Iðunn - 01.07.1885, Blaðsíða 11

Brot úr ævisögu.
5
var lítt viðráðanlegr í óráðinu, enn á milli sofnaði
hann fast og órólega.
Sigurðr var sendr eftir lækni; hanu var þar 2 daga
og fekk engu við ráðið. Svo fór hann, en huggaði
konu hans um leið með því, að honum gæti batn-
að, en þó væri þetta svæsnasta taugaveiki sem liann
hefði séð.
Hún vakti Jyfir honum nótt og dag í hálfa aðra
viku; þá þoldi hún það ekki lengr, enn lagðist í
sömu veiki.
Hún lá í þrjár vikur í óráði og höfuðórum, og
þegar hún raknaði úr þeim, var hún með fullri rænu,
enn svo máttfarin, að hún gat varla mælt orð frá
munni. Hún spurði fyrst að því, hvernig manni
sínum liði.
Hann var dáinn fyrir hálfum mánuði; það átti að
jarðsetja hann daginn eftir.
Svo spurði hún eftir börnunum sínum.
Yngra barnið hafði dáið á meðan hún lá, úr barna-
veiki eða einhverju svoleiðis, hélt fólkið; það hafði
verið látið í kistuna hjá föður síuum. Eldra barnið
hafði einhver góðsöm nágrannakona tekið að sér
meðan hún lægi.
þetta voru grátleg tíðindi fyrir aumingja konuna;
enn liún fann lítið til þess þá. Veikindin höfðu
lamað tilfinningarnar eins og annað.
Jarðarförin fór fram daginu eftir.
Að hálfum mánuði liðnum fór Valgerðr að klæðast.
Haustið og vetrinn voru liðiu hjá, og aftr komið
fram á vor.
þá í vikunni átti að selja við uppboð alt bú og