Vera - 01.10.2000, Side 32

Ég held að ef við leggjum rétt-
an skilning í merkingu orðsins,
að kvenréttindi séu í raun
bara það að konur krefjist
sömu réttinda og karlar, þá
séu nánast allar konur og karl-
ar kvenréttindafólk.
börnin í skólann
síðdegis og það eru
oftar konurnar sem
fara inn á heimili
aldraðra foreldra sinna
til hjálpar. Þessi mál
standa því konum oft
nær en körlum, ein-
faldlega vegna þess að
þær taka þátt í þeim
dags daglega." Ásdís
segist reyndar fagna
því að sífellt fieiri karl- I f
ar taki þátt í foreldra- '
starfi þarna sinna, svo
dæmi sé nefnt, en konurnar séu enn í meirihluta. „Það
sem ég vil miklu frekar mótmæla er að þetta séu
annars flokks mál. Að það þyki flottara að vera sér-
fræðingur í harðari málum, að vera meðyfirlýsingar um
utanríkismál eða sjávarútvegsmál. Það sést í þlöðum
og í fréttum að það þykja reyndari og stundum fram-
þærilegri stjórnmálamenn en ég held að þetta sé sem
betur fer að breytast." Ásdís viil undirstrika að öll hin
málin skipti miklu máli. Vatnslagnir, vegamál, skattar,
skólamálin, velferðarmáiin, allt hangir þetta saman.
Kvenstjórnandi
Stjórna konur öðruvísi en karlar? „Það hefur verið sagt
að konur stjórni öðruvísi en karlar. Ég hef lesið
rannsóknir þar sem fullyrt er að konur stjórni öðruvísi
og aðrar þar sem sést enginn munur. Af hverju er
enginn munur í sumum tilvikum? Kannski vegna þess
að konurnar koma í karlaumhverfi, þær neyðast til
þess að taka upp vinnuþrögð karlanna. Ég viðurkenni
að þegar ég var formaður SUS þá lenti ég í þeirri
aðstöðu að ég stjórnaði oft með ákveðnum hætti, sem
var ekki endilega sá sem hentaði mér best, en það var
sá háttur sem hafði verið viðhafður í 70 ár. Það er
kannski nægur mótþyr að vera kona, og að vera stund-
um undir í ákveðnum
málum, þó maður þurfi
ekki líka að berjast fyrir
því að taka upp einhverja
allt aðra stjórnunar-
hætti." Ásdís bendir á að
stjórnunarhættir séu að
breytast. Stjórnendur nú-
tímans verði að hlusta
betur og vera í nánara
sambandi við samstarfs-
menn sína. Hún segir að
sá stjórnunarstíll sem
hafi þótt einkenna konur,
„mýkri" stjórnunarhættir,
séu vinnubrögð nútím-
ans. Ásdís telur að þetta
komi konum til góða og
auki líkur á að þær leiti
hærra í metorðastigann.
Og annar plús við þetta sé
sá að um leið og karlar
tileinki sér stjórnunarstfl
kvenna læri þeir að meta
samstarfskonur sfnar betur.
Erfitt að samræma
fjölskyldulíf og
starfsframa
Eins og fram kom í
upphafi eiga þau Ásdís
og Aðalsteinn tvo drengi,
tíu ára og tæplega tvegg-
ja ára. Hvernig gengur að
samræma heimili og
starf? Svarið er skýrt:
„Ekkert alltof vel. Ég hef horft á mörg viðtöl í sjónvarpi
og lesið mörg viðtöl í blöðum þar sem fólk lætur eins
og þetta sé ekki mikið mál. Þetta er heiimikið mál.
Þetta er stundum alveg yfirþyrmandi og iðulega finnst
mér ég vera að svíkjast um á öllum vígstöðvum, sem
móðir, eiginkona, bæjarstjóri, dóttir, systir, vinur, allt
þetta sem mig langar að sinna og gera. Ég er búin að
vera hérna f mánuð núna og ég skal viðurkenna að ég
hef því miður vanrækt fjölskylduna, ekki síst vegna
þess að við erum að vinna í fjárhagsáætlun bæjarins
fyrir árið 2001. Ég vona að það verði ekki svona áfram
vegna þess að ég ætla ekki að afneita þvf að ég er líka
móðir og er með fjölskyldu sem ég vil sinna. Ég ætla
ekki að Ifta til baka eftir 40 ár og segja: Mikið er leitt að
hafa misst af börnunum mfnum, öllum vinum mínum
og fjölskyldunni." Ég spyr Ásdfsi hvort þau séu með
heimilishjálp: „Já. í Bandaríkjunum var ég með au pair
og nú fáum við hjálp héðan og þaðan. Við Aðalsteinn
vorum mjög ung þegar við tókum þá ákvörðun að vera
ekki feimin við að fá slíka hjálp. Sumum fannst þetta
svolítið skrýtið, en við sögðum að við værum bæði í
erfiðum störfum og þegar við værum heima ætluðum
við að vera með börnunum. Á meðan við erum heima
og getum verið saman þá viljum við ekki vera að skúra.
32