Morgunblaðið - 03.05.2009, Blaðsíða 19

19
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 3. MAÍ 2009
Morgunblaðið/Árni Sæberg
Pétur: „Það er eitt og hálft ár á milli
okkar og ég man ekkert líf án henn-
ar. Foreldrar okkar fluttu til Belgíu,
þegar ég var 2 ½ árs og þar fórum
við í franskan skóla. Þá var það bara
við tvö, við vorum saman öllum
stundum. Þá réð hún ferðinni anzi
oft í krafti síns aldurs; ég var til
dæmis mikið í dúkkuleik bara af því
að hún vildi það. Svo fórum við í
hljómsveitarleiki; ég var Lennon og
hún MacCartney og þegar við fórum
í ABBA, þá var ég sú ljóshærða og
hún þessi dökka. Við áttum okkar
góðu stundir og vorum miklir vinir.
En svo rifumst við auðvitað og slóg-
umst inn á milli eins og systkina er
siður. Einu sinni náði hún meira að
segja að rota mig. Hún var hörð í
horn að taka.“
Skutlaði sér í þrígang undir rána
„Við erum það nálægt hvort öðru í
aldri að við blönduðumst hvort inn í
annars vinahóp í Breiðholtinu. Hjá
mér var fótboltinn númer eitt, tvö og
þrjú. Hún fékk líka fótbolta í vöggu-
gjöf og spilaði eitthvað hjá Fylki, en
hún var reikulli í rásinni en ég og fór
í svo margt annað; djassballett,
frjálsar, badminton og borðtennis.
Hún taldi sig geta orðið bezta í öllu.
Einu sinni tók hún þátt í Íslandsmóti
í frjálsum íþróttum og keppti í há-
stökki eftir eina æfingu. Ég tók
strætó niður í Laugardal til að sjá
systur mína slá í gegn. Svo kom há-
stökkið og það er skemmst frá því að
segja að í þrígang skutlaði hún sér
undir rána án þess að fella. Þar með
lauk ferli hennar í frjálsum íþrótt-
um.
Svo tók námið og lífið við. Hún
systir mín er gríðarlega sanngjörn
manneskja, hún er sérstaklega sam-
félagslega meðvituð og lætur sér
annt um þá sem minna mega sín.
Þessir eiginleikar lita hennar lífs-
skoðanir. Hún má ekkert aumt sjá. Í
mörg ár vann hún á elliheimilinu
Grund og hefur látið sér umhugað
um mál eldra fólksins síðan.
Hún er meinfyndin og hefur húm-
or fyrir sjálfri sér. Ég held henni
finnist hún vera hálfgerður lúði, sem
hún auðvitað er alls ekki.“
Gerir sér far um að
vera ósammála
„Samband okkar núna er bæði
mikið og gott. Þegar ég var að spila í
útlöndum; Bretlandi, Noregi og Sví-
þjóð heimsótti hún okkur oft og þá
áttum við gæðafjölskyldutíma sam-
an. Hún kom líka á alla landsleiki
sem ég spilaði hér heima, en eftir að
ég kom heim held ég að það hafi
heldur dregið úr ferðum hennar á
völlinn. Samgangurinn er líka svolít-
ið annar; nú erum við nær hvort
öðru, en um leið á valdi þessa hraða
sem einkennir íslenzkt samfélag. En
við erum áfram góðir vinir og það
eru heilmikil samskipti milli fjöl-
skyldnanna. Við búum bæði í Vest-
urbænum, eigum börn á svipuðum
aldri og þau eru góðir vinir.
Við Margrét ræðum heilmikið
saman, tökum stöðu mála vítt og
breitt og leitum ráða hvort hjá öðru
um þessi hversdagslegu málefni,
hún er mjög ráðagóð og líka þegar
stærri mál eru á dagskrá. Það er
bæði gaman og fróðlegt að ræða við
hana um dægurmálin því hún hefur
mikla innsýn í íslenzkt samfélag út á
starf sitt. En það er eitt sem hún
hefur tamið sér þegar við ræðum
pólitík eða annað; hún gerir sér allt-
af far um að vera ósammála mér, en
með því að vera á móti mínum skoð-
unum opnar hún mér víðari sjón-
deildarhring en ég annars hefði.
Eins var þetta með tónlistina hér
áður fyrr. Hún hafði afskaplega
breiðan tónlistarsmekk og ég lærði
af henni að meta hitt og þetta. Mér
fannst ég flottur með safnspólu frá
henni því þá gat ég montað mig af
því að hafa góðan tónlistarsmekk.“
Hún er svo rosalega
hrein og bein
„Stríðin? Ekki lengur! Hún lagði
alla stríðni af þegar hún hætti að
geta tuskast með mig. Ég tók nefni-
lega allri stríðni afskaplega illa.
Ég er ákaflega stoltur af henni
systur minni. Hún er sannur sjón-
varpsmaður og frábær fréttamaður.
Hvað ég met mest í hennar fari?
Hvað hún er rosalega hrein og bein.
Hins vegar er stundum svolítið
stressandi að vera nálægt henni.
Hún gerir allt svo hratt, hún talar
svo hratt.
Þegar við vorum lítil áttum við að
vaska upp og þurrka eftir máltíðir.
Það urðu stundum smámálfundir um
það, hvort okkar ætti að þvo og
hvort þurrka. Hún sagði að ég væri
svo seinn að þvo að hún héngi lengi
verklaus með viskustykkið milli
diska. Betra væri að hún þvæði, þá
gæti hún farið og gert eitthvað ann-
að meðan ég kláraði að þurrka.
Tempóið er svo gríðarlegt hjá
henni. Ég verð alltaf hálfveikur í bíl
hjá henni. Það er ekkert grín að
lenda í svona tempói!
En hún er afskaplega hlý og góð
systir og mér finnst ég ríkur að eiga
hana að.“
Með gríðar-
legt tempó
‘‘SVO KOM HÁSTÖKKIÐOG ÞAÐ ER SKEMMSTFRÁ ÞVÍ AÐ SEGJA AÐ ÍÞRÍGANG SKUTLAÐI
HÚN SÉR UNDIR RÁNA
ÁN ÞESS AÐ FELLA. ÞAR
MEÐ LAUK FERLI HENN-
AR Í FRJÁLSUM.
Nánari upplýsingar á www.reykjavik.is og í síma 411 1111