Íþróttablaðið - 01.11.1979, Qupperneq 47

rit bæði með álagi og án og rönt-
genmynd af brjóstholi skal gera
ef læknirinn telur sérstaka
ástæðu til. Gefið er úr skírteini
sem gefur íþróttamanninum æf-
inga- og keppnisleyfi í eitt ár. Að
síðustu er talin ástæða til að hafa
reglubundið eftirlit með afreks-
íþróttamönnum, þar sem líkams-
álag er oft gífurlegt á þá, auk þess
sem slíkt eftirlit er talið geta auk-
ið afreksgetuna og jafnvel
minnkað slysatíðni.
2. Koma í veg fyrir meiðsli.
Gefa leiðbeiningar um val
íþróttagreinar og vera ráðgefandi
um útbúnað og aðstæður.
3. Greining og meðferð
íþróttameiðsla:
Mikilvægasta atriðið.
íþróttaiðkendur sem meiðast
eru oft vanræktir, þeir hljóta lít-
inn skilning meðal lækna al-
mennt, einkum er lítill skilningur
á sérstöðu íþróttamanna og sér-
þörfum. Tími sem glatast á æf-
ingum vegna meiðsla er mjög
dýrmætur og því árangursríkast
Hermann Gunnarsson
Framhald af bls. 20
minnir þetta mig á skemmtilegt
atvik frá því að ég var fréttamað-
ur hjá Vísi árið 1968. Þar var
skemmtilegur og samhentur
mannskapur, sem var að vinna
Vísi upp úr öskunni. Nú stóð fyrir
dyrum að Valur léki við sjálft
Benfica frá Portúgal. Það var
ekki spáð miklu fyrir Val, menn
nefndu gjarnan risastórar sigur-
tölur fyrir Eusebio og þá félaga.
Nú benti einhver mér á að
hringja í Sigfús Elíasson, þann
aldna ágætismann.
Ég ræddi lengi og vel við Sigfús
og við komum víða við. Hann var
tregur á að segja mér neitt um
leikinn sem yfirvofandi var.
Þangað til undir lokin. Þá sagði
hann: „Það eru sterkir straumar í
að koma upp sérstöku kerfi eða
íþróttalækningastofum til með-
ferðar meiðsla.
4. Þjálfunarleiðbeiningar og
prófanir:
fþróttalæknir tekur þátt í gerð
æfingaskrár, metur þjálfunarstig
íþróttamanna, og veitir sálræna
hjálp. Einnig almennar leiðbein-
ingar varðandi matarræði og
lifnaðarhætti.
5. Upplýsingamiðlun og
fræðsla:
Fyrir íþróttaiðkendurna sjálfa,
þjálfara, leiðbeinendur og einnig
fyrir aðra lækna.
6. Kynprófun, lyfjapróf.
Einkum gert á alþjóðlegum
stórmótum.
Mikilvægt er að íþróttalæknar
veiti íþróttaiðkendum fræðslu
um óæskileg áhrif lyfjanotkunar.
7. Rannsóknir í íþróttalæknis-
fræði.
Að síðustu skulu nefnd nokkur
atriði til umhugsunar, varðandi
ýmsa þætti íþróttalæknisfræði,
sem taka þyrfti til endurskoðunar
og e.t.v. endurskipulagningar hér
á landi.
1. Endurskipuleggja þarf
eftirlit með íþróttamönnum,
fylgja síðan reglunum betur eftir
en gert hefur verið að undan-
förnu.
2. Auka þarf samstarf lækna-
stéttarinnar og íþróttahreyfing-
arinnar, koma á sérstöku skipu-
lögðu starfi lækna í íþróttahreyf-
ingunni. Komið hafa fram hug-
myndir um sérstakt læknaráð og
einnig að skipaðir verði trún-
aðarlæknar fyrir öll sérsambönd.
3. Koma þarf upp sérstakri
íþróttaklínik í Reykjavík með
reglubundnum móttökutíma.
Æskilegast væri að slík klínik yrði
í tengslum við sjúkrahús, þar sem
væri endurhæfingaraðstaða og
jafnvel rannsóknaraðstaða í líf-
eðlisfræði.
4. Stofna þarf félag áhuga-
manna um íþróttalæknisfræði.
5. Mjög æskilegt væri, ef tekin
yrði upp einhver kennsla í
íþróttalæknisfræði í Læknadeild
Háskóla íslands og reglubundin
viðhaldsmenntun fyrir lækna á
þessu sviði á vegum læknasam-
takanna.
kringum íslendingana. Þetta
verður víst jafntefli sýnist
mér. ..“ Það þarf ekki að orð-
lengja að Sigfús Elíasson var eini
maðurinn í heiminum sem þorði
að giska á jafntefli milli Vals og
Benfica."
Að lokum spyrjum við Her-
mann svolítið út í ættfræðina að
góðum og gömlum íslenskum
sið:
„Foreldrar mínir eru þau
Gunnar Gíslason, vélstjóri,
deildarstjóri já Siglingamála-
stjóra. Hann var gallharður
KR-ingur og lék með þeim.
Mamma var meira á Valshönd-
ina. Hún heitir Björg Hermanns-
dóttir. Hermann var bróðir
hennar, og systir hennar, Krist-
björg, sem nú er látin, var móðir
þeirra Kolbeins Pálssonar,
körfuknattleiksmanns, og Vig-
dísar, sem lék með Val í hand-
knattleik. Þá er Ingvi Þorsteins-
son hálfbróðir móður minnar, og
dóttir hans Ellen, var ein besta
sundkona landsins um árabil.
Svo þú sérð að íþróttirnar hafa
blómstrað í okkar ætt,“ sagði
Hermann Gunnarsson að lokum.
íþróttablaðið
áskriftarsímar:
82300
47