Valsblaðið - 24.12.1967, Side 21

VALSBLAÐIÐ
19
FRÁ því Valsblaðið hóf göngu sína að
nýju árið 1957, eftir nokkurra ára dvala,
hefur það komið reglulega árlega.
I blaðinu hafa birzt margskonar
greinar um innlent og erlent efni frum-
samdar og þýddar, og þó fyrst og fremst
það, sem starfsemi félagsins varðar
enda er þetta félagsblað og ber að dæma
það sem slíkt.
Meðal greina, sem í blaðinu hafa birzt
og snerta áhugamál félagsins, þykir
rétt að vitna til einnar slíkrar, sem
kom í jólablaðinu 1963, þar sem ítarlega
er rætt, í viðtalsformi um aðalíþrótt fé-
lagsins — knattspyrnuna — en þó ekki
sérstaklega að því er til Vals tekur,
heldur ísl. knattspyrnu í heild og að-
stöðu hennar um þær mundir er viðtalið
fór fram, en vissulega er það og sá boð-
skapur, sem það flytur í fullu gildi í dag,
ekki síður en þegar það fór fram. Hér
er og rætt við þann, sem kunni full skil
á efninu, sem um var rætt, Albert Guð-
mundsson, frægasta knattspyrnumann
Islands, fyrr og síðar. Maður, sem hafði
orðið að ganga í gegnum strangan skóla
atvinnuknattspyrnumenntunar, þar sem
það boðorð eitt gilti öðru fremur að
„duga eða drepast“. Já, sannarlega dugði
hann, og það svo vel, að hann varð einn
af snjöllustu knattspyrnumönnum Ev-
rópu, dáður og hylltur af milljónum
manna, jafnt innan álfunnar, sem utan.
En það er önnur saga.
Það er ekki meiningin að endursegja
téð viðtal, sem er mjög greinagóð bend-
ing og ráðlegging til þeirra, sem vilja
ná verulegum árangri á knattspyrnu-
sviðinu. Tilgangurinn með línum þess-
um er að minna á greinina og hvetja
knattspyrnumenn vora, yngri sem eldri,
að athuga hana vel enn á ný.
Meðal annars, sem Albert segir, svo
aðeins sé vitnað örlítið til viðtalsins, er
þetta: „Ég vil leggja áherzlu á það, að
hvaða atriði, sem Ieikmenn taka sér fyr-
ir hendur eða æfa, verða þeir að gera
með sama hugarfari, sem um keppni
væri að ræða. Hér brjóta menn mikið af
sér á kostnað knattspyrnunnar. Það er
of seint aö fara að vanda sig, þegar í
úrslitaleikinn er komið, allt það verður
að gerast á œfingunum: að stöðva af ná-
kvæmni, senda knöttinn af nákvæmni,
skjóta með sérstakan blett í markinu í
huga, o. s. frv. Hér er aðeins minnzt á
1. fl. karla Vals 1966—1967. Reykjavíkur- og íslandsmeistarar.
Fremri röð frá vinstri: Sverrir Guðjónsson, Magnús Á. Magnússon, Gunnar Ólafsson,
Magnús Baldursson, Jakob Gunnarsson, Edvard Sverrisson og Hans Herbertsson.
Aftari röð frá vinstri: Stefán Gunnarsson, Kristján Karlsson fyrirliði, Hilmar
Ragnarsson, Jón Karlsson, Hjálmur Sigurðsson, Þórður Sigurðsson og Geirharður
Geirharðsson. — Á myndina vantar: Ólaf Jónsson og Þorstein Einarsson.
FRÁ
SKÍÐADEILDINNI
Stefán Hallgrímsson, form. Skíðadeildar.
tvö atriði í greininni — meginatriði að
vísu. En þar er að finna ótal mörg önn-
ur. Snjallar ábendingar og athuganir
sem ættu að geta orðið athugulum og
hugsandi knattspyrnumanni gott vega-
nesti til aukins gengis í baráttunni um
knöttinn. ER
„Vonum a8 geta tekið á móti
gestum uppúr áramótum,“ segir
formaður SM&adeildar Vals, Stef-
án Hallgrímsson.
Á undanförnum árum hefur
gengið heldur illa starfsemi Skíða-
skála Vals, og eins og skíðanefnd-
irnar að undanförnu hafi ekki haft
í fullu tré við verkefnin, sem þar
var um að ræða. Þetta hófst með
því að bjartsýnir ungir menn réð-
ust í að breyta skálanum og stækka,
en það varð erfiðara og fjárfrek-
ara en gert var ráð fyrir, og fram-
kvæmdir því hálfstrandað. Það hef-
ur reynzt erfitt að kippa þessu í
lag, fyrr en á síðasta hausti að
áhugasamur eldri félagi sem áður
hafði tekið tryggð við skálann,
fékkst til þess að taka að sér for-
mennsku í Sldðadeildinni, en það
var Stefán Hallgrímsson, sem
lengi hefur verið áhugasamur fyr-
ir Valsmálum, og virkur þátttak-
andi í skíðaíþróttinni, leikmaður í
meistaraflokki í knattspyrnunni,
og handknattleiknum.
Stefán er gamalkunnur starf-
semi Skíðaskálans, og fastur gest-
ur í félagi þar um áraraðir.
I september s.l. var efnt til aðal-
fundar í Skíðadeildinni og var