Muninn - 29.10.1987, Blaðsíða 33

nokkurra ára skeið hefur ver-
ið gefið frí í skóla á afmælis-
degi Matthíasar Jochums-
sonar, 11. nóvember, eða ein-
hverjum öðrum heppilegri
nærliggjandi degi. Þetta leyfi
kom í stað mánaðarfrís, en
þau voru annars með öllu af-
tekin með ráðherrabréfi fyrir
nokkrum árum.
FYRSTI DESEMBER
Lengi vel var haldin sérstök
hátíð í skólanum á fullveldis-
degi íslendinga, 1. desember.
Arshátíð skólans var hins
vegar haldin síðari hluta
vetrar. Alllangt mun nú síðan
þessum tveimur hátíðum var
slegið saman í eina og lengi
hefur hún verið nefnd fyrsti
des eða einfaldlega desinn.
Hins vegar vill svo
skemmtilega til að í
Menntaskólanum á Akureyri
er fyrsti des jafhan þann 30.
nóvember!
JÓLAFRÍ
Jólaleyfi er engin sér hefð
M.A., en hins vegar var tek-
inn upp sá siður þegar Þórar-
inn Björnsson skólameistari
varð fimmtugur að gefa jólafrí
hér í skóla þann 19.
desember. Það var einmitt
afmælisdagur meistara, en
samkvæmt reglu skyldi kennt
til 21. desember. í þessu sam-
bandi er venja að segja sögu
um það þegar Brynjólfur
Sveinsson, kennari, kallaði
nemendur á Sal og tilkynnti
að bylting hefði verið gerð í
skólanum og hér með hæfist
jólaleyfi. Stefán kann þá sögu
- og e.t.v. fleiri.
SALUR
Hér áður fyrr, meðan skólinn
var mannfærri en nú, var al-
gengt að skólameistari kallaði
nemendur á Sal. Tilefnið var
iðulega eitthvað sem viðkom
skólanum og stjórn hans en þó
var jafnvel til að meistari fyndi
hjá sér þörf fyrir að deila hug-
leiðingum sínum með nem-
endum. Ennfremur bar oft við
að skólann heimsóttu vísir
menn sem fluttu fræðileg er-
indi á Sal eða listamenn og
skáld sem sungu þar, lásu og
léku verk sín. Þetta lagðist
smám saman af eftir því sem
nemendum fjölgaði og von-
laust varð að koma fyrir nema
broti af nemendum á Sal.
Söngsalur var áður mun oftar
en nú. Oft þurfti að syngja á
Sal og biðja um söngsal (eða
mánaðarfrí) í nokkra daga
áður en meistari lét undan og
umsjónarmaður tvíhringdi.
VETRARFRÍ
Eftir að upp var tekið tveggja
anna áfangakerfi hefur það
gerst í fáein ár að nokkurra
daga hlé hefur verið á skóla-
starfi að loknum haustann-
arprófum og fyrir upphaf
vorannar.
CARMINA
Það hefur verið óslitin hefð í
áratugi að nemendur í síðasta
bekk skólans gefa út bók með
teiknuðum myndum af sér og
textum um sig. Upphaflega
var Carmina að vísu eins
konar ljóðasafn, enda er
carmen ljóð á latínu. Lengi
hélst sá siður að yrkja í
Carminu, jafnvel bragi um
heila bekki, en úr því hefur
dregið mjög í seinni tíð.
Carminuball var lengi vel eini
dansleikur nemenda sem
haldinn var utan skólans,
áfengislaust ball í öldurhúsi.
DIMISSIO
Víða lifir latínan í skólum
þótt latínukennsla heyri svo
gott sem sögunni til. Að baki
nafninu Dimissio býr sú
merking að þá eru nemendur
síðasta bekkjar sendir í braut,
kvaddir. Á seinni árum hefur
burtför nemenda orðið meiri
viðhöfn en áður. Tíðkast hefur
í nokkur ár að neðribekkingar
beri þá upp Ástarbrautina og
kveðji þá með fjölbreytilegri
viðhöfn í Stefánslundi að
morgni dags. Síðan hefst hin
hefðbundna ökuferðum
bæinn, þegar burtfarandi
nemendur kveðja kennara
sína og þær stofnanir sem þeir
hafa mest þurft að leita til á
skólatíma sínum. Skrautlegir
búningar hafa tíðkast í þeim
ferðum í um tíu ára skeið.
Dimissio er öðrum þræði
álíka viðamikil kvöldhátíð og
Fyrsti des. Lengst af var þessi
samkoma í húsum skólans
eins og árshátíðin en í fáeinár
hefur Dimssio verið í Sjallan-
um, enda þar rúmbetra en á
Sal eðai'Möðruvöllum. Þá er
orðinn siður að verðlaun
íþróttafélags M.A. eruveittá
Dimissio.
Hér verður látið staðar numið
í þessari upptalningu. Vert
hefði verið að geta fleiri hefða
í skólalífinu eins og Listadaga
og Litlu Olympíuleikanna,
sem hafa verið reglulega um
nokkurra ára skeið og
Viðarstauks, sem er fimm ára
gömul hefð. Sitthvað kann að
vera ónákvæmt í þessu
yfirliti, en þá er við mig einan
að sakast.
svpáll
Til sölu
er Commodore 128, fjölhæf-
asta 8 bita heimilistölvan á
markaðnum.
Með henni fylgir diskadrif,
sv/hv sjónvarp, kassettutæki
og fjöldi annarra fylgihluta.
Uppl. hjá Jóni Hjalta 4U, eða
í síma 21619.
33