Læknablaðið : fylgirit - 01.10.1979, Síða 79

’
77
einni gjöf, sem þýðir allt að 150mg fyrir
ársgamalt barn.2 7 Þessir háu skammtar
virtust ekki hafa merkjanleg áhrif á hjart-
sláttarhraða eða öndun, að visu urðu börn-
in nokkuð syfjuð, en auðvelt reyndist að
vekja þau upp! Hvort sem notuð væri oral
eða i.m. phenemal-meðferð, ætti þetta að
fyrirbyggja frekari krampa næsta hita-
sólarhringinn, sem er hvað varasamastur.
Nokkuð hefur hins vegar verið umdeilt,
hvernig haga skuli áframhaldandi hita-
krampameðferð. Vilja sumir aðeins gefa
hitalækkandi stíla, sem einnig innihalda
Phenemal, þegar hita verður vart. Hins
vegar er ljóst orðið, að þetta er þýðingar-
lítil meðferð, þar sem hitakrampinn kemur
oftast í upphafi hitahækkunar og í u.þ.b.
þriðjungi tilfella, áður en foreldrar hafa
hugmynd um að barnið hafi hita. Einnig
er sannað, að það tekur u.þ.b. viku að ná
krampalægjandi serum-styrkleika á venju-
legum rectal skömmtum. Samanburðar-
rannsóknir, sem tóku til 355 barna, sýndu
fram á, að intermittent rectal Phenemal-
meðferð, gefin, þegar hita varð vart, var
jafn áhrifalítil, eins og ef ekkert Phenemal
var gefið.10 Hinu er ekki að neita, að hita-
lækkandi verkun phenactins eða aspirins í
stílunum hefur á sinn hátt einhver vernd-
andi áhrif. Á hinn bóginn mætti maður
e.t.v. frekar taka mið af fyrrnefndum rann-
sóknum og gefa barni, sem hefur haft einn
hitakrampa, 12mg af Phenemali per kg per
os. í byrjun síðari hitakasta og reyna að
halda hitanum í skefjum með öðrum ráð-
um en einhverjum kockteilstílum.
Hið eina, sem virðist þó nokkuð öruggt
til fyrirbyggingar frekari hitakrömpum, er
stöðug Phenemal-meðferð. Vegna þess, að
50% barnanna fá aðeins eitt hitakrampa-
kast, bíða flestir eftir öðrum hitakrampan-
um og hefja þá stöðuga Phenemal-meðferð,
einkum ef einhver hinna 3ja áhættuþátta
er fyrir hendi, ef barnið er innan eins árs,
eða hefur óeðlilegt heilarit. Gefa má
Phenemal í einum skammti að kvöldi,
5mg/kg, eða nægilegan skammt til að við-
halda serum-styrkleika meira en 15microg/
ml. Haldið er áfram Phenemal-meðferð,
þar til barnið hefur verið krampafrítt í
a.m.k. tvö ár.
Phenytoin er talið gagnslaust til varnar
hitakrömpum.
Enn er deilt um það, sem e.t.v. mestu
máli skiptir, hvort fyrirbyggjandi Phene-
mal-meðferð hafi áhrif á langtímahorfur
þessara barna, en sammála eru menn um,
að þörf er yfirgripsmeiri prospectivra
rannsókna.
HEIMILDIR
1. Gamstorp, I.: Pediatric neurology. Ed.
Appleton-Century-Crofts, New York, 1970.
2. Jalling, B.: Plasma and cerebrospinal fluid
concentrations of Phenobarbital in infants
given single dosis. Devrel. Med. Child neurol.
16:781, 1974.
3. Knudsen, F.U.: Plasma-Diazepam in in-
fants after rectal administration in solution
and by suppository. Acta Paediatr. Scand.,
66:163, 1977.
4. Laxdal, Þ. et al.: Cyanotic and pallid syn-
copal attacks in children (breath-holding
spasms). Develop. Med. and Child NeuroL,
11:755, 1969.
5. Melchior, J.C.: Infantile spasms and early
immunisation against whooping cough
(Danish survey from 1970—1975). Arch.
Dis. Child., 53:134, 1977.
6. Nelson, K.B. og Ellenberg, J.H.: Prognosis
in children with febrile seizures. Paedia-
trics 61:720, 1978.
7. Pearce, J.L. et al: Phenobarbital in the
acute management of febrile convulsions.
Paediatrics, 60:569, 1977.
8. Rutter, M. et al.: Role of routine investi-
gations in children presenting with the first
febrile convulsions. Arch. Dis. Child., 52:
188, 1977.
9. Stephenson, J.P.B.: Reflex anoxic seizures
(„white breathholding"): nonepileptic vagal
attacks. Arch. Dis. Child., 53:193, 1978.
10. Wolf, S.M. et al.: The value of Pheno-
barbital in the child, who has had a single
febrile seizure: A controlled prospective
study. Paediatrics, 59: 378, 1977.