Morgunblaðið - 07.11.2009, Side 46

46 Minningar
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 7. NÓVEMBER 2009
✝ Guðmundur Ei-ríksson frá Hlíð-
arhúsum fæddist 14.
september 1956.
Hann lést af slysför-
um 27. október síðast-
liðinn. Hann er sonur
hjónanna Bjargar
Halldóru Runólfs-
dóttur f. 24. júlí 1923
og Eiríks Einarssonar
f. 5. október 1912, d.
17. apríl 1991, bænda
í Hlíðarhúsum. Systk-
ini Guðmundar eru
Sigbjörn Hlíðar og
Guðrún.
Útför Guðmundar fer fram frá
Sleðbrjótskirkju í dag, 7. nóvember
og hefst athöfnin klukkan 14.
Minningarnar um Guðmund Ei-
ríksson eða Gumma eins og hann
var kallaður hrannast nú upp við
hið sviplega og ótímabæra fráfall
hans. Ná þær allt aftur til þess er
hann kom í barnaskóla til mín í
Hrafnabjörg, níu ára gamall
þroskalítill drengur sem hafði orð-
ið fyrir áfalli sem barn og sett
hafði mark sitt á hann. Það má
segja að það hafi ekki hentað
Gumma að tileinka sér bóklegt
nám á þessum tíma, en það kom
síðar. Áhugasvið
hans var að taka þátt
í daglegum störfum,
stússa við skepnur og
önnur bústörf. Það
kom fljótt í ljós hvað
Gummi var glöggur á
margt, mundi til
dæmis afmælisdaga
fjölda fólks og
hringdi gjarnan í vini
sína til að óska þeim
til hamingju með
daginn. Þá var hann
mjög fjárglöggur sem
sannaðist enn og aft-
ur á dögunum þegar verið var að
fara í gegnum lífgimbrar hjá mér
og Gummi var mættur til aðstoðar
eins og svo oft áður, að hann
mundi frá sauðburðinum í vor und-
an hvaða á hin og þessi gimbur
var, en hann var vanur að koma og
hjálpa til hjá okkur við sauðburð
áður en hann byrjaði í Hlíðarhús-
um. Þá vil ég nefna verk sem
Gummi lét sig ekki vanta í ef kost-
ur var, eins og þegar þurfti að
hirða mikið af þurrheysböggum og
þegar rúningsmaður var mættur
og þurfti aðstoð.
Þetta er aðeins lítið sýnishorn af
mörgu sem Gummi lét til sín taka
og vildi rétta hjálparhönd. Við get-
um því seint fullþakkað alla hjálp-
ina og samveruna með þér trygg-
lyndi og trausti vinur. Þín verður
sárt saknað við mörg tækifæri á
Hrafnabjörgum.
Við sendum fjölskyldunni í Hlíð-
arhúsum og öðrum aðstandendum
okkar innilegustu samúðarkveðjur
Ingibjörg og Jónas.
Mikið vorum við heppnar og rík-
ar systurnar að fá að kynnast þér,
Gummi. Þú varst heimagangur á
heimili foreldra okkar frá því að
við munum eftir okkur. Það voru
ófá skiptin að þú læddist upp af-
leggjarann á traktornum og stóðst
á eldhúsgólfinu með bros á vör af
þinni einlægu og barnslegu gleði.
Þú varst stór og mikilvægur hlekk-
ur í fjölskyldunni og undanfarin ár
eyddir þú meira að segja með okk-
ur hluta af jólunum og fagnaðir
með okkur nýju ári.
Það er margs að minnast þegar
við hugsum til baka en líklega
stendur ferðin vestur á firði upp úr
sem við fórum öll fjölskyldan og þú
auðvitað með í för. Þar varst þú í
essinu þínu og þið pabbi sérlega
góðir í því að finna einhverja
furðufugla til að spjalla við. Svo
komst þú í hláturskasti og sagðir
okkur hinum frá öllu saman með
tilþrifum. Það getur vel verið að í
gamla daga höfum við ekki alltaf
verið þægilegar í umgengni, skelli-
bjöllurnar þrjár. Okkur fannst
sjálfsagt að þú myndir spila við
okkur ólsen ólsen klukkutímunum
saman og svo voru þér fengnar
barnabækur í massavís til að lesa
upphátt. Já, við áttum það líka til
að leiðrétta ef ekki var alveg farið
rétt með. En alltaf hafðir þú gam-
an af vitleysunni í okkur og mikið
var nú hlegið þegar þú varst í
heimsókn.
Það er sárt að hugsa til þess að
þú skulir vera farinn frá okkur en
minning um góðan frænda lifir.
Þeir segja mig látinn, ég lifi samt
og í ljósinu fæ ég að dafna.
Því ljósi var úthlutað öllum jafnt
og engum bar þar að hafna.
Frá hjarta mínu berst falleg rós,
því lífið ég þurfti að kveðja.
Í sorg og í gleði ég senda mun ljós,
sem ykkur er ætlað að gleðja.
(Höf. ók.)
Elsku Bogga, Hlíðar, Guja, Eiki,
Kalli, Kiddi og fjölskyldur, við
sendum ykkur okkar innilegustu
samúðarkveðjur. Megi Guð styrkja
ykkur í sorginni.
Harpa, Vala og Soffía.
Slysin gera ekki boð á undan sér
og óútreiknanleiki þeirra er slíkur
að aldrei er hægt að búa sig undir
þannig áföll. Aldrei hafði ég svo
mikið sem leitt hugann að því að
þú, gamli félagi, kveddir okkur
sem eftir stöndum svo snöggt og
fyrirvaralaust. Svona er þó tilver-
an duttlugafull og óræð, rétt eins
og stormsveipirnir í Hlíðinni.
Þú hefur þú kvatt okkur, Gummi
minn, en skilur samt eftir margar
góðar minningar. Ég get nefnt fót-
boltaæfingar ungmennafélagsins,
byggingu Hálsakots, margar ferðir
okkar unglinganna á dansleiki og
aðrar skemmtanir og svo mætti
lengi telja.
Ekki má heldur gleyma vinnunni
í sláturhúsinu á Fossvöllum, en
þar unnu ungir sem aldnir hlið við
hlið og áttu saman góðar stundir
þrátt fyrir erfiða og misskemmti-
lega vinnu. Þar naust þú þín vel og
laumaðir ófáum meinlegum at-
hugasemdum að samstarfsfólkinu
en hlaust þó velvild þeirra og vin-
áttu að launum. Sú vinátta þín og
vinnufélaganna trúi ég að hafi
haldist, rétt eins og okkar vin-
skapur. Hann birtist mér alltaf í
hlýju handtaki þínu, sposku brosi
og glettinni sögu af sveitungunum
ef tími gafst til að spjalla saman.
Þessar minningar geymi ég með
mér nú þegar leiðir skiljast, minn-
ingar um góðan dreng sem var vin-
ur vina sinna.
Ég votta fjölskyldunni í Hlíð-
arhúsum mína dýpstu samúð
vegna fráfalls Guðmundar Eiríks-
sonar.
Stefán Bragason.
Guðmundur Eiríksson
✝ Þórunn Guðjóns-dóttir fæddist á
Neðri-Þverá í Fljóts-
hlíð 11. júní 1919.
Hún lést 2. nóvember
2009. Foreldrar
hennar voru Guðjón
Árnason bóndi á
Neðri-Þverá, f. 8.
febrúar 1886, d. 6.
nóvember 1954 og
Sigríður Sigurð-
ardóttir húsfreyja f.
23. júlí 1894, d. 26
ágúst 1977. Þórunn
var næstelst 5 systk-
ina. Eftirlifandi bróðir hennar er
Magnús Guðjónsson rafvirki í
Reykjavík, f. 3. nóvember 1936.
Þórunn giftist 21. desember 1941
Yngva Kristni Jóns-
syni bónda og vörubíl-
stjóra frá Hárlaugs-
stöðum í Ásahreppi, f.
5. maí 1905, d. 12 nóv-
ember 1989. For-
eldrar hans voru Jón
Runólfsson bóndi á
Hárlaugsstöðum f. 10.
september 1865, d. 29.
október 1934 og Vil-
borg Jónsdóttir hús-
freyja f. 15. október
1866, d. 10. maí 1940.
Þórunn og Kristinn
eignuðust 5 börn.
Útför Þórunnar fer fram frá
Kálfholtskirkju í Ásahreppi í dag,
7. nóvember, og hefst athöfnin kl.
14.
Látin er á 91. aldursári kær
tengdamóðir mín.
Það var fyrir rúmum 40 árum sem
ég kom fyrst í Borgarholt með Jóni
elsta syni hennar. Hún var seintekin í
fyrstu, enda fremur hlédræg og feim-
in, en ekki leið á löngu þar til hennar
innri maður kom í ljós. Eftir því sem
árin liðu kunni ég betur og betur að
meta hana og reyndist hún mér frá-
bær tengdamóðir í alla staði. Undir
hrjúfu yfirborðinu leyndist hlý, hóg-
vær og mjög vel gefin kona. Hún var
langt í frá skaplaus og lét hispurs-
laust í ljós skoðanir sínar um menn og
málefni. Þórunn var mikill dugnaðar-
forkur og frábær húsmóðir í alla staði
og sá oft ein um börn og bú þegar
Kristinn eiginmaður hennar þurfti að
sinna vinnu fjarri heimilinu. Börnin
fimm voru henni mikil hjálparhella,
en oft mæddi þó mikið á henni þegar
þau voru fjarri heimahögum vegna
skólavistar. Kom þá í ljós eindæma
vinnuþrek hennar og röggsemi.
Vinnudagurinn var mjög langur á
stóru heimili, en hún taldi þó ekki eft-
ir sér að leggja á sig það erfiði, þar
sem henni var mjög mikið í mun að
börnin menntuðu sig, enda gekk það
eftir. Hún var okkur Jóni mikil hjálp-
arhella á námsárum okkar og allar
götur síðan. Barnabörnin dvöldust
oft hjá afa og ömmu í sveitinni og
minnast þau þeirra tíma með mikilli
hlýju og ánægju. Mörg undanfarin ár
hefur Þórunn notið einstakrar
umönnunar Árna mágs míns, sem
hefur gert henni kleift að búa heima í
Borgarholti til hinsta dags, sem var
henni mikils virði. Að leiðarlokum
þakka ég minni ástkæru tengdamóð-
ur fyrir þá einstöku hlýju og hjálp-
semi sem hún sýndi mér og fjölskyldu
minni og kveð hana með söknuði.
Fagra haust þá fold ég kveð
faðmi vef mig þínum.
Bleikra laufa láttu beð
að legstað verða mínum.
(Steingrímur Thorsteinsson.)
Kristrún.
Elsku amma, komið er nú að
kveðjustund og margs er að minnast.
Þú hefur verið sterkur áhrifavaldur i
lífi okkar frá því er við fyrst munum
eftir okkur. Minningarnar eru svo
ótalmargar og varða alla hluti lífsins
frá þeim stærstu til þeirra minnstu.
Margar voru ferðirnar í sveitina til
þín – griðarstaðinn okkar. Þar stóð
tíminn kyrr á meðan veröldin þeyttist
áfram annars staðar. Þú varst örugg-
ur punktur á sama stað þegar við
fluttum með fjölskyldu okkar á milli
staða og landa. Hjá þér fannst tóm til
íhugunar og margt ræddum við í
gegnum tíðina. Þú hafðir einstakt lag
á að láta þig varða hagi og hamingju
þíns fólks. Þú hlustaðir alltaf af mik-
illi athygli og áhuga, stappaðir í okk-
ur stálinu og hvattir okkur áfram. Þú
komst svo oft með góð ráð en lést líka
í ljós ef þú varst ósammála eða fannst
að eitthvað ætti að vera á annan veg.
Þannig varst þú alltaf hreinskilin og
hrein og bein í þínum skoðunum og
samskiptum við fólk.
Margar myndir koma upp í hugann
þegar við hugsum til þín: við að raka
úti á túni, við að reka rollur, þú að
leiðbeina okkur við handtökin í mat-
jurtargarðinum, lystugi maturinn
þinn, ilmurinn af nýþvegnum úti-
þurrkuðum þvotti, þú að pakka okkur
inn í sængurnar fyrir nóttina, þú að
hjálpa okkur við prjónaskapinn, við
að drekka kaffi og spá inn í framtíð-
ina og svona gætum við endalaust tal-
ið.
Missir okkar allra er mikill og sárt
að þú sért farin yfir í annan heim. Það
er svo margt sem okkur finnst við
eiga eftir að ræða við þig og hafa þig
með í ráðum við það sem við munum
taka okkur fyrir hendur í framtíðinni.
Þegar hrafnaklukkurnar birtast
snemmsumars í högunum munum við
hugsa til þín og finna að þú munt lifa í
okkur og með okkur og vegleiða okk-
ur um ókomin ár. Elsku amma, takk
fyrir allt og allt, hvíl þú í Guðs friði.
Dagur líður, fagur, fríður,
flýgur tíðin í aldaskaut.
Daggeislar hníga, stjörnurnar stíga
stillt nú og milt upp á himinbraut.
Streymir niður náð og friður,
nú er búin öll dagsins þraut.
(Vald. Briem.)
Þórunn Jónsdóttir,
Ragnhildur Ásta Jónsdóttir.
Þórunn Guðjónsdóttir
✝
Innilegar þakkir til allra þeirra fjölmörgu sem sýndu
okkur samúð og vinarhug við andlát og útför eigin-
manns, föður, tengdaföður, afa og bróður,
SIGURÐAR HAUKS SIGURÐSSONAR
kennara og vegamælingamanns.
Guðrún Kristinsdóttir,
Sigurður Þorri Sigurðsson, Guðrún Elva Arngrímsdóttir,
Kristinn Rúnar Sigurðsson, Sigurveig Grímsdóttir,
Trausti Sigurðsson, Ingibjörg Jónsdóttir,
afabörn,
Bergþóra og Halldóra Sigurðardætur.
✝
Innilegar þakkir til allra þeirra sem sýndu okkur
samúð og vinarhug og veittu hjálp og stuðning
vegna andláts og útfarar ástkærs eiginmanns
míns, föður okkar, tengdaföður, sonar og afa,
PÉTURS BJÖRNSSONAR,
Vesturgötu 158,
Akranesi.
Ásdís Gunnarsdóttir,
Gylfi Pétursson, Selma M. Arnardóttir,
Gunnar Örn Pétursson, Jóhanna Bjarnarson,
Bjarki Þór Pétursson,
Sigurður Ásbjörn Pétursson, Sólrún Perla Garðarsdóttir,
Sigríður Pétursdóttir
og afabörn.
✝
Hjartans þakkir til allra sem sýndu okkur samúð og
vináttu við fráfall ástkærrar dóttur minnar, móður
okkar, tengdamóður, ömmu og systur,
ELÍNAR SVERRISDÓTTUR,
Boras,
Svíþjóð.
Ingibjörg Marteinsdóttir,
Sverrir Þór Hilmarsson,
Hálfdán Þór Hilmarsson, Ann,
Hilmar Þór Hilmarsson, Anna,
Halldór Þór Hilmarsson, Karin,
Erlendur Þór Hilmarsson, Michelle,
barnabörn, systkini
og aðrir ástvinir.
✝
Ástkær móðir mín, frænka og amma,
GUÐRÍÐUR ÁSTA BJÖRNSDÓTTIR
frá Haukatungu,
áður til heimilis að
Barðavogi 11,
Reykjavík,
lést á Hrafnistu í Reykjavík mánudaginn
2. nóvember.
Útförin fer fram frá Áskirkju þriðjudaginn 10. nóvember kl. 13.00.
Ásgrímur Ágústsson,
Valgarð S. Halldórsson,
Unnur Halldórsdóttir,
Valgerður Solveig Pálsdóttir
og barnabörn.