Valsblaðið - 24.12.1967, Qupperneq 41

VALSBLAÐIÐ
39
f
Stefán
Gunnarsson.
herji. Mér þykir skemmtilegast að
vera miðherji eða innherji, og þó
getur það verið skemmtileg til-
breyting að fara í vörn.
Ég á margar skemmtilegar
minningar frá þessum árum í Val,
og ýmislegt skeð bæði súrt og sætt.
Eg man eftir úrslitaleikjunum við
Víking í 4. fl. A. Við urðum að
leika tvo leiki, því sá fyrri endaði
1:1.
Næsti leikur byrjaði með því að
við skorum, og Víking tekst að
jafna, og enn skorum við 2:1. Þar
kom að enn jafnar Víkingur, og
baráttan heldur áfram. Enn tekur
Valur forustuna og nokkur tími
enn til leiksloka. Við sjálfir vorum
í ofurspennu, og Valsmenn utan
línunnar voru ekki síður tauga-
óstyrkir, og aldrei linnti hrópum
og köllum til að hvetja, og ég man
það alltaf þegar Gunnlaugur
Hjálmarsson hrópar til mín að ég
skuli fá „kók“ og prinspolo ef ég
skori mark, ég hef víst verið lyst-
ugur á þetta góðgæti í þá daga, og
þótt líklegt til örfunar af minni
hálfu. Það fór nú svo að ég vann
ekki til verðlaunanna sem lofað
var, en við unnum samt og varð
lokastaðan 3:2 okkur í vil. Þetta
voru ógleymanleg átök. En við
fengum „kók“ og prins polo að
leik loknum!
Hinsvegar vorum við súrari á
svipinn þegar við töpuðum fyrir
Fram í þriðja flokki með 6:3, en
hefði nægt jafntefli, og ég tel, að
við höfum verið sterkara liðið yfir-
leitt, enda unnum við bæði vor og
haustmótin.
Annars er ég ánægður með ár-
angurinn yfirleitt. undir forustu
Róberts, sem hélt hópnum mjög
vel saman. Norðurförin í sumar
verður mér lengi minnistæð. Við
fórum til Siglufjarðar og lékum
þar 2 leiki við K.S. Fyrri leikur-
inn endaði 3:3, en sá síðari með
5:1 okkur í vil. Þaðan héldum við
til Mývetninga og lékum að Laug-
um við liðið, sem var í úrslitum í
3. deild, og unnum 2:0. Eftir góð-
ar móttökur þar og einnig á Siglu-
firði var haldið til Akureyrar og
keppt þar fyrst við 3. fl. úr Þór
og unnum við 10:2. Daginn eftir
lékum við svo við 3. fl. úr KA.
og það var nú meiri harkan, var
sem þeir ætluðu að hefna fyrir Þór.
Það er næstum að það megi kalla
þetta áflog. Einn síðubrotnaði,
markmaður meiddist í kviði, og
aðrir voru meira og minna beygl-
aðir, en við unnum samt 3:1. Já
þetta var skemmtileg ferð. Ég er
einn af þeim fáu, sem ganga upp
úr þriðja flokki, og ætla sannar-
lega að halda áfram, ef ég hef
tækifæri til þess. Ég vil hér þakka
Róbert fyrir alla samveruna, og
sömuleiðis Stefáni Sandholt, og
þeim báðum fyrir kennslu og leið-
sögn.
Ég vona, og raunar skora ég á
félaga mína í 3. flokki að halda ó-
trauðir áfram, og vona að þeir
standi sig, og um leið vil ég þakka
þeim fyrir samveruna.
Það virðist sem hinum þreklega
Stefáni sé ekki nóg að iðka knatt
spyrnuna, og það af kappi, hann
byrjaði 11 ára að iðka handknatt
leik, og 12 ára farinn að keppa þar.
og nú er hann fyrirliði í 2. flokki
þar.
Ég álít að það séu margir efni-
legir handknattleiksmenn í 2.
flokki Vals, heldur Stefán áfram,
og að það sé hægt að gera mikið úr
þeim ef rétt er að staðið og þeir
verði áhugasamir, og standa sam-
an. Ég er því bjartsýnn með flokk-
inn í vetur, og það byrjar heldur
vel þar sem við unnum „erfða-
féndurna" Fram, hvernig svo sem
áframhaldið verður. Ég trúi á
fundi til að halda fólkinu saman.
Annars finnst mér ágætt félagslíf
í þessu öllu saman innan Vals.
Alexander Jóhannesson -19 ára
fyrirliói. - 2. flokkur.
Þegar ég var smástrákur átti ég
heima í Eskihlíðinni og þá var það
svo sem sjálfsagt að ganga í Val,
stutt að fara og aðstaða ágæt.
Alexander
Jóhannesson.
Ég var víst um það bil 6 ára
þegar það gerðist. Ég var víst orð-
inn 11 ára, þegar ég lék fyrst í
keppnisliði. Ég var þá framherji,
og hef alltaf leikið í framlínu síðan
ýmist sem miðherji, innherji eða
útherji.
Satt að segja er ég ekki ánægð-
ur með sumarið í heild, það var
ekki nógu vel æft, og það hefnir
sín. Vörn liðsins var ekki nógu
þétt þar vildu koma glufur, sem
farið var í gegnum. Þar var okkar
veika hlið vildi ég segja. Við og við
áttum við góða leiki, og í þessum
hópi eru margir góðir einstakling-
ar. sem ættu að geta orðið góðir
með æfingu.
Við áttum t. d. verulega góðan
leik móti Akranesi sem við unnum
3:0.
Leikurinn við Keflavík í úrslit-
um annars riðilsins, var okkar
svarti dagur. Við töpuðum 3:2,
höfum sennilega verið of vissir, og
til viðbótar var illskuveður með
roki, og var eins og við réðum ekki
við þetta. Því má skjóta hér inn,
að í „danska“ mótinu í 2. flokki
(tvö dönsk lið og nokkur íslenzk)
lékum við 9 í síðari hálfleik við
Keflavík og unnum! Var það
nokkrum dögum síðar.
Um framtíðarhorfur þessa
flokks er ekki svo gott að segja,
það ganga 4—5 upp, og yfirleitt
tel ég að þar sé nóg af mönnum.
Ég er þó viss um, að þetta gæti
orðið nokkuð gott, ef þeir æfðu og
sýndu forsvaranlegan áhuga, en
það er sem sagt erfitt að spá, sagði
Alexander.
Nú hefur þú rekið nefið svolítið
inn í meistaraflokk, ef svo mætti
segja, hvernig líkar þér þar?
Það er mikill munur að leika þar
og í öðrum flokki, þar snýst þetta
við. I öðrum flokki hefur maður