Iðunn - 01.07.1885, Blaðsíða 38

32
Holgun dýrlinga.
inn, sem líkneskja postulans situr á, í heiðurs skyni.
]pað er siður kaþólskra manna, er korna í Pjeturs-
kirkju, að kyssa tána á líkneskjunni, og er hún orð-
in stórum máð af þeim kossagangi. þennan dag
fekk táarstúfurinn svo marga kossa, að hann var
spegilgljár; en í framan var postulinn »blár sem
Hel«.
|>ar upp yfir, sem páfinn sat, var nokkurs konar
sigurbogi, krýndur skínandi sól, og svifu þar innan
í myndir hinna nýju dýrlinga, með tvöföldum helgi-
ljóma umhverfis. það er siður á hátíðum, að kar-
dínálar og annar meiri háttar kennilýður gengur fyr-
ir páfa þar sem hann situr í kirkjunni, og kveður
hann virðulega, sinn með hvorum hætti, eptir met-
orðum. Kardinálarnir byrjuðu. J>eir gengu einn
og einn inn að hásæti páfa í purpuraskikkjum sln-
ura, með 4 álna langan skikkjuslóða á eptir sjer, og
kysstu á hönd hinum heilaga föður, ekki bera þó,
hcldur innan undir kápu hans. þá komu patríark-
ar, erkibiskupar og biskupar, og kysstu á knje páfa,
og loks ábótar með mítur á höfði og hinir göfgari
munkar, og kysstu á fót honum. þessu næst bar
einn kardínálinn fram þá bæn fyrir hönd þeirra allra,
að hinum heilaga föður mætti þóknast að dæma þá
N. N. og N. N. o. s. frv. þess maklega, að komast
í helgra manna tölu. Bænin var flutt á latínu og
var þar lögð sjerstakleg áherzla á orðin nnstanter
petit (biður innilega)«. Höfuðsekreteri páfa veitti
andsvör af hans hendi, þess efnis, að þessir menn
væri að vísu allrar sæmdar maklcgir, en í jafn-mik-
ilsvarðanda máli væri nauðsynlegt að gefa sjer uægi-