Muninn - 29.10.1987, Side 24

ár. Það er nú ekki lengra síðan
að skólagangan var svona tak-
mörkuð.
Hélstu þá skólagöngunni
áfram eftir bamaskóla?
Nei, þá nebblega gerði ég
langt hlé. Þá var skólaskylda
ekki nema til 13 ára aldurs og
ef maður fór ekki áfram í
skóla, í þann bekk sem nú
kallast 7. bekkur, þá varð
maður að vera einn vetur í við-
bót í barnaskóla, þ.e.a.s til 14
ára aldurs. Ég gerði það þar
sem ég mátti ekkert vera aðþví
að fara að heiman, en bróðir
minn sem er ári eldri fór beint
hingað í Menntaskólann og
slapp þannig við að vera í efsta
bekk barnaskólans. Hann fór
held ég eftir 13 ára aldur, en ég
varð að vera heima til að
hjálpa til við búskapinn. Þess
vegna gerði ég hlé og ætlaði
mér reyndar ekki að fara í
skóla áfram en mamma var nú
alltaf að tuða í mér að ég ætti
að halda áfram þannig að hún
fékk því framgengt að ég hélt
áfram og sótti um skólavist í
Reykjaskóla. Það voru ekki
nema tveir skólar sem komu
til greina, Reykjaskóli og
Laugar. Þetta voru þeir skólar
sem voru næstir, nema þá að
fara hingað til Akureyrar og
hér var ekki heimavist þannig
að ég varð að velja milli hinna
tveggja.
Var þá heimavistin héma
ekki fyrir þá sem vom í
gagnfræðadeildinni?
Nei, ég held að nemendur í
lægri bekkjunum hafi ekki
fengið að vera á heimavistinni,
þannig að þetta kom bara af
sjálfu sér. Eg var orðinn 16 ára
gamall þegar ég fór í það sem
núna heitir 7. bekkur, en samt
var ég ^ ekki í hópi elstu
manna. í Reykjaskóla tolldi ég
svo í þrjú ár.
Síðan kemurðu hingað.
Já, og ég get varla sagt að ég
hafi farið héðan síðan.
Heldur þú að það sé betra
fyrir fólk utan af landi að
koma fleiri saman í skól-
ann?
Það er áreiðanlega mjög þýð-
ingarmikið að hafa einhvern
sem maður getur borið sig
saman við og leitað til þegar
eitthvað bjátar á. Þess vegna
erum við nú að reyna að halda
í þetta bekkjakerfi hérna, það
á að stuðla að því að menn
eignist frekar félaga. Að vísu
kemur heimavistin að hlutatil
á móti því. Það hefur stundum
verið sagt að í rauninni er
enginn skóli betur til þess fall-
inn að starfrækja algjörlega
óbundið áfangakerfi, því að
hérna verða alltaf mikil kynni
milli nemenda.
/Etlaðir þú alltaf að koma
hingað eftir að hafa klárað
Reykjaskóla?
Ég var orðinn ákveðinn að
koma ekki hingað, því ég
ætlaði mér alltaf að fara í
Tlekniskólann, og var raunar
búinn að ræða við skólastjór-
ann í Iðnskólanum og ætlaði í
iðnnám og svo í tækninám,
var alveg búinn að ákveða að
verða tæknifræðingur. Ég
fékk mjög góðar einkunnir á
landsprófi bæði vegna þess að
ég var nokkuð eldri en margir
þarna á Reykjaskóla og svo
var alltaf setið yfir manni við
lærdóminn. Það þótti því ekki
hæfa að maður með þannig
einkunnir færi í iðnnám. Það
hefur líklega þótt sóun áhæfi-
leikum.
Finnst þér ennþá ríkja sá
andi að maður með góðar
einkunnir sé skyldaður til
að fara í mennta- eða fjöl-
brautaskóla?
Nei, þetta virðist vera að
breytast. Það hefur komið í
ljós eftir að Verkmenntaskól-
inn var stofnaður að menn
“hafa leyfi' ‘ til að fara í Verk-
menntaskólann þó að þeir séu
með góðar einkunnir.
Hvar bjóst þú þegar þú
varst hérna í skólanum?
Ég bjó á gömlu vistinni, það er
að segja uppi undir risi niðri í
gamla skóla.
Var ekki draugagangur
þar?
Eg heyrði einhverntíma sögu
um það að það hefði einhver
hengt sig þarna uppi en ég veit
ekki hvað er til í því. Ef það
eru draugar hérna hljóta þeir
að vera góðir draugar því ef
enginn liti eftir húsinu væri
það sjálfsagt fyrir löngu
brunnið. Það kviknaði reynd-
ar einu sinni í húsinu á meðan
ég var hér í skóla. Það var
strákur sem hafði farið út að
reykja í einhverjum frímínút-
unum og stungið logandi píp-
unni í vasann. Síðan fer hann
inn og hengir af sér frakkann,
því á þessum tíma gengu
menn almennilega til fara, í
jakka og skyrtu með bindi
upp á hvern einasta dag. Það
voru ekki nema Suðurnesja-
menn sem gengu í rúllukraga-
peysum og ekki með bindi,
þeir þóttu mjög kæruleysis-
legir í klæðaburði. En þessi
maður var sem sagt í frakka
eins og allflestir á þessum
tíma og hengdi hann upp
beint á móti Valhöll og fór svo
inn í tíma. Náttúrulega kvikn-
aði í frakkanum á meðan. Það
var farið að loga vel og þilið
fyrir ofan sviðnaði áður en
einhver tók eftir þessu. Þá
voru engir reykskynjarar og
bara hending að einhver sá til.
Hvaða hefðir voru í skól-
anum þegar þú varst hér,
hafá einhveijar lagst af og
einhveijar komið í staðinn?
Söngsalur var miklu algengari
þá heldur en nú og gangaslag-
ir, en þeir voru raunar að
leggjast af þegar ég var hér í
skóla. Það hafði víst verið
mikið fjör áður. Það var raun-
ar tolleringaástand. Menn
börðust og tóku herfang í stof-
um og höfðu með sér í aðrar
stofur og brutu og brömluðu.
Það var daglegur viðburður