Íþróttablaðið - 01.11.1979, Side 15

andinn í félaginu var allur annar
en í Víking. Þó man ég að mér
fannst það niðurlægjandi þetta
fyrsta sumar með Val, að ég varð
að ganga niður um flokk, því
þetta sumar var 5. flokkur stofn-
aður. Annars stundaði ég æfing-
arnar ekki sem skyldi fyrstu
sumrin, ég var í sveit vestur á
Dýrafirði á sumrin, en þaðan eru
báðir afar mínir upprunnir.
Undantekning ef
mót vannst
ekki
Við unnum gífurlega marga
sigra í Val. Eiginlega taldist það
til undantekninga ef við unnum
ekki mót. Þetta var frábær kjarni,
Bergsveinn Alfonsson, Lárus
Loftsson, Pétur Sveinbjarnarson,
Gunnsteinn Skúlason, Björn
Hafsteinsson o.fl. Svo splittaðist
þetta, þegar menn gengu upp í 2.
flokk. Eiginlega urðu ekki aðrir
eftir af þessum sterka kjarna en
ég og Bergsveinn.
Ég var nýorðinn 16 ára, kom-
inn í 2. flokk, og strax kominn í
meistaraflokkinn. Fyrsti leikur-
inn var í Reykjavíkurmóti á móti
öllum stjörnufansinum í KR. Það
var rétt með naumindum að ég
þorði að skora annað markið
gegn þessum ofurmennum. Ellert
Schram lét okkur líka heyra það
og finna að við værum ekki ann-
að en nýliðar í greininni og beitti
okkur mikilli hörku að okkur
fannst. Nú við lentum í úrslitum í
þessu móti gegn Þrótti, lið þeirra
hefur oft verið eins og vorblómin.
Við unnum 3:0 og urðum
Reykjavíkurmeistarar. Árni
Njálsson var fyrirliði okkar liðs
og þarna fékk hann sinn fyrsta
heiðurspening eftir ellefu ára
basl á vellinum. Gamli kjarninn
var ekki alveg útdauður, enda
þótt strákarnir æfðu ekki og 2.
flokkurinn væri eiginlega dauð-
ur. Það var boðað til leikja í síma
og á þrem árum tókum við þátt í
9 mótum, — unnum sjö þeirra.
Þetta var hálfgert sprell, en sýnir
I landsleikjum
Myndin að ofan. Hermann í
landsleik við Dani og skotið
ríður af. Hermann þótti erfiður
fyrir hvaða varnarmann sem
var, knattleiknin mikil og
þrumuskotin áttu markverðirnir
í erfiðleikum með. Myndin til
hliðar: Hermann að komast í
færi gegn Bermúdamönnum á
Laugardalsvellinum.
15