Strandapósturinn - 01.06.2013, Side 14
12
og Brynju og það verða fagnaðarfundir. Þegar ég kem í rútuna
og lít yfir hópinn kannast ég strax við nokkur andlit frá fyrri
ferð minni með Strandamönnum. Fljótlega er lagt af stað til
Vopnafjarðar. Þar sem veður er hið fallegasta er ákveðið að
fara einn af hæstu fjallvegum landsins, Hellisheiði, þar sem
vegurinn liggur í 655 metra hæð. Á austurbrún er áð og útsýnis
notið yfir Héraðið, fjallahringinn umhverfis og Héraðssand þar
sem fljótin þrjú, Jökulsá á Dal, Lagarfljót og Selfljót, falla í
Héraðsflóa. Þegar komið er til Vopnafjarðar er byrjað á að
fara út í kauptúnið. Þar byrjum við á að fara í Kaupvang sem
er gamalt verslunarhús sem hefur verið gert upp. Þar ræður
húsum Ágústa frá Refstað sem tekur á móti hópnum og býður á
loftið þar sem hefur verið sett á stofn Vesturfarastofa í minningu
Ameríkufara. Einnig er þar safn helgað bræðrunum Jóni Múla
og Jónasi sem báðir fæddust á Vopnafirði. Eftir rúnt um bæinn
er haldið í Bustarfell þar sem skoðaður er einn af myndarlegri
torfbæjum landsins sem búið var í fram yfir 1960. Þar er hin
besta aðstaða úti við til kaffidrykkju og á augnabliki hafa þær
Guðrún og Brynja töfrað fram sitt víðkunna móakaffi. Tíminn
líður og fram undan er akstur til Raufarhafnar þar sem gisting
er fyrirhuguð. Áður en Vopnafjörður er kvaddur er komið við
í Selárdalslaug sem stundum er kölluð rómantískasta sundlaug
landsins. Þar er ekkert rafmagn, þannig að tungl, stjörnur og
norðurljós sjá um lýsinguna þegar skyggja tekur. Ekki gefst tími
til sundferða en sundlaugarvörðurinn, Ólafur Valgeirsson, segir
okkur sögu laugarinnar. Áfram er haldið norður yfir heiðarnar,
Sandvíkurheiði og Brekknaheiði, með viðkomu á Bakkafirði
og síðan farinn nýi vegurinn yfir Hófaskarð norður á Sléttu. Á
Raufarhöfn gistir meginhluti hópsins á Hótel Norðurljósum en
nokkrir fá herbergi annars staðar í bænum.
Raufarhöfn liggur rétt við heimskautsbaug og hefst föstudag-
urinn á heimsókn í Heimskautagerðið þar sem er í byggingu
mikið sólarhof og mun fyrirmyndin vera Stonehenge. Ég skamm-
ast mín fyrir hversu lítið ég get sagt fólkinu um þessar fram-
kvæmdir en við erum svo heppin að einn af ferðafélögunum fór
þangað í gærkvöldi með heimamanni sem fræddi hann um gang
mála og fáum við hin að njóta.