Úrval - 01.01.1976, Síða 120

118
Orval
fyrir dekurgestina í þessu flughóteli voru
þau, að reykingar voru stranglega ,,ver-
boten". Aðeins örlitill neisti hefði getað
kveikt í vetninu, sem hélt loftskipinu á
lofti.
Sunnudaginn 18. ágúst skein miðnæt-
ursólin á eyðilegt, ísi þakið land, þar
sem engin mannamerki var að sjá. Það
var ískuldi, þarna á 65- breiddargráðu.
10. ágúst kom LZ 127 til hins afskekkta
staðar Jakutsk við I.enafljótið. Þar var
varpað út kransi til minningar um þýska
striðsfanga, sem farist höfðu í Síberíu. Þar
var líka póstpoki hengdur neðan i rauða
fallhlif og varpað til jarðar í hæpinni von
um, að innihald kæmist einhvern tima á
leiðarenda.
Sjötiu og fimm tímum eftir flugtak
fór skipið yfir strendur japönsku fjalla-
eyjunnar Sjakalin. Graf Zeppelin rann
greitt yfir hina fögru eyju Hokkaídó
og kom snemma kvölds til Tókíó, sem
var fánum prýdd. Áhorfendurnir, sem
voru um fimmtíu þúsund talsins, slitu
varnarkeðjur lögreglunnar undir dynjandi
fagnaðarópum. Við lendinguna var
nokkru af vatninu úr ballestinni hleypt
út, og fáeinar konur I þýsku nýlendunni
i Tókíó urðu gegndrepa. Ein þeirra hróp-
aði þá fagnandi, en tárin streymdu
niður kinnar henni til samiætis vatninu:
,,Það gerir ekkert til — þetta er vatn frá
das Vaterlandl’’
Næstu fjóra daga kepptust japanir um
að þóknast gestunum, sem bókstaflega
höfðu komið af himni ofan. Þegar mál
var að leggja af stað á ný, stóð herdeild
hvítklæddra sjóliða úr keisaralega japanska
flotanum reiðubúin til að rétta hjálpar-
hönd, meðan þúsundraddað kveðjuhrópið
glumdi. Loftskipið setti stefnuna til
Ameríku, en klefarnir voru úttroðnir af
blómum.
Það var söguleg stund, þegar landsýn
varð við San Francisco hinn 25. ágúst
klukkan fimm síðdegis, þvl það var í
fyrsta sinn, sem loftfarkostur hafði farið
yfir Kyrrahafið. Þegar Graf Zeppelin
sigldi inn yfir Gullna hliðið — Golden
Gate — var skotið af kanónum herskipa-
flotans i kveðjuskyni, sírenur vældu og
flautur hvinu. Fjöldi flugvéla flaug til
móts við loftfarið til að fagna því. Silfur-
glitrandi vindillinn sveif hátignarlega
niður með strönd Kaliforníu og kom ttl
Los Angeles klukkan eitt um nóttina. Og
þegar eldaði aftur, þumlungaði dr. Eckn-
er loftfari sínu að tjóðurmastri flotans 79
tímum og þremur mínútum eftir brott-
förina frá Tókió.
En þegar átti að leggja af stað þaðan
aftursama kvöld, gerðist nokkuð ðvænt og
miður skemmtilegt. Eftir heilan dag i
sólinni hafði vetnið minnkað í belgjun-
um, svo loftskipið átti í örðugleikum
með að lyfta sér. Þegar véiarnar voru ræst-
ar barst skipið áfram og stefnið lyftist
löturhægt. En stélið rakst í jörðina, svo
stýrisbúnaðurinn laskaðist. Það munaði
ekki nema hársbreidd, að skipið rækist á
háspennuleiðslu. Að lokum hvarf Graf
Zeppelin þó í næturmyrkrið og stefndi
mót San Diego.
Hver viðburðurinn rak annan fyrir bæði
farþega og áhöfn, svo sem að fljúga yfir
Kyrrahafslestina, sem silaðist áfram með
púandi eimreið í broddi fylkingar, horfa
niður á mannfjöldann, þegar loftskipið
sigldi yfir Chicago, fara yfir frelsisstytt-
una í New York, og loks var fólkið af
Graf Zeppelin hyllt með konfetti-skrúð-
göngu í New York eftir lendinguna við
Lakehurst I New Jersey. 1. september
var svo lagt upp i síðasta áfangann,
heim til föðurlandsins, og heilt mannhaf
varviðstatt brottförina.