Iðunn - 01.07.1885, Side 14

8
Jónas Jónasson :
Uppboðsdagrinn var runninn upp.
jporlákr var nýkominn á fætr, og gokk um gólf í
Höfðastofu ; hann hélt á tóbaksdósunum sínum milli
þumalfingrsins og vísifingrsins á vinstri hendinni, og
snori þeim á milli gómanna með hinni. f>að var
auðsóð hann var að hugsa eitthvað mikið.
Enn hvað hann var að hugsa — það gat enginn
séð, þó að ótal augu hefði vakað yfir honum í öllum
áttum.
Og þó að menn hefði hlustað mjög vandlega, heyrð-
ist ekkert nema einstöku sinnum á stangli: »Lát-
um okkr sjá, 54 ær, og 46 gemlingar«, og, svo kom
líka stundum »4 krónur og 3 krónur«. Við þessa
reikninga sn^rust tóbaksdósirnar tiðara í milli fingr-
anna, enn hægðu svo á sér aftr. Svo tók hann þær
opnar, • sló með þumalfingrshnúanum á gaflinn á
þeim, og tók mjög hægt og gætilega í nefið.
Prestskonan kom inn í stofuna; hún bar borð-
dúk samanbrotinn á handleggnum, og hólt á diski
og hnífapörum ; hún breiddi á borðið og sótti síðan
mat og bar þar fram ; þegar því var lokið, bað hún
J>orlák að gera svo vel.
|>orlákr settist niðr og fór að borða.
Prestskonan settist á stól út við gluggann.
»|>að líklega verðr fjölment hérna í dag í þessu
veðri« sagði jporlákr, um leið og hann smurði sór
brauðsneið, »það væri líka óskandi að það kæmist í
verð þetta sem á að selja«.
»Og betra þætti mér það nú, að það kæmist í verð,
svo að þeir sem eiga hjá mér, gæti fengið sitt«.
»Enn þér sjálfar, blessaðar verió þér, eg vil nú vona