Iðunn - 01.07.1885, Qupperneq 79

Mnrs.
73
ðjarft að ætla, að skurðirnir á Mars sé gerðir af
tíáttúrurmi. Af lieimsmagnafræðinni (kosmólógíunni)
l®rum vér, að Mars er eldri hnöttr enn jörðin, og
v^r skulum því eigi fyrir það synja, að í Mars geti
búið þroskaðra mannkyn enn hér er á jörðunni. Inn
alkunni stjarnfræðingr Herschel segir: »Sá, sem
vcra vill sannr vísindamaður, má lrvorki vera o£
Sjarn á tilgátur, né of varúðugr að gizka á það
Sem óvist er. Yísindalegar raunsóknir eru einkis
virði, ef þær eigi geta frætt oss um frumreglur
þeirrar vísindagreinar, er um að ræða, og í annan
stað eru tómar skoðanir og tilgátur einkis virði, e£
þter oigi eru studdar skynsamlegum rökum, bygð-
urn á rannsóknuma.
Fyrir rannsóknir Schiaparellis árin 1877, 1878,
1879 og 1881 erum vjer nú orðnir furðu fróðir um
iandaskipun í Mars, einkum á svæðinu frá suðr-
®kauti til 40° norðrbreiddar.
Aðalmiðbaug í Mars hefir Schiaparelli dregið um
þöfða á nesi einu, er kent er við Copernicus ; það
§engr út í DKaisersccflóa1. í hafi því, er þar er
iyrir sunnan, eru ljóslitaðir blettir, er Schiaparelli
De£nir »flæðiland«. Dimmust eru liöfin »Maraldi«
°S »Hook«, og ætla menn að þau sé mjög djúp.
Strendrnar á Mars eru oft þaktar hvítleitum hjúpi,
°g má telja víst, að það só ský. Yér getum séð,
kvé nær veðr birtir á ýmissum stöðum í Mars. Lock-
yer, enskr stjarnfræðiugr, sá eitt sinn, að ský lágu
l) Schiaparelli hofir tekið nöfn þau, er hann hefir gcí'-
’ð ýmissum stööum á Mars, úr goöafræðinni oginnifornu
landfrseöi.