Morgunn


Morgunn - 01.06.1971, Blaðsíða 67

Morgunn - 01.06.1971, Blaðsíða 67
UM DÁIÆIÐSLU OG SEFJUN 61 áhrif á barnið. Skortur á sérhæfðum mönnum veldur bví, að fremur er lítið af bessu gert. Enn er ótalið hið furðulegasta við dáleiðslu, enda hefur það ekki gerzt nema tiltölulega sjaldan. 1 dáleiðslu í lækningaskyni er sjúklingurinn stundum dá- leiddur alldjúpt og í því ástandi er hann „færður til í tíma“, látinn endurlifa atburði, sem áttu sér stað fyrir löngu. Og svo er að sjá sem allt, sem maðurinn hefur lifað, sé honum tiltæki- legt ef rétt vitundarástand næst í dáleiðslunni. Dulvitundin virðist engu gleyma. Þannig er hægt að láta manninn skynja sjálfan sig og lifa upp allt, sem á daga hans hefur drifið, allt frá fæðingu — og meira til. 1 dáleiðslu geta sumir líka gefið til kynna livað fyrir þá kom í móðurkviði og jafnvel greint frá hugsunum móður- innar meðan hún gekk með barnið. Svo virðist sem upphaf sumra taugaveiklana sé að finna i fósturlífi. Miklar líkur eru til þess, að barn, sem skynjar sig óvelkomið meðan það er í fósturlífi, fæðist með svo rótgróna tortryggni gagnvart því, að lífið eigi ljós, yl og kærleika handa því, að heil mannsævi nægi ekki til að lækna. Móðirin stuðlar að andlegri heilbrigði barns síns með þvi að hugsa til þess með kærleika meðan bað er enn ófætt. Ekki er öll saga úti enn. Það hefur komið fyrir, þegar lækn- ar hafa reynt að flytja sjúklinginn aftar og aftar i tíma, að skyndilega kom ný persóna til sögunnar, sem sagðist vera sama mannveran í öðru lífi. Reynt hefur verið að ná frásögn- um af f}'rri ævi slíkra persóna og ganga úr skugga um, hvort sögulegar heimildir væru til, sem sönnuðu tilvist þeirra. Ár- angur slíkra rannsókna hefur verið nægilega jákvæður til þess, að rannsóknum er haldið áfram af kappi, þó að enn hafi ekki náðst sannanir, sem vísindin vilja telja fullgildar. Strand- ar einkum á því, að skráðar heimildir um alþýðufólk eins og það, sem segist tala fram af munni hins dáleidda, eru oftast mjög af skornum skammti. Einnig eru til aðrar skýringar, sem ekki virðast óhugsandi, eins og t. d. sú, að aðrir persónuleikar komi í gegn líkt og á sér
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120

x

Morgunn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunn
https://timarit.is/publication/668

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.