Iðunn - 01.07.1885, Qupperneq 12

6
Jónas Jónasson:
eigur þeirra hjóna; skuldirnar voru niiklar, en eig-
urnar líka töluverðar.
Nú vórðr að nefna fleiri menn til sögunnar. Maðr
er nefndr J>orlákr Valgarðsson ; hann bjó á bœ þeiiu
er bjet í Seljadal, og var það í næsta prestakalli við
Höfða. þorlákr var maðr auðugr, og þá kominn á
sextugs aldr. Hann var manna bezt að sér í þeim
sveitum, og var því kjörinn bæði hreppstjóri og odd-
viti 1 þeim hreppi. þótti hann ganga rösklega fram
í þeim báðum embættum, enn flimtað var, að hann
tapaði ekki á því. Enn fæstir þorðu mikið um að
tala, og gátu því síðr, því að lítið var um almenna
mentun í þeim bygðarlögum.
þorlákr var vin mikill sfra þórðar og þeirra hjóna,
og var þeim oft til hjálpar ef á þurfti að halda ;
höfðu þau oft flúið til hans þegar þeim lá á, og
hann þá hjálpað þeim í viðlögunum. Enn það sögðu
samt kunnugir menn, að hvorugr muni, að öllu
samtöldu, hafa átt hjá öðrum, því að síra Jpórðr
hafi altaf haft hönd í bagga með í reikningum þeirra
á milli.
Eftir lát sfra þórðar var þorlákr svo að segja önnur
hönd Valgerðar með alla þá frammistöðu, er hún
helzt þurfti með.
Enn hann var líka fleiri manna önnur hönd. Hann
var vanr að hafa mörg járnin í eldinum í einu, og
svo var það enn.
Til þess verðr sórstaklega að geta tveggja manna.
Annar var sýslumaðrinn. Hann var danskr bók-
bindari, og hafði komið inn með embættisbréfið í
vasanum sumariö áðr. Hann hafði fyrir 20 árum
tekið lögfræðispróf, enn vissi ekkort annað um ís-