Jólagjöfin - 24.12.1918, Qupperneq 37

Jólagjöfin - 24.12.1918, Qupperneq 37
Jólagjöfin. 31 móaöi í sumarbústaöinn, rétt viö bugöuna á veginum. Já, það var ekki á því aö villast, að þaö var húsið, hann þekti það á stóra og fallega járnhliðinu, sem var svo erfitt að ljúka upp. í þessari svipan kom rokhviða. Drengurinn hneig niður. Hann reyndi að risa á fætur aftur, en hann var orðinn alveg lé- magna og utan við sig, og átti bágt með að átta sig. — Eg verð að hvíla mig hér ofurlitið, — hugsaöi hann. — Að eins í fimm mínútur. — Og hann lagðist út af í snjó- inn. Enn hvaö það var gott að hvíla sig í snjónum. Það var engu líkara en maður legðist ofan á fiðursæng. En fiðurkáp- an? Nú mundi hann alt í einu eftir kápunni. Stúlkan, sem fékk honum hana, sagði að hún mætti ekki vökna. Hann fór úr regnfrakkanum sínum og vafði honum utan um böggulinn, svo að hann skyldi ekki vökna, á meðan hann hvíldi sig örstutta stund. Og nú var honum ekki framar kalt. Nei, honum var meira að segja orðið funheitt, alveg eins og það væri komið sól og sumar. Og það var að þakka þessu mjallhvíta fiðri — því að nú sá hann það fyrst, að það var ekki kafald, kalt og nístandi, sem kom ofan yfir hann, nei, það var hvítt og mjúkt fiður, sem kom liðandi til hans ofan úr himninum. Skerfing hafði hann verið heimskur að halda að þetta væri snjór. Og nú sá hann alveg inn í himininn. Þar var alt skínandi bjart, eins og sólin, og þó þoldi hann ofur vel að horfa í þessa birtu. En þessir litir, þessir síbreytilegu litir og litabrigði. Það var alveg eins og ljósið væri orðið lifandi. En gat nokkuð ljós verið lifandi? Ó, að hún manna hans hefði nú getað séð þetta. En sjáum til. Var það ekki hún, sem kom þarna? Hvað hún gat verið yndisleg og ástúðleg, hún mamma hans. Nú var hún ekki framar lasin, ekki föl né döpur í bragði. Nei, það stafaði blátt áfram birta af henni, eins og af englum guðs á himnum. Og Páll litli rétti hendurnar upp á móti henni. Hún kom og tók hann í faðm sér og fór með hann gegnum hið hvíta, fallandi „fiður“ og inn í hið dýrðlega ljóshaf. Samsætið stóð sem hæst í stóra og skrautlega veitinga- húsinu. Það var glatt á hjalla; allir voru glaðir og reifir. Kampavínið glóði í kristalskærum glösum og keptist þannig
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68

x

Jólagjöfin

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Jólagjöfin
https://timarit.is/publication/872

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.