Iðunn - 01.07.1885, Side 13

Brotúr ævisögu.
7
lendinga þangað til hann kom þangað, enn þeir lifði
á eintómum harðfiski og gengi í selskinnsfötum.
Hann hélt þeir töluðu dönsku þangað til viku áðr
enn honum var veitt, og þegar hann var farinn að
starfa í embætti sínu, gat hann ekkert annað sagt
enn nsælir veri þér« og »veri þér sælir«.
Hann vildi því blanda sér sem minst í það, sem
hann gat komizt af með við sýslubúa, því hvorigr
skildi annan. Af því fal hann þorláki á hendr að
annast um uppskrift, virðing, uppboðsauglýsingar og
annað, er við þurfti, éftir þórð prest. Skuldheimtu-
menn áttu líka að sanna fyrir honum skuldarétt
sinn.
Hinn var þorvaldr bóndi á Marbæli. Hann var
mestr maktarmaðr í næstu sveit; hann hafði selt
síra þórði kú vorið áðr fyrir 100 kr. og lánað honum
verðið eitt ár. þessu kýrverði átti þorlákr að ná út
ur búinu fyrir hann, helzt með rentu.
þenna þorlálc kaus Valgerðr sér til svaramauns
og fjárráðamanns.
Hún gat ekki fengið þar nærlendis annan betri að
hyggindum, og hún hélt líka að hún gæti ekki fengið
annan, er eins vel hjálpaði sér í einstæðingsskap
sínum. Hann hafði verið svo góðr viur þeirra hjón-
anna.
Við uppskriftina skrifaði hann alt upp; hann
heimtaði fötin prestskonunnar. »það er ekki svo-
leiðis meint, það eigi að selja alt fyrir það, enn sýslu-
maðrinn vill láta skrifa það upp alt saman« sagði
hann, og það var alt skrifað upp, sem hægt var
tyrir konu að losa sig við. Sparibúningrinn hennar
komst á uppskriftarskrána.