Strandapósturinn - 01.06.1982, Síða 28

einskonar hjól með örmum er líktist að sumu leyti stýrishjóli á
skipi. Frá tréöxlinum lá allsterk lína eða vír er náði fram að stóru
skrúfstykki er var staðsett framarlega í smiðjunni. í endann á
þessari línu eða vír var festur þríhyrningur úr járnteini. Línunni
var fest á þá hlið þríhyrningsins þar sem endarnir komu saman
þegar teinninn var beygður þannig að ein beygjan á þríhyrn-
ingnum vísaði beint fram, þá kom næst töng allmikil og sterkleg
og var beygt upp á armana. Þessum örmum var krækt í beygjuna
á þríhyrningnum við átak þrýstust armarnir saman svo tangar
munninn hélt öllu föstu sem í hann var sett. Tangarmunninn var
alsettur riffluðum rákum sem þrýstust í það sem í töngina var
sett og slepptu því ekki, hversu mikið sem átakið var. Þá kom
sjálf Dráttarlöðin, hún var járnbútur flatur en allþykkur og ca.
30 cm langur. í gegnum hann voru boruð 12 til 15 göt mismun-
andi stór, þau stærstu neðst en fóru minnkandi eftir því sem ofar
dró og efst voru þau svo lítil að saumnál hefði rétt komist í
gegnum þau. Þegar átti að smíða bandprjóna eða nálar var
Dráttarlöðin sett föst í skrúfstykkið, því næst var tekið það efni
sem átti að draga en það var oftast vír, hann var bútaður í
lengjur sem voru hæfilega langar til að draga í gegnum dráttar-
löðina alla leið að öxlinum sem dráttartaugin vafðist á. Endinn á
vírnum var sleginn fram með léttum hamri, þar til hann gekk í
gegnum það gatið á dráttarlöðinni sem hentaði og svo langt í
gegn að töngin næði góðu taki á honum, þá var hjólinu á öxl-
inum snúið hægt og gætilega. Við það vafðist dráttartaugin upp
á öxulinn og vírinn dróst í gegnum dráttarlöðina, við það togn-
aði vírinn og mjókkaði að því loknu var vírinn færður upp í
næsta gat á dráttarlöðinni og dreginn í gegn. Svona var haldið
áfram þar til vírinn var orðinn það mjór er henta þótti til þeirra
nota er ætlast var til. Efni í prjóna var haft misjafnlega svert eftir
því hvort átti að prjóna á þá gróft eða fínt prjónles en mest þurfti
að draga vír ef átti að nota hann í nálar.
Að síðustu var vírinn bútaður niður í hæfilegar lengdir og
sorfnir oddar á prjónana og nálarnar, þá var sleginn flötur á
annan enda nálaefnisins og nálaraugað sett á því næst var nálin
hert eins og þurfa þótti.
26