Svava - 01.10.1899, Side 9

Október] SVAVA 153
siarf Jesú af Nazaret rnœtt; hann hafði þó einu sinni valc-
ið svo niik.il áhrif með sinni mikilfenglegu þroskavíku
hugmynd, að hann var gorður að syni guðs. Þannig er
skírnÍD, eins og Heine segir, orðin að „aðgöngumiða til
mentunar Evrópu“. Nokkrar lémagna og yfirbugaðar
sálir, sem oru tengdar álíka samkend og á sér stað milli
dauðadæmdra manna, hnlda sig vera ágætlega vel lcristnar,
ef þær álíta fáeinar kraftaverkasögur verasannar, og ganga
viljugar undir svipuna sem prestarnir voifa yfir þeim.
Hugmyndina um fegurð og mikilfengi mannsins, som
Jesú af Nazaret tók svo ljóslega fram í trúarkenningu
sinni, minnist nú enginn á með fullri alvöru.
Að því er heimspokina snertir, þá má naumast minn-
ast á hana án þess, að eiga það á hættu að verða fyrir
illum gruu og álasi. Þegar vér snúum oss að bókfræðinui,
sem eun þann dag í dag er kölluð „fógur“, verðum vér
einnig varir við volæði. Þ.ið eru að sönnu til nolckrir
rithöfundar, sem með hroinskilni og lcjarki skrifa um
það, sem fyrir augu og eyru ber í heiminum. En þoir
01'u einmana og einangraðir. Þeir hjara látlaust í kæf-
andi svælu andlausrar iðnfræði og kaupskapar. Þeir
vilja vera meira en ljóðskáld, vilja skapa eitthvað mikil-
feuglegt, háfleygt, efnisríkt. En þá vantar skilyrðin og
Verða undir í þessu stríði. Tilvaunjn til að verða frutn-