Tímarit lögfræðinga - 01.10.1954, Blaðsíða 8

hafi verið fram vinna til að skapa hann, og þegar ekki
sé aðeins krafizt vinnu, heldur og frumlegrar og skapandi
vinnu, þá sé því frekari ástæða til fullkominnar réttar-
verndar.
Þetta sjónarmið er gamalkunnugt í höfundaréttinum og
víða að þessu vikið í ritum fræðimanna á því sviði. 1 hinni
merku bók ,,Law of Copyright" eftir Copinger og Skone
James, 8. útg. 1948, bls. 3, segir m. a.: „Nothing can with
greater propriety be called a man’s property than the fruit
of his brains. The property in any article or substance
accrueing to him by reason of his own mechanical labour
is never denied him: the labour of his mind is no less
arduous and consequently no less worthy of the protection
of the law. It has, nevertheless, been a matter of freequent
controversy whether copyright is a natural right, or one
entirely dependent upon statute. If it was a natural right,
then the period of protection ought logically to have been
unlimited".
Krafan um viðurkenningu höfundaréttarins, sem hvers
annars eðlilegs eignarréttar, er um þessar mundir mjög
uppi höfð af þýzka tónskáldafélaginu í sambandi við vest-
ur-þýzkt lagafrumvarp, sem nú liggur fyrir ríkisþinginu
í Bonn. Hefur félagið m. a. gefið út sérstakt rit í sam-
bandi við iagasetningu þessa, sem mikla athygli hefur
vakið. Sjónarmið formælenda félagsins eru í aðalatiúðum
þau, að frumréttur höfunda sé eðli málsins skv. eins og
hver annar eignarréttur án takmarkaðs verndartíma. Höf-
undar eigi án óeðlilegra takmarkana að ráða verki sínu,
bæði að því er varðar listræna meðferð og fjárhagslega
hagnýtingu. Af því sjónarmiði, að höfundarétturinn sé
í eðli sínu eins og hver annar eignarréttur leiðir, að ólög-
leg hagnýting hugverka beri að skoðast sem venjulegt
auðgunarbrot, er lúta eigi opinberri meðferð í stað þess,
að slík brot eru nú skoðun sem einkamál þess, sem mis-
gert er við.
I framhaldi af þeim sjónarmiðum um eðli höfundarétt-
ar, sem nú hefur verið drepið á, skal nú vikið að gildandi
134