Vera - 01.10.2000, Side 34

Viðtal: Elísabet Þoroeirsdóttir
Það eru fræ að spíra
ofan í moldinni
Þegar Valgerður frétti að staðsetja ætti lafnréttisstofu
á Akureyri leist henni Ijómandi vel á en datt ekki í hug
að það myndi breyta nokkru um hennar áform í lífinu.
Hún var í spennandi og mikilvægu starfi sem verkefnis-
freyja Menntasmiðjunnar á Akureyri og hafði hugsað
sér að vera þar áfram. En fljótlega fór fólk að spyrja
hvort hún ætlaði ekki að sækja um starf framkvæmda-
stjóra. Hún neitaði, þar til einn morguninn að hún
vaknaði eftir góðan draumsvefn og spurði sjálfa sig:
„Er ekki allt í lagi með þig, Valgerður? Ef þér stendur til
boða að leiða jafnréttismálin á íslandi, ætlarðu þá að
hunsa tækifærið?"
Og Valgerður fékk starfið, enda varla til manneskja
hér á landi með víðtækari reynslu af jafnréttisstarfi.
lafnréttisstofa er í góðu húsnæði að Hvannavöllum 14,
þar sem sælgætisgerðin Linda var einu sinni til húsa
en þar eru nú ýmis fyrirtæki. Á skrifstofunni er aðstaða
til funda- og fyrirlestrahalds fyrir minni hópa og gott
pláss fyrir starfsfólk. Búið er að ráða Önnu
Hallgrímsdóttur sem fulltrúa til almennra skrifstofu-
starfa og Kristján (ósteinsson félagsráðgjafa og
Katrínu Björg Ríkharðsdóttur sagnfræðing í stöður sér-
fræðinga. Þó að Valgerður sé ýmsu vön hvað varðar
vinnuálag segist hún aldrei hafa upplifað eins snarpa
törn og frá því hún var ráðin til starfa í ágúst s.l.
„Vinnan undanfarna mánuði hefur reyndar verið ólík
Rætt við Valgerði H.
Bjarnadóttur á Jafnréttisstofu
Skiptar skoðanir voru um þá ákvörðun stjórn-
valda að staðsetja jafnréttísstofu á Akureyri
þegar breytingar voru gerðar á jafnréttislög-
unum sl. vor. Áður þjónaði Skrifstofa jafnréttis-
mála bæði jafnréttisráði og Kærunefnd
jafnréttismála, en samkvæmt nýju lögunum er
jafnréttisstofa sjálfstæð ríkisstofnun sem heyrir
undir félagsmálaráðherra og er aðgreind frá
jafnréttisráði og Kærunefnd. Vera heimsótti
Jafnréttisstofu á Akureyri nýlega og ræddi við
Valgerði H. Bjarnadóttur framkvæmdastýru um
starfið og framtíðina.
því sem mun verða hér á lafnréttisstofu. Ég þurfti að
byrja á að leysa þau fjölmörgu praktísku atriði sem
fylgja því að stofna ríkisstofnun, setja mig inn í reglur
og vinnuaðferðir, finna húsnæði, setja það í stand,
auglýsa eftir fólki, ráða fólk, setja mig inn í öll mál og
fara svo að reka skrifstofu sem fimm til sex manns sáu
um áður. Þetta gerðist allt með miklum hraða þar sem
Skrifstofu jafnréttismála í Reykjavík var lokað I. sept-
ember. Það má segja að henni hafi verið pakkað ofan í
kassa og síðan pakkað upp hér á Akureyri. Ég hef sagt
yfirmönnum mínum og konum að næst þegar
ákvörðun verður tekin um að leggja niður stofnun og
láta aðra taka við starfi hennar, hvort sem sú stofnun
verður annars staðar á landinu eða ekki, ætti að gefa
því aðeins lengri tíma en gert var í þessu tilviki.
Stofnanirnar hefðu getað starfað saman í nokkra
mánuði, t.d. til áramóta, það hefði auðveldað þessa
vinnu mikið. Ég hefði þá fengið tíma til að setja mig
inn í málin, undirbúa opnun hér á Akureyri og getað
notið leiðsagnar starfsfólks Skrifstofu jafnréttismála
lengur en raunin varð. Ég er viss um að engir hnökrar
hefðu orðið á slíkri samvinnu því við áttum gott sam-
starf í nokkrar vikur. Elsa S. Þorkelsdóttir fyrrverandi
framkvæmdastjóri kom hingað norður, og einnig
annað fyrrum starfsfólk Skrifstofunnar. Ingólfur V.
Gíslason fyrrum starfsmaður Karlanefndar ætlar að
taka að sér verkefni fyrir okkur. Þau miðla okkur af
reynslu sinni og styðja vel við bakið á okkur."
34