Iðunn - 01.07.1885, Blaðsíða 25

Brot úr æfisögu. 19
Og með það fór hann inn aftr.
Senn var komið kvöld.
Sýslumaðrinn og þeir félagar sátu inni í stofu ;
það kom inn drengr og sagði að féð væri komið.
þaö var í rétt einni skamt frá tirni. Nú var farið
að ná í hestana, ag gæðingarnir reyndir rrt fyrir túnið
°g okki linað á sprettinum fyrri enu við róttar-
kavnpinn.
þar sat Sigurðr vinnumaðr og kvað hátt vísuna
hans Æru-Tobba.
Páll pestarket var þar líka að fiækjast, enn Jón á
klóhúsum var sofnaðr milli róttar og bæjar.
Auknefni þetta hafði Páll fengið af því, að hann
hafði verið á sveit fyrir nokkurum árum, og víðast
fengið pestarket upp í sveitarstyrkinn.
Aðrir voru þar ekki nema eitthvað af smölum og
slæðingi af næstu bæjunum.
það var farið að bjóða upp.
I’yrsta númerið voru tveir gemlingar.
“Pjórar krónur«, sagði þorvaldr.
»Pimm !« bætti þorlákr við.
»Atta!« sagði Páll.
»þér verðr ekki slegið« sagði þorlákr, og gaut aug-
unum til sýslumanns og sagði á éinhverjum dönsku-
hlendingi:
»Hann er við sveit«.
»Sex« sagði þá þorvaldr.
Hann fekk númorið.
Og gemlingarnir fóru allir á 3 krónur liver.
Og ærnar allar á 4 krónur hver.
2*