Strandapósturinn - 01.06.2013, Qupperneq 132

130
skerjunum að þar liggja aldrei urtur uppi, aðeins brimlar og
flestir fullorðnir. Var því fyrst og fremst hugað að þessu skeri til
brimlaveiða. Þegar hafátt með miklu brimi hafði gengið niður,
veður hlýnandi, helst sólskin og stórstreymi sjávar, var hugsað til
hreyfings þessa erindis. Voru þá mestar líkur til að mikið af sel
lægi uppi og sumir nokkuð frá fjöruborði um háfjöruna. Sætt
var færis að komast í skerið landmegin um háfjöru án þess að
selahjörðin yrði hættunnar vör en það var ekki ætíð svo auðvelt
sem ætla mætti þar eð selir hafa jafnan á sér góðan vörð er þeir
liggja uppi. Auk þess hélt sig alltaf fjöldi svartbaka í Hnúfaskeri
sem höfðu þá áráttu að fljúga gargandi yfir skerið er þeir sáu
bát nálgast það. Færði selurinn sig þá fram á ystu nafir svo hann
þyrfti ekki annað en steypa sér í sjóinn ef til alvöru kæmi.
Ég minnist einnar ferðar sem ég fór með Pétri við þriðja mann
í skerið. Við rerum eins hljóðlega að skerinu og okkur var unnt.
Settum vettlinga á þollina svo að ekki skrölti í þeim. Í þetta sinn
lét svartbakurinn ekki á sér bæra. Við bræður fórum í skerið en sá
er með okkur var gætti bátsins. Fórum úr skónum því hált er að
hlaupa á flúrunum í skinnskóm. Læddumst þannig eins nærri
veiðidýrunum og við komumst óséðir. Gægðumst gegnum kletta-
skoru yfir væntanlegan vígvöll og skipulögðum áhlaupið. Næstir
og örskammt frá okkur lágu þrír fullvaxnir brimlar á hárri kletta-
brún sem þeir sýnilega höfðu skriðið upp á um háflóð. Þeir virtust
móka hálfsofandi en ekki þurfa nema vippa sér aðeins til svo þeir
féllu í sjóinn. Var nú þegar ákveðið að ég skyldi reyna við ein-
hvern þeirra. Lengra frá er sog eða læna inn í skerið og hafði þar
myndast tjörn um háfjöruna því að flúð hafði komið upp um há-
fjöruna í miðju sogsmynninu. Við þennan tjarnarpoll lágu margir
selir og ætlaði Pétur að hlaupa að þeim. Tækin til að rota með
voru kylfur úr rekaviði. Var nú áhlaupið hafið og stökk ég í mikl-
um móði að einum hinna þriggja sem mér voru ætlaðir en Pétur
hljóp að soginu og tókst að rota þar sex fullorðna brimla. Af mér
er það að segja að ég komst að mínum sel rétt er hann var að átta
sig á hættunni og ætlaði nú að rota hann í snarheitum en tókst
ekki betur en svo að kobbi náði að bíta um keppinn hjá mér um
leið og hann velti sér fram af klettabrúninni en þar eð hvorugur
vildi sleppa kylfunni fór ég einnig fram af mannhæðarhárri brún-
inni og lenti klofvega á baki selsins niður á nokkuð sléttri flúð við