Morgunblaðið - 19.12.2009, Qupperneq 48

48 Minningar
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 19. DESEMBER 2009
✝ KristmundurHarðarson
fæddist í Stykk-
ishólmi 21. októ-
ber 1964. Hann
varð bráðkvaddur
á heimili sínu í
Grundarfirði laug-
ardaginn 12. des-
ember 2009. For-
eldrar hans eru
Hörður Pálsson
frá Hömrum í
Eyrarsveit, f. 4.
nóvember 1928,
og Guðlaug Guð-
mundsdóttir frá Berserkja-
hrauni í Helgafellssveit, f. 18.
júlí 1931. Kristmundur var
næstyngstur fimm systkina. Hin
eru, Páll Guðfinnur, f. 6. júlí
1954, Hilmar Þór, f. 1. desem-
ber 1956, drengur, f. 31. októ-
Kristmundur ólst upp á
Hömrum. Hann var mjög virk-
ur í íþróttum sem barn og ung-
lingur og var góður náms-
maður. Hann lauk sveinsprófi í
rafvirkjun frá Iðnskólanum í
Reykjavík árið 1984. Eftir
sveinspróf vann hann hjá bygg-
ingarfyrirtækinu Álftárós fram
til ársins 1995, þar undi hann
hag sínum vel og eignaðist
marga vini. Hann lauk meist-
araprófi í rafvirkjun árið 1996
og fluttist sama ár með fjöl-
skyldu sinni til Grundarfjarðar,
þar sem hann stofnsetti eigið
fyrirtæki sem hann starfrækti
til dánardags. Kristmundur tók
virkan þátt í íþrótta- og fé-
lagsstörfum í Grundarfirði. Að-
aláhugamál voru fótbolti og
síðari árin átti golf hug hans
allan.
Útför Kristmundar fer fram
frá Grundarfjarðarkirkju í dag,
laugardaginn 19. desember
2009, og hefst athöfnin kl. 14.
Jarðsett verður í Setbergs-
kirkjugarði.
Meira: mbl.is/minningar
ber 1961, d. 31.
október 1961,
Hrönn, f. 20. júlí
1963, og Hlynur, f.
21. febrúar 1966.
Kona Krist-
mundar er Kol-
brún Haralds-
dóttir, f. 5. ágúst
1960. Foreldrar
hennar eru Har-
aldur Krist-
jánsson, f. 2. nóv-
ember 1934, og
Birna Björns-
dóttir, f. 24. apríl
1937. Börn Kristmundar og
Kolbrúnar eru Berglind Ósk, f.
4. nóvember 1986, Birna, f. 19.
desember 1988, kærasti Rúnar
Sveinsson, f. 26. desember
1987, og Brynjar, f. 19. maí
1992.
Elsku Krissi minn, hvernig á ég að
geta trúað því að þú sért farinn frá
mér.
Þakka þér fyrir allt, þakka þér fyrir
að gefa mér bestu börn í heimi, þau
eru búin að vera ótrúlega dugleg þessa
undanförnu erfiðu daga. Ég lofa þér
því að passa þau og hjálpa þeim í gegn
um sorgina, því þú varst þeim allt og
þau þér.
Drottinn er minn hirðir,
mig mun ekkert bresta.
Á grænum grundum
lætur hann mig hvílast,
leiðir mig að vötnum,
þar sem ég má næðis njóta.
Hann hressir sál mína,
leiðir mig um rétta vegu
fyrir sakir nafns síns.
Jafnvel þótt ég fari um dimman dal,
óttast ég ekkert illt,
því að þú ert hjá mér,
sproti þinn og stafur hugga mig.
Þú býr mér borð
frammi fyrir fjendum mínum,
þú smyr höfuð mitt með olíu,
bikar minn er barmafullur.
Já, gæfa og náð fylgja mér
alla ævidaga mína,
og í húsi Drottins bý ég langa ævi.
(23. Davíðssálmur.)
Hvíldu í friði, ég elska þig.
Þín,
Kolbrún (Kolla).
Elsku besti pabbi okkar. Við trúum
því ekki að þú sért farinn frá okkur, þú
sem varst alltaf hreystin uppmáluð.
Betri pabba er ekki hægt að ímynda
sér. Þú gerðir allt fyrir okkur, fylgdist
með öllu sem við gerðum og hvattir
okkur óspart hvort sem það tengdist
skólanum, fótboltanum eða öðru. Þú
varst alltaf svo stoltur af okkur og hik-
aðir ekki við að segja það. Við gátum
alltaf leitað til þín og þú gast einhvern
veginn svarað öllu. Við erum ótrúlega
þakklát fyrir allar góðu stundirnar
sem við höfum átt saman. Við fjöl-
skyldan vorum dugleg að ferðast bæði
innan- og utanlands og við erum mikið
búin að vera að rifja upp öll ferðalögin
okkar síðustu daga. Við áttum góðar
stundir saman síðustu helgi sem við
munum aldrei gleyma.
Elsku pabbi, við vitum ekki hvað við
eigum að gera án þín. Það verður ólýs-
anlega erfitt að komst yfir þessa sorg
og þú skilur eftir tómarúm sem aldrei
verður hægt að fylla.Við viljum að þú
vitir hvað við vorum ótrúlega stolt af
þér og hvað við elskuðum þig mikið.
Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð, þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson)
Þín að eilífu,
Berglind, Birna og Brynjar.
Kæri Krissi bróðir. Nú er stórt
skarð höggvið í systkinahópinn við frá-
fall þitt elsku bróðir okkar. Þegar
dauðinn knýr dyra án nokkurs fyrir-
vara má mannlegur máttur sín einsk-
is. Það eina sem er á okkar valdi er að
reyna að sætta sig við orðinn hlut og
ylja sér við ljúfar minningar liðinna
ára. Já, minningarnar eru margar
bæði frá því að við vorum krakkar á
Hömrum og eftir að við urðum full-
orðin. Þær koma fram í hugann ein af
annarri og við brosum út í annað þeg-
ar við hugsum um allt sprellið og fjör-
ið sem oftast var í kringum þig. Þegar
systkinahópurinn var samankominn
á Hömrum með öll börnin, þá varst
þú ávallt hrókur alls fagnaðar. Þú
sást alltaf spaugilegu hliðina á hlut-
unum og hafðir einstaklega skemmti-
lega frásagnargáfu.
Þú varst skírður Kristmundur eftir
Kristínu og Guðmundi móðurforeldr-
um okkar. Við elstu bræðurnir mun-
um vel harða lífsbaráttu þína fyrstu
mánuði ævinnar við svokallaða „spít-
alabólu“. Við vissum alltaf, þótt ungir
værum, að í þeirri baráttu hefðir þú
sigur. Það gekk eftir og síðan minn-
umst við ekki að þér yrði misdægurt,
þar til lokakallið kom. Já, við höfðum
mikla trú á þér allt frá fyrstu tíð og
ávallt stóðst þú undir miklum vænt-
ingum. Mikið þol og kraftur voru þér
eðlislæg. Þegar við vorum að rifja upp
feril þinn í íþróttum sem unglingur að
breytast í fullorðinn mann kom upp
eitt minnisstætt atvik. Í Grundarfirði
var hlaupið langhlaup á hverju ári,
„Grundarhlaupið“, ekki munum við
nú hversu oft þú vannst en það voru
mörg ár í röð. Eitt árið var komið að
því að þú ætlaðir að hætta ósigraður
og frekar að spila fótboltaleik sem var
„þín íþrótt“. Ekki munum við heldur
mikið frá leiknum en eftir hann tókst
einu okkar að læða því inn hjá þér að
rétt væri nú að taka „Grundarhlaup-
ið“ í beinu framhaldi. Þú tókst áskor-
uninni og bættir einum sigri við en
þegar komið var í mark, þá var Krist-
mundur Harðarson þreyttur, það
munum við. Þú hafðir gefið allt sem
þú áttir í hlaupið eins og annað sem
þú tókst þér fyrir hendur á lífshlaup-
inu sem varð því miður sorglega stutt.
Þú áttir því láni að fagna að kynn-
ast ungur henni Kollu þinni og áttuð
þið þrjú yndisleg börn saman. Við
systkinin sáum vel hvað þau skipuðu
stóran sess í þínu lífi. Það sást vel á
því hversu duglegur þú varst að styðja
við þau og vera hluti af þeirra lífi. Já
okkur er minnisstætt hversu barngóð-
ur eða kannske frekar hversu mikill
félagi barnanna þinna þú varst. Þegar
þú varst að hjálpa þeim og búa þau
undir lífið varstu eins og spegilsléttur
fjörðurinn okkar á logndegi, ekkert
raskaði ró þinni. Aftur á móti þegar
þér þótti óréttlæti á ferðinni hvessti
hressilega af suðri en það stóð stutt og
eftir „sunnanhvell“ er eins og loftið sé
bæði hreinna og tærara en áður.
Við gætum haldið endalaust áfram
að minnast góðs drengs, af nógu er að
taka. Minningarnar um þig elsku
bróðir eru sá fjársjóður sem þú eft-
irlætur okkur. Þær minningar munum
við ávallt geyma í brjóstum okkar
bæði hvert og eitt út af fyrir sig og svo
öll saman.
Hugur okkar er hjá Kollu og krökk-
unum á þessum erfiðu tímum, megi
Guð styrkja þau í sorg sinni.
Blessuð sé minning þín.
Systkinin Hömrum,
Páll, Hilmar, Hrönn og
Hlynur Harðarbörn.
Elsku besti bróðir minn. Ég trúi því
varla ennþá að þú sért farinn frá okk-
ur. Það er óskiljanlegt að þú sért horf-
inn á braut. Burt frá konu og þremur
yndislegum börnum. Sorgin er svo
þungbær. Ég vildi óska að ég hefði
faðmað þig oftar og að ég hefði sagt
þér hversu mikið mér þótti til þín
koma. Þú varst sterkur persónuleiki,
dulur og flíkaðir ekki tilfinningum þín-
um. Í góðra vina hópi varstu hrókur
alls fagnaðar. Ég get ekki annað en
brosað þegar ég hugsa til allra
skemmtilegu frásagnanna þinna og ef
vel lá á þér gastu hermt eftir hinum
ýmsu persónum svo að við veltumst
um af hlátri. Þegar ég hugsa um þig
kemur orðið jaxl fyrst upp í hugann,
þú varst svo harður af þér og sterkur.
Þegar við vorum krakkar varst það
alltaf þú sem syntir lengst af okkur,
klifraðir hæst og hljópst hraðast. Þú
varst góður íþróttamaður bæði í frjáls-
um og fótbolta. Þú hafðir alla tíð svo
mikinn áhuga á fótbolta og síðustu ár-
in hefur golfið átt huga þinn allan. Það
var frábært að þú fékkst hana Kollu
þína með þér í golfið, það varstu svo
ánægur með. Þú komst okkur í fjöl-
skyldunni verulega á óvart þegar þú
tókst upp á því að syngja opinberlega
á skemmtunum í Grundarfirði. Við
vissum ekki að þú gætir sungið! Þú
réðst ekki á garðinn þar sem hann var
lægstur og tókst Elvis með stæl.
Ég er svo þakklát fyrir að þið náðuð
að heimsækja okkur Kidda og Grétar
til Danmerkur og þar áttum við góðan
tíma saman. Síðasta skipti sem ég hitti
þig var á Góðri stundu í Grundarfirði,
þá vorum við boðin í ykkar árlegu
grillveislu. Við enduðum svo á því að
sjá þig troða upp með fleira góðu fólki,
þar sem þú varst ber að ofan og tókst
lag med Village People.
Það er ekki hægt annað en að minn-
ast á hversu barngóður þú varst. Þú
gafst þér alltaf tíma til að spjalla og
náðir krökkunum með smáglettni og
stríðni. Ég man að þegar þínir krakk-
ar voru litlir og voru að læra að hjóla,
þá varstu búinn að eignast marga litla
vini sem þú hljópst með um hverfið í
sama tilgangi. Það kom fyrir að það
var hringt á bjölluna og spurt hvort
Krissi gæti komið út að leika. Bókina
góðu, sem þú gafst mér um lífsspeki
Tolkana, held ég mikið upp á. Hún er
alltaf á náttborðinu mínu og ég hugsa
til þín þegar ég les hana.
Elsku bróðir, minningin um góðan
dreng lifir og við sem eftir sitjum verð-
um að læra að lifa með þeirri stað-
reynd að hitta þig ekki í bráð. Ég kveð
með uppáhaldsbæninni minni:
Guð gefi mér æðruleysi
til að sætta mig við það
sem ég fæ ekki breytt,
kjark til að breyta því
sem ég get breytt
og vit til að greina þar á milli.
(Reinhold Niebuhr)
Þín systir,
Hrönn.
Þar sem englarnir syngja sefur þú
sefur í djúpinu væra.
Við hin sem lifum, lifum í trú
að ljósið bjarta skæra
:,:veki þig með sól að morgni:,:
Drottinn minn faðir lífsins ljós
lát náð þína skína svo blíða.
Minn styrkur þú ert mín lífsins rós
tak burt minn myrka kvíða.
:,:Þú vekur hann með sól að morgni.:,:
Faðir minn láttu lífsins sól
lýsa upp sorgmætt hjarta.
Hjá þér ég finn frið og skjól.
Láttu svo ljósið þitt bjarta
:,:vekja hann með sól að morgni:,:
Drottinn minn réttu sorgmæddri sál
svala líknarhönd
og slökk þú hjartans harmabál
slít sundur dauðans bönd.
:,:Svo vaknar hann með sól að morgni:,:
Farðu í friði vinur minn kær
faðirinn mun þig geyma.
Um aldur og ævi þú verður mér nær
aldrei ég skal þér gleyma.
svefnsins draumar koma fljótt.
:,:svo vöknum við með sól að morgni:,:
(Bubbi Morthens.)
Hvíl þú í friði, elsku Krissi minn,
Þínir tengdaforeldrar,
Haraldur og Birna.
Ég man alltaf eftir því þegar ég hitti
Kristmund í fyrsta skipti; hann sat í
eldhúsinu á Tjarnarstígnum þegar ég
var að koma af fótboltaæfingu, kynnt-
ur sem kærastinn hennar Kollu syst-
ur. Þetta er fyrir næstum 25 árum og
hefði ég verið spurður í síðustu viku
hefði ég haldið að hann ætti önnur 25
góð ár eftir með fjölskyldunni sem
hann unni svo heitt.
Þær eru margar góðar minningarn-
ar sem koma upp í hugann frá því
Krissi og Kolla fóru að búa saman í
Reykjavík, fyrst í Stífluseli og Fjarð-
arásnum, síðar Ásvallagötu og Jörfa-
bakka. Á fyrstu sex árunum þeirra í
Reykjavík eignuðust þau þrjú yndis-
leg börn sem Kristmundur elskaði svo
heitt og var svo stoltur af. Fyrst var
Berglind, þá Birna og yngstur Brynj-
ar en þau passaði ég oft þegar þau
voru lítil og bjuggu enn í Reykjavík.
Fjölskyldan flutti svo til Grundar-
fjarðar þar sem Krissi ólst upp og þar
var hann á heimavelli, hafði nóg fyrir
stafni og var alltaf hress og kátur.
Það var gaman að fylgjast með hve
Krissi var barngóður og lagði sig fram
við að kynnast og gleðja börnin okkar í
hinum ótal heimsóknum og gistinótt-
um okkar á Hrannarstígnum. Börnin
okkar hafa alltaf mikið sótt í að fara í
„Grundó“ eða „Kollusveit“ eins og þau
kalla það stundum en þar hafa þau
fengið ómælda athygli frá Kollu,
krökkunum og ekki síst Krissa sem
þeim þótti svo skemmtilegur.
Kristmundur átti alltaf sérstakan
sess hjá Aroni Gauta og voru þeir
miklir vinir og Krissi alltaf í uppáhaldi.
Í sumar fór Aron Gauti vestur með
Krissa og gisti í nokkrar vikur eins og
hann hefur gert mörg síðustu sumur.
Á miðri leið vestur fer gírkassinn í
vinnubílnum hans Krissa og þeir sitja
uppi með óökufæran bíl í hlaðinu á ein-
hverjum bænum. Í stað þess að blóta
öllu og verða kolvitlaus tekur Krissi út
golfsettið sitt og hannar golfvöll í
túninu svo þeir geti stytt sér stundir
þar til þeir verða sóttir. Þetta kunni
Aron vel að meta og fannst merkilegt
hve Krissi var rólegur yfir þessu öllu.
Það er erfitt að kveðja mann á besta
aldri sem átti lífið framundan. Það
verður öðruvísi að koma vestur á
„góða stund í Grundarfirði“ síðustu
helgina í júlí og hafa ekki Krissa sem
var allt í öllu þá helgina þar sem hann
fór á kostum við grillið og sá til þess að
öllum liði vel. Helgin endaði svo alltaf á
því að við pabbi, Ási bróðir og Krissi
spiluðum 18 holur í Opna Soffa-mótinu
sem var orðin hefð hjá okkur.
Elsku Kolla, Berglind, Birna,
Brynjar, Lauga, Hörður og aðrir ætt-
ingjar og vinir; Guð blessi ykkur öll og
megi góðar minningar lifa lengi í hjört-
um okkar allra.
Með innilegri samúðarkveðju,
Kristján, Guðfinna, Aron Gauti,
Ástrós og Björn Henry.
Þegar síminn hringir um miðja nótt
á maður aldrei von á góðu. Aðfaranótt
sunnudags var bróðir minn í því hlut-
verki að tilkynna mér að Kristmundur
væri dáinn. Það er enn erfitt að trúa
þessu. Þetta er svo óraunverulegt. En
svona er lífið víst. Kristmundur hefur
verið hluti af okkar fjölskuldu í næst-
um 25 ár en mig minnir að Kolla hafi
komið með kappann á Tjarnarstíginn
vorið eða sumarið 1985. Ég var þá
bara 10 ára gamall og ætli það hafi
ekki verið mitt fyrsta verkefni að
draga Krissa og Kollu út á Gróttuvöll
að horfa á 5. flokk spila einhvern stór-
leikinn. Ég man bara hvað ég var
montinn af Krissa. Hann var svaka
töff á bláum sportbíl sem bar bílnúm-
erið P-737 og ekki skemmdi það að
hann spilaði fótbolta með Grundar-
firði, sem voru reyndar í 4. deild en það
skipti mig engu máli! Þau bjuggu í
bænum og áttu fyrst heima í Stíflusel-
inu í Breiðholti. Krissi var rafvirki að
mennt og að sjálfsögðu gerðist hann
fjölskyldurafvirkinn. Allt í einu var
mamma farin að setja upp ljós og dim-
mera út um allt hús og alltaf var Krissi
klár til að hjálpa. Í seinni tíð lagði hann
oftar en ekki land undir fót til að skipta
um peru eða innstungur fyrir okkur í
fjölskyldunni. Krissi var líka mjög
duglegur í sinni vinnu en náði að stilla
vel af vinnu og fjölskyldu. Það er
margt sem mann langar til að segja við
Krissa fengi maður tækifæri til. Ætli
maður verði ekki að bíða með það þar
til maður hittir hann aftur þegar mað-
ur hverfur sjálfur yfir móðuna miklu.
En þangað til langar mig til að segja
þetta í þeirri von að það skili sér til
hans.
Krissi, ég vil þakka þér fyrir að vera
þú sjálfur. Það eru ekki margir sem
hafa styrk og þor til að vera þeir sjálf-
ir. Þakka þér fyrir að gefa svona mikið
af þér, hvort sem það var að segja ein-
hverja brandara eða standa við grillið.
Þakka þér fyrir að taka svona vel á
móti mér og mínum börnum í hvert
einasta skipti sem við komum vestur.
Þakka þér fyrir að bjóða okkur bræðr-
unum og pabba í golfmótið sem við
tökum þátt í á hverju ári. Ekki oft sem
við fáum tækifæri til að spila golf allir
saman. Þakka þér fyrir að leyfa Kollu
og börnunum að vera þau sjálf og
sinna þeim eins vel og þú gerðir. Það
verður erfitt hjá þeim án þín en ég lofa
þér að ég mun gera allt sem í mínu
valdi stendur til að hjálpa þeim í gegn-
um þetta og vera þeim innan handar
svo lengi sem ég lifi.
Á stuttri lífsleið Krissa snerti hann
mörg hjörtun og mörg þeirra mjög
djúpt. Þar á meðal mitt. Ég ætla því
ekki að láta staðar numið nú heldur
halda áfram hans verkum í hans anda.
Vera jákvæður, hjálpsamur og traust-
ur. Vera skemmtilegur og gefa af mér
í leik og starfi. Veita börnunum mínum
þá athygli og stuðning sem þau þurfa.
En umfram allt ætla ég mér að hafa
gaman af lífinu og því sem það hefur
að bjóða. Það myndi hann gera. Í
bláum galla með bláa fötu.
Megi minningin um góðan mann lifa
áfram í hjörtum þeirra sem hann hef-
ur snert.
Elsku Kolla, Berglind, Birna og
Brynjar; elsku Lauga, Hörður og
börn; þið eruð í huga mér og hjarta.
Ásmundur.
Kristmundur
Harðarson
HINSTA KVEÐJA
Drottinn vakir, Drottinn vakir
daga og nætur yfir þér.
Blíðlynd eins og besta móðir
ber hann þig í faðmi sér.
Allir þótt þér aðrir bregðist,
aldrei hann á burtu fer.
Drottinn elskar, – Drottinn vakir
daga og nætur yfir þér.
(Sigurður Kristófer Pétursson)
Elsku hjartans Krissi okkar.
Við söknum þín svo mikið. Allar
minningar um þig geymum við í
hjarta okkar.
Við biðjum góðan Guð að
styrkja Kollu, Berglindi, Birnu
og Brynjar í sorginni, ásamt
fjölskyldu og vinum.
Við elskum þig,
Mamma og pabbi.
 Fleiri minningargreinar um Krist-
mund Harðarson bíða birtingar og
munu birtast í blaðinu næstu daga.