Eimreiðin - 01.10.1959, Síða 17

EIMREIÐIN
255
Snilldarlegasta ritverk Einars um þetta öndvegiskjörsvið
S1tt er þó Á Njálsbúð, enda meðal þess ágætasta, sem ritað hef-
ur verið um íslenzkar bókmenntir. Þetta er innblásið verk,
^ullt af skilningi og tilþrifum, bæði að efni og stíl. Mest er
þó um vert þann hrifnæma hug og kærleik til viðfangsefnis-
lns, sem yljar alla frásögn og túlkun. Enginn getur skrifað slíka
bók, nema liann sé sjálfur skáld og gæddur miklu innsæi. Og
l3að sannast á Einari, sem hann segir um höfund sjálfrar
t^jálu: „Lesandanum er líkt larið og manninum í sögunum,
sem f'ær að líta undir liandlegg hins skyggna manns og öðlast
ólutdeild í ófreskisgáfu lians.“ c) Að minnsta kosti liefur und-
uutuðum farið svo, að liafa ósjaldan gripið þessa bók til yndis
°o ánægju. Les ég þó Njálu sjálfa oftast allra bóka.
Mesta afrek Einars fram að þessu hygg ég samt, að sé út-
o‘úa Brennu-Njáls sögu. í formála hennar er kjarni þess, sem
ann óefur áður skrifað um þetta meistaraverk. En einnig ný
sJ°tiarsvið liafa opnazt við þá langvinnu og þolgóðu rannsókn,
Sem að baki býr.
I Njálurannsóknir sínar takmarkaði Einar Ólafur verka-
lng sinn og l^eitti sér í eina átt, eins og hann setti sér ungur.
eð því náði hann svo langt að verða mesti Njálufræðingur,
Sein enn liefur verið uppi. Með því er þó ekki öll sagan sögð.
U puur lians á öðrum fornritum: Eyrbyggju, Laxdælu og
I uvetninga sögum, auk þátta, eru unnar af sömu alúð, var-
‘ ni og ást á viðfangsefnunum. Sérstaklega finnst mér for-
n‘úinn fyrir Hallfreðar sögu skrifaður af miklum skilningi
°o skarpri dómgreind.
IV.
al nu tekið upp léttara lijal um sinn.
, 0rnain Rolland segir einlivers staðar, að Frakkar meti ekki
c sin og listamenn að verðleikum, nema lífsferill þeirra
g hygg, að þetta eigi einnig við íslendinga.
getur að vísu vitneskja um líf manna verið neikvæð
mat á verkunum. Endra nær vaxa þeir við sjón og raun.
er llln Einar Ólaf Sveinsson og kynni mín af honum.
ð Njálsbúð, bls. 33.
Þenn kunnur. Éa
btnndum
fyrir
Svc