Valsblaðið - 24.12.1967, Page 38

36
VALSBLAÐIÐ
ágætt mark. Hafði ég nú skömm
og gaman af þessu meðan á leikn-
um stóð, en sá eftir þessum prakk-
araskap þegar frá leið, en ég réði
oft ekki við þetta.
Við unnum svo leikinn með 4:3!
Þá minnist ég atviks úr leik milli
Vals og KR 1939. Leikar stóðu 2:1
fyrir KR og leikurinn að verða bú-
inn, dómarinn var með blístruna
uppí sér og var alltaf að líta á
klukkuna. Ég fæ sendingu frá Öla
Skúlasyni, sem ég tek á brjóstið,
vind mig til og næ því að skjóta,
skotið fer í gegnum þvöguna og
gegnum eða undir netið. Guðjón
Einarsson ætlar þá að athuga allar
aðstæður, en er hann gengur í átt,-
ina, kallar Hermann í markinu að
knötturinn hafi farið í gegn, og
tók Guðjón það gilt. Það var dálítið
merkilegt að þetta var síðasta skot
mitt í meistaraflokki, því þetta var
síðasti leikur minn þar!
Er knattspyman betri nú en
þegar þú varst með?
Ef ég ætti að gera samanburð á
knattspyrnunni nú og áður, vil ég
segja, að hún sé yfirleitt betri, lið-
in jafnari og heildarleikur þeirra
betri, og þá um leið einstakling-
arnir. Úrvalsliðin eru betri en áð-
ur, aðstaðan hefur líka breytzt
ákaflega, og er þar þá ekki sízt að
nefna grasvellina, sem nú hafa
verið teknir í notkun víða.
Hitt vil ég líka benda á að mér
finnst sem knattspyrnumenn séu
lausari í rásinni í dag, og nýti ekki
tækifæri sín, sem þeir fá.
Við þá vildi ég líka segja, að
þeir verða að gæta hófs um áfengi
og tóbak, það fer ekki saman við
iðkun íþrótta.
Ef ég ætti svo að gefa framherj-
um einhverja ráðleggingu og þá
helst miðherjum, vildi ég segja:
Miðherji verður að geta skotið
jafnt með báðum fótum. Hann
verður aldrei góð skytta nema
hann geti skotið viðstöðulaust, þeg-
ar knötturinn kemur til hans, notað
hraðann til þess að auka kraftinn
í skotinu. Þetta kostar að sjálf-
sögðu mikla æfingu. En það borg-
ar sig, þegar þið finnið þá kennd,
er þið hafið hitt knöttinn rétt með
öryggi, og sjáið hann liggja í net-
inu. F.H.
Þeir ungu hafa orðið
Ritstjórn „Vals“ þótti hlýða að rabba svolítið við fyrirliða og fulltrúa
keppnissveitanna í yngri árgöngum félagsins. Heyra hvað þeir hefðu að segja
um dvöl sína í Val, hvað þeim væri minnistætt úr leikjum, hvenær þeir hefðu
byrjað að æfa og keppa o. s. frv.
Allir eru þeir sammála um það, að þeir hafi góða aðstöðu til að æfa í fé-
laginu, og góða þjálfara og leiðbeinendur. Þeir eru einnig allir sammála um
það, að þeir mundu óska fleiri funda, fræðslu- og skemmtifunda, ef mögu-
legt væri.
Og svo gefum við þeim orðið, og byrjum á hinum sigursæla fimmta flokki:
Grímur Sæmundsson
miðvöröur A-liösins, 12 ára:
Ég byrjaði 6—7 ára að æfa
knattspyrnu í Val, og 9 ára var ég
þegar ég lék í fyrsta sinn og þá
sem vinstri útherji. Mér er leikur-
inn sá minnistæður, því við unnum
hann með 13:0! Mér finnst mjög
gaman að vera í knattspyrnunni,
og er mjög ánægður með þjálfar-
ann okkar. hann Lárus.
Ég er ánægður með hvað strák-
arnir æfa vel, og mér finnst þetta
allt svo skemmtilegt.
Ef ég fer að rifja upp atvik sem
verða eftirminnileg kemur mér í
hug hvað ég varð eyðilagður þegar
ég missti miðherja Vikings inn-
fyrir mig tvisvar í röð, og töpuð-
um við leiknum, og það var allt
mér að kenna! Þú hefur líka oft
„reddað“ á síðustu stundu, skaut
félagi hans Einar Kjartansson
inn í. En þetta varð mér góð
reynsla.
Annars voru það úrslitaleikirnir
þrír við Víking sem allir verða
mér minnisstæðir. Sá fyrsti endaði
2:2. Þá fór ég í sveit, norður í
Húnavatnssýslu, en þá hringir
Lárus í mig að koma, og auðvitað
þoldi ég ekki við, og fór suður, og
enn varð jafntefli 1:1. Enn fór ég
norður og var þá ákveðið að fara
í réttir sem ég var búinn að hlakka
til allt sumarið — og enn hringir
Lárus. Þetta bjargaðist á þann
hátt að ég komst í réttir á sunnu-
deginum, en vissi af því að nætur-
„rútan“ fór suður um nóttina, og
tók ég hana og svaf fram eftir
mánudeginum, en þá átti að keppa
um kvöldið.
Lengi vel leit svo út sem þessi
leikur yrði einnig jafntefli, en þá
fáum við vítaspyrnu á Víkinga.
Þá er kallaður til Kristinn Bern-
burg, og honum falið þetta mikla
ábyrgðarstarf. Við vorum alveg að
springa af spennu, og ég held að
allir strákarnir hafi haldið niðri í
sér andanum, meðan Kristinn und-
irbjó sig til að spyrna, — og hví-
lík fagnaðarlæti, þegar knötturinn
hafnaði í netinu!
Ég geng nú uppí fjórða flokk,
og ætla sannarlega að halda áfram,
sagði þessi hressilegi og glaði ungi
piltur að lokum.
Einar Kjartansson
miðherji A-liðsins, 12 ára:
Ég byrjaði 6 ára að æfa og leika
með D-liðinu, en var orðinn 10
ára þegar ég lék í móti og þá í
A-liðinu í haustmóti tvo leiki og
var svo heppinn að skora sitt
markið í hvorum leik, var þá inn-
herji.
Mér hefur alltaf þótt gaman að
leika mér í knattspyrnu, og nú er-