Íþróttablaðið - 01.11.1979, Side 29

Það er kunnara en frá
þurfi að segja að á undan-
förnum áratugum hafa
margar þjóðir lagt mikinn
metnað í að íþróttafólk
þeirra næði sem bestum ár-
angri á alþjóðamótum, og
þá með þann tilgang í huga
að með sigrum sínum aug-
lýsti það land og þjóð, já,
jafnvel þjóðskipulag. Hefur
ekkert verið til sparað til
þess að íþróttafólkið næði
sem bestum árangri og
kæmi heim með góðmálma í
farangri sínum.
Þótt það séu einkum stórveldin
sem þarna eiga hlut að máli vilja
sum smærri ríki ekki vera eftir-
bátar. Meðal þessara ríkja er
Stevenson, og er ekki að undra
þótt þjóðhöfðinginn hafi dálæti á
honum, þar sem Stevenson hefur
tvívegis komið heim með gull-
verðlaun frá Olympíuleikum.
Hann sigraði í þungavigtar-
flokknum með yfirburðum bæði
á leikunum í Miinchen og
Mexikó, og nú stefnir Stevenson
að þriðju gullverðlaunum sínum,
ætlar sér ekkert annað en sigur í
leikunum í Moskvu.
Reyndar hefur einn hnefaleik-
ari leikið það að vinna þrívegis
gullverðlaun á Olympíuleikum.
Það var Ungverjinn Laszlo Papp.
Hann hlaut gullverðlaun í milli-
vigtarflokki á leikunum í London
1948, en þegar keppni í þeim
flokki var lögð niður létti hann
sig um nokkur kíló og vann gull í
næsta þyngdarflokki fyrir neðan
fallegu einbýlishúsi og fyrir utan
það stendur sovésk bifreið af
bestu tegund. Stevenson hefur
tvo þjóna og einn bifreiðarstjóra,
sem sjá honum fyrir allri nauð-
synlegri þjónustu og vakta húsið,
þar sem margir vilja komast í
kynni við þennan fræga hnefa-
leikara. Stevenson er ókvæntur
en á sex ára son sem hann heldur
mikið uppá og heimsækir alltaf
þegar honum er það fært. Þeir
samfundir fara þó ekki fram
opinberlega, þar sem Castro telur
það ekki falla alveg inn í mynd-
ina af hinum fullkomna íþrótta-
manni að hann eigi lausaleiks-
barn.
Varð fyrir slysi
Fyrir hálfu öðru ári leit út fyrir
að ferill Teofilos Stevensons sem
íþróttamanns væri á enda. Hann
Fraizer yngri er eini maðurinn
sem sagður er geta ógnað
sigri hins höggþunga Kúbumanns
Kúba, en þjóðhöfðinginn þar, og
einvaldurinn Fidel Castro er
sjálfur mikill íþróttaáhugamaður
og leggur gífurlega áherslu á að
íþróttamenn Kúbu standi sig vel.
Eru fáir sem hafa það eins gott
fjárhagslega á Kúbu og þeir sem
framarlega eru í íþróttum, og er
það kúbanska ríkið sem sér þeim
fyrir ýmsu því sem telja verður
munaður þar í landi. íþrótta-
mennirnir launa svo Castro þessa
velvild hans með því að ausa
hann lofi við hvert tækifæri og
eru ræðurnar um ágæti Castros
sem hlauparinn Alberto Juantor-
ena hefur flutt við öll möguleg og
ómöguleg tækifæri gott dæmi.
Eitt af óskabörnum Fidels
Castro er hnefaleikarinn Teofilo
á leikunum í Helsinki 1952 og í
Melbourne 1956.
Þótt þetta afrek Papp sé vissu-
lega frækilegt væri það enn
sögulegra ef Stevenson hlyti
gullverðlaun í Moskvu. Hann
keppir í þungaflokki, en hnefa-
leikur í þeim flokki þykir hvað
tilkomumestur og margir af bestu
hnefaleikurum heims í þessum
þyngdarflokki eru atvinnumenn,
og hafa gífurleg laun.
Stevenson hefur hafnað öllum
boðum um að gerast atvinnu-
maður í íþrótt sinni. Hann þarf
raunar ekki á slíku að halda, þar
sem kúbanska ríkið sér vel fyrir
honum. Hann býr í litlu þorpi á
vesturströnd Kúbu, Oriente og
hefur þar yfir að ráða stóru og
var þá að elda mat og var svo
óheppinn að gashylki sem hann
hélt á sprakk. Stevenson slasaðist
svo alvarlega að um tíma leit út
fyrir að hann myndi ekki lifa
slysið af. Allt var gert sem unnt
var að gera honum til hjálpar, og
innan nokkurra vikna tók
Stevenson að rétta við, og er nú
talið að hann hafi náð sér að
fullu. Hann var alla vega meðal
keppenda á PAN-AM leikunum
og vann þar auðveldan sigur í
sínum þyngdarflokki. Þaðan hélt
Stevenson svo til Rúmeníu og átti
að keppa þar á miklu hnefaleika-
móti. Hann hlaut gullverðlaun,
án þess að þurfa að keppa. Ellefu
hnefaleikarar höfðu tilkynnt
þátttöku í þungavigtarflokknum.
29