Ársrit Skógræktarfélags Íslands - 15.12.1989, Qupperneq 132

MINNING
Sigurður Marteinsson
Ystafelli
9. maí 1924-1. janúar 1989
Sigurður Marteinsson í Ystafelli var ötull og
áhugasamur skógræktarmaður og styrk stoð
Skógræktarfélagi Suður-Pingeyinga í áraraðir. í
stjórn þess var hann lengi og varaformaður síð-
ustu árin. Hann var þó ekki mikið fyrir að stjórna
öðrum en lét betur að fylgja fast eftir og vinna vel
að hverju sem þurfti að taka hendi til.
Skógrækt ríkisins gerði samning 1958 við eig-
endur 7 jarða í Kinn um friðun og nýtingu Fells-
skógar. Skógræktin lét girða um 90 ha og fékk
nær helming þess til afnota. En bændur sáu um
hinn hlutann. Þar átti Marteinn Sigurðsson í
Ystafelli góða spildu. Það kom í hlut Sigurðar að
vinna þar og skipuleggja af dugnaði og áhuga.
Mér er það ógleymanlegt þegar hann var að lýsa
því starfi og þeim árangri sem náðst hefur.
Og stóru aspirnar voru stolt hans og gleði. Það
tók því í hjartað, þegar við ræddum saman á síð-
asta vori og hann sagði. „Líklega á ég ekki eftir
að koma í skóginn minn.“
Búskap stundaði Sigurður sér og sínum til lífs-
viðurværis og var góður bóndi, en áhugamálin
voru fleiri, t.d. safnaði hann frímerkjum og átti
mjög gott frímerkjasafn. Hann tók þátt í frí-
merkjasýningum og starfaði í félagsskap safnara.
Ræktunaráhuginn beindist ekki eingöngu að
trjágróðrinum, hann hafði mjög gaman af inni-
blómum, sérstaklegarósum. Hann átti fjölda teg-
unda og hafði gaman af að gefa nágrönnunum
græðlinga. Þá fékk hann líka þroskuð vínber í
stofunni hjá sér.
Skógræktin átti þó sterkustu ítökin í honum og
leynir það sér ekki þegar litið er heim að Ystafelli
og horft á alla gróskuna þar. Þar er búið að planta
og hlú að mörgum sprotanum sem á eftir að bera
atorku hans og þrautseigju fagurt vitni um
ókomin ár.
Það er ánægjulegt til þess að vita að kona hans,
börn og stjúpsynir hafa ákveðið að halda starfinu
áfram.
Hólmfríður Pétursdóttir
130
ÁRSRIT SKÓGRÆKTARFÉLAGS ÍSLANDS 1989