Strandapósturinn - 01.06.1969, Blaðsíða 74

honum í ýmsum smákrókum, allt suður að Gægislág. En þar lækk-
ar heiðin nokkuð og þó ekki að verulegum mun fyrr en sunnan
Miðheiðarborgar, á svonefndu Langahrauni. Gægislá er breið
og flákakennd lægð, drjúgan spöl fyrir norðan Borgina. Lágin
dregur nafn sitt af svo sem metersháum steini, sem rís upp á end-
ann á holti einu, ofarlega í kinninni, norðan megin við lágina.
Steinninn kallast Gægir, því að lögun hans er slík, að hkt er
sem hann sé á gægjum suður eftir veginum. I láginni allri, á nokk-
uð löngu svæði, voru engar vörður að heita mátti, og þær sem
voru fóru fljótt á kaf í fyrstu snjóum. Þar var því lítið að átta
sig eftir í dimmviðri á vetrardegi, nema þessi steinn, sem oft stóð
upp úr snjónum.
Annað var og öllu verra að þarna var hlykkur á veginum,
þannig, að þegar vörðurnar byrjuðu aftur með eðlilegu millibili,
var komið töluvert til hliðar við fyrri stefnu, þó að aðaláttin væri
hin sama og áður. Þarna var því illræmdasta hættusvæði heiðar-
innar í, þeim skilningi, að villast af réttri leið. Ekki vorum við
langt komnir suður eftir háheiðinni, þegar svo var orðið hvasst,
með snjóburði og skafmold, að rétt aðeins grillti í næstu vörðu,
áður en hin fyrri hvarf sjónum. Þá jókst stormurinn skyndilega
og í sama bili gerðist bylurinn svo dimmur, að aðeins sá fáein
skref sér undan veðrinu, sem til allrar hamingju var beint á
eftir, en á móti því alls ekkert. Enn héldum við áfram um stund,
fór þá annar á undan og reyndi að finna næstu vörðu, en hin
stóð kyrr og hafði veður af hyoru tveggja, þeim sem á undan fór
vörðunni, sem farið var frá. Þetta lánaðist nokkrum sinnum og
sjálfsagt mest vegna þess, að vörðurnar á þeirn kafla hafa verið í
sömu línu og veðurstaðan. Nú er það alkunnugt, að vörður á heið-
um uppi eru settar á hasstu staðina meðfram veginum, eftir því
m kostur er á og þar sem sízt er hætta á kafsnjó, þær mynda
því ekki ávallt beina línu, heldur ýmsa króka eftir landslagi.
Oft var þó aðalstefnan gefin til kynna með því, að láta langa
og mjóa steina standa út úr vörðunum í vegarátdna, en vörð-
umar á Laxárdalsheiði vom allar hlaðnar úr grjóti.
Hvort óveðrinu hefur verið um að kenna eða hinu, að vörðum-
ar hafi vísað tíl hhðar við veðuráttina um stund veit ég ekki, en
72