Svava - 01.04.1899, Blaðsíða 20

—452—
Gýlippu. Pomnganni' vovu í pokum og liafði Lýsandor
merkt innan'í pokana'hvaðd hverjum var, 'af því liann
þokti Gýlippu að fégirnd. Gýlippu þótti nóg að stjórn-
in feugi 1200 talenta og staklc því 300 í sinn eigin
vasa. Strax og hann afhenti pokana, varð vart við j)jófn-
aðinn, en Gylippa var ekki lengi að liugsa um hvað gera
skyldi, hann strauk með sína 300 [ taldnta, eins og ný-
tízku stórþjófar tíðlca nú ií dögum, og hefir án alls efa
lifað í glaum og gleði það sem eftir var œfinnar—uærr.i
þvi eins og nútírna Panamamaður.
Ahrif persneska gullsins og silfursins gjörðu vart
við sig í Spörtu ekki síður en Aþemi. Peningarnir
lækkuðu í verði eða, með öðrum orðum, allar vörur,
hverju lielzt nafni sem nefndust, hækkuðu í verði, og
þar cð þeir ríku höfðu alt að selja, en þeir fátæku þurftu
aJt að kaupa, var það sama sem vöxtur auðsins lijá þeim
ríku, en aukin örhýrgð hjnn'a fátæku.
. Gömul goðspá hafði gefið í skyn, aðj „ekkert gæti
fyöiiagt Spörtu, nema ást íbúa hennar á peningum og
taumlaus eftirsókn þeirra“. Falls Spörtu, eins og'Grikk-
lands í heild sinni, orán efa því að kenna, hvcrja stefnu
þjóðfélagsframförin tók, að auðurinu lenti hjá fáoinum
möunum, en allur þorri þjóðarinnar varð eignalaus. Þossi
srnúu þjóðvaldsríki mistu innri kjarnann, mótstöðuafl og
i