur vel við hann, sérstak-
lega þó eftir að hann fór á hartd-
knattleiksnámskeiðið, eða það
finnst mér.
Við erum byrjaðir á æfingaleikj-
um, og höfum leikið 2 og tapað
báðum, þeim fyrri 15:4, en það var
í Réttarholtsskólanum, en mér
finnst verra að leika þar. Svo lék-
um við í Valshúsinu og þá stóðum
við okkur betur eða 9:6 tap. Við
verðum bara að bæta okkur, og
æfa meira.
Mér finnst handknattleikurinn
innan húss skemmtilegur, en mér
finnst að ég fái ekki nóg út úr
knattspyrnunni inni. Hinsvegar
hef ég gaman að knattspyrnunni
úti á sumrin. Mér finnst æfingarn-
ar úti hætta of snemma á haustin,
það er vel hægt að æfa þó svolítið
sé farið að kólna, bara að klæða
sig.
Ég ætla að halda áfram í hand-
knattleiknum í vetur, en láta knatt-
spyrnuna bíða. Tíminn er naumur,
ég er í skóla og svo er það prestur-
inn og spurningarnar, en svo tek
ég til við knattspyrnuna í vor.
Ég horfi á marga leiki, og sér-
staklega finnst mér Geir Hall-
steinsson leikinn og góður, og vildi
ég helst líkjast honum í handknatt-
leik.
Mér hefur fundist skemmtilegt
að æfa og keppa, man ekki hvort
það er nokkuð sérstakt, sern komið
hefur fyrir. Jú, bíddu við, það var
í haustmóti og við áttum að leika
við KR og okkur nægði jafntefli.
Komið er nokkuð langt fram í leik-
inn og standa leikar þá 1:0 KR í
vil. Þá er dæmd vítaspyrna á KR,
og nú verðum við að finna ein-
hvern til að taka vítaspyrnuna, en
vorum ekki vissir um hver það
ætti að vera. Loks er það ákveðið
að láta annan bakvörðinn taka
spyrnuna, hann var dálítið kraft-
mikill, og þótti það líklegt til ár-
angurs.
Síðan er knötturinn látinn á
punktinn og bakvörðurinn hleypur
að honum og spyrnir f ast, hæðin virt-
ist góð, en því miður rétt fyrir ut-
an stöngina! Þetta var ergilegt. Og
svo var það leikurinn á Akranesi
þegar við vorum komnir í 2:0, en
leiknum lauk með 3:2 tapi fyrir
okkur! Þetta voru allt óheppnis-
mörk. Þetta var svolítið skrýtið,
stundum þegar maður á ekki von á
neinu, þá gengur allt vel, eins og
t.d. er við gerðum jafntefli við Vík-
ing í haust eftir að vera búnir að
tapa í öllum leikjum mótsins, og ég
taldi Víking beztan þá.
Ég held að strákarnir í hand-
knattleiknum, á mínum aldri í Val,
séu efnilegir ef þeir halda áfram
að æfa og sama er að segja um þá
yngstu í knattspyrnunni.
Að lokum vildi ég svo segja að
mér finnst félagslífið í Val gott.
Það væri gaman að fara, þó ekki
væru nema smáferðir á sumrin, og
svo væri gaman að haldnir væru
fleiri fundir, þeir eru skemmtileg-
ir, sagði hinn knálegi niðji Stein-
dórs okkar frá Gröf, að lokum.
Lárus Loftsson, þjálfari 5. fl.
Það œtti að vera
þegnskylda eldri leik>
manna að sinna
yngri flokkunum((.
Margir Valsmenn munu hafa
fylgzt með hinni hörðu baráttu,
sem fimmti flokkur átti við hina
ágætu jafnaldra sína úr Víkingi,
og endaði með sigri Vals-drengj-
anna, og þeir sem ekki vissu um
þessar þrjár orustur vestur á Mel-
um, geta nú kynnzt því örlítið í
þessu blaði. Það er svo oft sem bar-
átta, elja og starf ungu flokkanna
kemur ekki fram í sviðsljósið, það
eru ekki barðar bumbur þótt unnið
sé íslandsmót í þessum flokkum,
eigi að síður er það sögulegur við-
burður í starfi félagsins, viðburður
sem gefur fyrirheit um framtíðina,
að félagið stefni hærra og hærra í
Lárus Loftsson, einn
þeirra ungu manna
Vals, sem með atorku
og áhuga undirbyggja
framtíð félagsins.
íþrótt sinni, að þar séu á ferðinni
Islandsmeistarar í næstu aldurs-
flokkum, og þó fyrst og fremst
góðir félagar á hverjum tíma.
Það er líka oft svo að það er ekki
svo mikið spurt um hver það sé
sem stendur á bak við hina sigur-
sælu flokka yngstu félaganna.
Hver hefur svo staðið á bak við
fimmta flokk Vals í sumar, og náð
þessum árangri ? Hann heitir Lárus
Loftsson, ungur maður geðþekkur,
áhugasamur og einlægur Valsmað-
ur.
Við báðum hann að svara nokkr-
um spurningum varðandi starf
hans við þjálfun 5. flokks.
Hvað hefur þú æft 5. flokkinn
lengi?
Þetta er þriðja árið sem ég hef
þjálfað og leiðbeint drengjunum í
5. flokki.
Finnst þér þetta skemmtilegt?
Já, þetta er mjög skemmtilegt
starf, og mun skemmtilegra en
flesta grunar.
Hefur þetta ekki verið tauga-
æsandi í þessum úrslitaleikjum öll-
um?
Svo sannarlega, ég hef þjáðst af
spenning, maður sefur varla á næt-
urnar, og ég held það hafi aldrei
verið eins æsandi og í sumar, en
svo slaknar þægilega á öllu þegar
flokkurinn hefur unnið.
Ert þú einn með flokkinn?
Já, í sumar hef ég verið aðeins
einn, og það er of lítið, því þegar
flestir koma á æfingarnar eru þeir
um og yfir 100, sem svo fækkar
þegar drengirnir fara í sveit og
sumarfrí. Að mínu viti þyrftu að
vera þrír menn, sem önnuðust 5.
flokk, ef um einhverja verulega
kennslu og tilsögn ætti að vera,
fyrir alla þá sem sækja æfingarnar
að jafnaði.
Það ætti að vera allt að því þegn-